Tattooed (Harry Styles fanfiction)

Chapter 35

Κεφάλαιο 35ο- Βρες με.

Νομίζω ότι ήταν η πρώτη φορά που ένιωθα τόσο αμήχανα στη ζωή μου. Πρώτη φορά με κοιτούσαν τόσα πολλά ζευγάρια μάτια ταυτόχρονα. Χαμήλωσα το κεφάλι χαμογελώντας αμήχανα.

«Εντάξει, είναι πολύ περίεργο όλο αυτό» είπα στον πανέμορφο σγουρομάλλη μου, ο οποίος φαινόταν να το διασκεδάζει απίστευτα.
«Πιο;» ρώτησε κάνοντας τον ανήξερο, φορώντας ίσως το πιο εκτυφλωτικό του χαμόγελο στα χείλη.
Αυτόματα του έδωσα μια φιλική αγκωνιά στην κοιλιά κάνοντας τον να σταματήσει και πειράζοντας μου τα μαλλιά να με φιλήσει στο μέτωπο. Ένιωσα τα μάγουλα μου να κοκκινίζουν. Γιατί ένιωθα τόσο αμήχανα; Και στην τελική γιατί μας κοιτούσαν όλοι έτσι; Δεν κάναμε κάτι κακό.
Καθώς στρίβαμε στον διάδρομο προς την τάξη μου, χωρίς να το περιμένω έπεσα πάνω στον Kyle. Το χέρι του Harry αυτόματα σφύχτηκε περισσότερο γύρω μου. Χαμογέλασα σε αυτήν την παιδιάστικη, κτητική του κίνηση.
«Όπα όπα Val, καλημέρα, που χάθηκες όλο το Σαββατοκύριακο;» με ρώτησε. Δεν ξέρω αν είχε προσέξει την παρουσία του Harry δίπλα μου.
Του έδειξε με τα μάτια τον Harry αμήχανα. Τότε ανασήκωσε τα φρύδια και ένα μικρό χαμόγελο εμφανίστηκε στο πρόσωπο του. Αυτόματα του το ανταπέδωσα.
Ο Harry ξερόβηξα.
«Εε ναι, συγγνώμη. Ο Kyle, ο Harry» είπα συστήνοντας τους.
Ο Kyle έτεινε το χέρι του στον Harry, όμως εκείνος το μόνο που έκανε ήταν να κουνήσει το κεφάλι του σαν ένα νεύμα. Τον αγριοκοίταξα.
Τον έσωσε το κουδούνι που χτύπησε.
«Εμείς θα τα πούμε μετά» είπα στον Kyle και προχωρήσαμε προς την τάξη μου «Θα μπορούσες να είσαι λίγο πιο φιλικός με τους φίλους μου ξέρεις!»
«Ότι πεις» είπε ξύνοντας το κεφάλι σου «Τέλος πάντων θα τα πούμε μετά» και βάζοντας μου μια τούφα που είχε πέσει στο πρόσωπο μου πίσω από το αυτί έφυγε.
***
Στο διάλειμμα βρήκα την Ashley και την Rose και μου ειπαν ότι είχε γίνει χαμός γύρω από το θέμα του το ότι εγώ και ο Harry είχαμε έρθει μαζί στο σχολείο αγκαλιά. Μου είπαν πως ποτέ δεν είχε συμβεί κάτι τέτοιο και πως ήμουν η πρώτη κοπέλα μου ερχόταν μαζί της στο σχολείο και εμφανίζονταν έτσι μαζί.
Ε βέβαια, πάντα έκανε τις αρπαχτές του στα κρυφά! Κούνησα το κεφάλι μου για να διώξω την κακή σκέψη μακριά. Όχι, τίποτα δεν θα μου χάλαγε την διάθεση, ήμουν ευτυχισμένη.
...
Την δεύτερη ώρα ενώ έκανα πως παρακολουθούσα τον καθηγητή της βιολογίας ένιωσα το κινητό μου να δονείτε στην τσέπη του τζιν μου. Το έβγαλα διακριτικά και πάτησα το κουμπί του ξεκλειδόματος για να δω ποιος ήταν. Είχα ένα νέο μήνυμα. Τα μάτια μου έλαμψαν όταν είδα πως ήταν από τον Harry.
'βρες μια δικαιολογία και βγες από την τάξη' έγραφε. 
Πληκτρολόγησα γρήγορα 'γιατί;'
Δεν άργησε να μου απαντήσει 'σε πέντε λεπτά να είσαι έξω'
'έγινε κάτι;'
'τέσσερα λεπτά!'
Χαμογέλασα 'βαριέμαι δεν έρχομαι' τον κορόιδεψα.
'Αν δεν βγεις σε τέσσερα λεπτά θα έρθω και θα σε πάρω σηκωτή :)'
'δεν θα το κάνεις!'
'βάζεις στοίχημα;'
