"Hey Merel!" Riep Saphira toen ze het veld van de Toekomst op kwam. Zoals Saphira al gehoopt had waren zij en Merel goede vriendinnen geworden.
"Saphie!" Ze begonnen allebei te lachen en trapten toen een balletje heen en weer voordat ze met de standaard rondjes rond het veld begonnen. Het was inmiddels hoog zomer en het weer was er ook naar. Het was rond de 28 graden en de zon scheen volop.
"We gaan heel even sprintjes trekken en dan een drinkpauze." Zei Ed en ze begonnen op zijn commando sprintjes te trekken.
"Zeg slome! Schiet eens op!" Vanaf de zijkant werd er richting de dames geroepen en Saphira wist gelijk hoe laat het was, want ze herkende zijn stem inmiddels uit duizenden.
"Hey dom blondje!" Riep ze terug en begon toen aan een nieuw sprintje en deed er nog een schepje bovenop om te bewijzen dat ze niet sloom was, ondanks dat ze wist dat Donny het toch alleen maar flauw bedoelde.
"Dink pauze." Zei Ed en Saphira liep gelijk naar de bidons aan de zijlijn en pakte er één en begon gulzig een paar slokken te nemen.
"Hoe was het?" Vroeg Saphira aan Donny. Hij was met het eerste van Ajax naar Oostenrijk op trainingskamp geweest. "Ik heb wel wat sfeerimpressies gezien op het Ajax kanaal, maar natuurlijk niet wat jij er van vond."
"Ik vertel het later wel." Zei hij en hij knikte naar Ed. "Volgens mij moet je verder." Saphira keek om.
"Je hebt gelijk. Laat ik dan maar gaan voordat ik na een kleine twee maanden alweer weg mag." Ze gaf Donny een knipoog en liep toen terug het veld op.
"Ik ga jullie opdelen in twee groepen. Ik wil dat een deel technische oefeningen gaat doen en de rest gaat een partijtje spelen." Hij begon iedereen te nummeren en Saphira kreeg het nummer één en mocht dus beginnen met het partijtje. Ze trok een roze hesje aan over haar shirt en zag dat Merel geen hesje aan had en dus in het andere team zat. Ze begonnen allebei te grijnzen en ze begonnen te spelen op het hele kleine veldje dat ze snel in elkaar hadden geflanst door het tweede doel vlakbij het eerste doel te zetten. De aftrap werd gemaakt en al snel kreeg Saphira de bal in haar voeten geschoten en omdat ze zag dat er niemand tussen haar en de keepster in stond besloot ze de bal gewoon maar er proberen in te knallen. Maar het mocht niet zo zijn, met een rotvaart vloog de bal tegen de lat en mocht Marjolijn van den Bighelaar de bal ontwijken omdat hij haar op een haar na in het gezicht raakte.
"Oeps!" Riep Saphira en ze begon te lachen.
"Jou krijg ik nog wel!" Riep Marjolijn, zij kwam ook van PSV en Saphira had veel steun aan haar gehad toen ze het nog lastig vond dat ze van een van de grootste rivalen van Ajax kwam en bang was voor de reacties. Het spel ging verder toen Merel ineens de 1-0 binnenschoot.
"Wat was dat nou weer?!" Riep Saphira verontwaardigd. "Het was de bedoeling dat wij zouden winnen toch?" Merel rolde haar ogen en grijnsde. Ze gingen verder en Saphira schoot nog drie keer op het doel, maar elke keer werd de bal of gestopt door Paulina of knalde tegen de lat of paal. "Verdorie!" Riep Saphira en Merel begon te lachen. Het was dan inmiddels wel 4-3 met een voorsprong voor Saphira's team, zelf had ze er nog geen één in het doel gekregen, terwijl zij met overmacht de meeste kansen had.
"Wisselen!" Riep Ed toen en met hangende schouders deed Saphira haar hesje uit en gooide hem in het speelveld voordat ze naar de andere hoek van het veld liep waar ze van allerlei verschillende oefeningen zouden doen. Het was een soort van parcourtje: ze moesten over een paar hordes spelen, dan slalommen met de bal, een ladder lopen en dan een bal die werd aangespeeld in het doel knallen. Saphira was als een van de eerste aan de beurt en het ging goed maar met toch een nerveus gevoel in haar buik nam ze de vrije schietkans op doel. Met een boogje verdween de bal net langs het doel en Saphira kon nog net voorkomen dat ze ging vloeken. Het was vandaag wel heel erg... Gelukkig kreeg ze nog een paar keer de kans en na het drie keer gedaan te hebben ging de vierde er eindelijk in. Met een foei harde uithaal vloog de bal in de kruising.
JE LEEST
Houvast
FanficVoor Saphira Meyer is voetbal het einde. Ze doet niets liever dan met haar beste vrienden en vriendinnen te voetballen. Haar wereldje lijkt voor heel even perfect: ze voetbalt bij een van de grootste en beste clubs van de Eredivisie, heeft een vader...