Ξεροκατάπια. Όχι, δεν ήθελα μπελάδεις και με τους καθηγητές μου τώρα. Γρήγορα ζήτησα άδεια για να πάω στην τουαλέτα και παίρνοντας την τσάντα μου βγήκα έξω.
Τον πήρα τηλέφωνο.
«Που σκατά είσαι;» είπα κοιτώντας το προαύλιο.
«Βρες με»
Χαχάνισα κλείνοντας το. Περπάτησα ως το δέντρο που συνήθιζε να κάθετε, δίπλα από το γήπεδο του ποδοσφαίρου. Επιτάχυνα το βήμα μου όταν τον είδα καθισμένο εκεί. Τα βλέμματα μας συναντήθηκαν. Έκατσα δίπλα του, ακουμπώντας την πλάτη μου στο δέντρο.
«Τι έγινε;» ρώτησα. Φαινόταν χαλαρός.
«Τίποτα. Ο μαλάκας ο Φυσικός με έβγαλε έξω και είπα να το εκμεταλλευτώ»
Γέλασα «Και έπρεπε να με βγάλεις από το μάθημα;» το έπαιξα νευριασμένη.
«Γιατί παρακολουθούσες;» 
Που το ξέρει; Τον κοίταξα ερωτηματικά. Χαμογέλασε.
«Όχι» παραδέχτηκα.
Γύρισε το σώμα του προς την κατεύθυνση μου.
«Νομίζω..» ξεκίνησε να πει αλλά τα χείλη του ενώθηκαν με τα δικά μου «ότι έχουμε...» με ξανά φίλησε πεταχτά «δεκαπέντε λεπτά περίπου ακόμα..» ξανά «πριν το κουδούνι!»
Κοίταξα το ρολόι μου.
«Δεκαέξι»
Στριφογύρισε τα μάτια του.
Έσκυψα να τον φιλήσω εγώ αυτή τη φορά κι έπειτα ξάπλωσα, βάζοντας το κεφάλι μου στα πόδια του. Έκλεισα τα μάτια.
«Έχει ωραία μέρα σήμερα!»
Δεν απάντησε. Ύστερα από λίγο τα δάχτυλα του μπλέχτηκαν στα μαλλιά μου και γρήγορα τα ένιωσα να απελευθερώνονται από το κοκαλάκι που τα είχα μαζεμένα.
Τον κοίταξα ανασηκώνοντας το αριστερό μου φρύδι.
«Μου αρέσουν περισσότερο κάτω» είπε βραχνά.
Πριν προλάβω να πω το οτιδήποτε, σε δευτερόλεπτα βρέθηκε ξαπλωμένος πάνω μου. Τα χείλη του κόλλησαν πάνω στα δικά μου και η γλώσσα του έκανε την εμφάνιση της. Τα χέρια μου βρέθηκαν αυτόματα ανάμεσα στις μπούκλες του. Τα δικά του χέρια περιπλανήθηκαν κατά μήκος του σώματος μου, κάνοντας με να αναριγήσω.
Σύντομα όμως χτύπησε το κουδούνι. Τον άκουσα να βογκάει νευριασμένος. Έφυγε από πάνω μου και σηκώθηκε όρθιος, προσφέροντας μου το χέρι του για να σηκωθώ κι εγώ.
«Τα λέμε αργότερα» του είπα κι έφυγα γρήγορα από εκεί.
Περπάτησα προς το εσωτερικό του σχολείου. Παρατήρησα πως μια παρέα αγοριών με κοιτούσαν και κάτι ψιθύριζαν ο ένας στον άλλον χαζογελόντας. Έκανα μια γκριμάτσα φρίκης και χωρίς να δώσω συνέχεια τους προσπέρασα. Γρήγορα όμως το ίδιο σκηνικό έγινε λίγα βήματα παραπέρα.
«Τρέχει κάτι;» τους ρώτησα με θάρρος.
«Θα με βάλεις κι εμένα στο πρόγραμμα σου κούκλα ή πρέπει πρώτα να κλείσω ραντεβού;» είπε με ένα χυδαίο τρόπο ο ένας από αυτούς.
Ε;
«Είσαι αηδιαστικός!» και κοιτώντας τον με ένα βλέμμα λύπησης έφυγα.
Τι ήταν αυτό τώρα όμως; Τι εννοούσε;
Τις σκέψεις μου διέκοψε ο Kyle.
«Ω γεια σου άγνωστη! Θα μου πεις τι στο καλό έγινε τέλος πάντων;» με ρώτησε.
Αυτόματα η διάθεση μου άλλαξε προς το καλό «Kyle..» χαμογέλασα πλατιά «είμαι τόσο ευτυχισμένη!» και τραβώντας τον, τον έβαλα και κάτσαμε στις σκάλες, ξεκινώντας να του λέω-χωρίς να μπω σε ανατριχιαστικές λεπτομέρειες-τι είχε συμβεί από το Σάββατο βράδυ...

νεα κεφαλαια καθε σαββατοκυριακο! xxx