Robyne Point Of view
"Robyne, wala na papa mo!"
kinilabutan ako sa mga narinig ko galing kay tita habang papasok palang ako nang pintuan nang bahay namin,, sobrang seryoso ni tita at yung mga mata niya talagang makikita mo na totoo ang lahat nang sinasabi niya
Agad nanghina ang tuhod ko sa mga nakita ko. nung nakapasok ako sa loob nakita ko nalang ang mga basag na plato at baso. nakita ko din yung mga bote nang alak.. mga basag na part nang bote
sinubukan kong inutog ulo ko... baka magising pa ako, akala ko kasi panaginip lang ang lahat pero totoo pala totoo na patay na si papa,.
yumg tipong sobrang saya ko kanina pero napalitan nang sobrang kalungkutan ngayon
oo inaamin ko naging masama sakin si papa, sinasaktan niya ako physically and emotionally pero hindi maalis sakin bilang anak yung kahit papano malungkot ako sa pagkawala niya. at ang sakit nito sobrang sakit
nanginginig nalang ako habang pinagmamasdan ko si papa na naglulunoy sa dugo ,at may saksak sa tiyan nang basag na bote. .iniisip ko kung sino yung gagawa nito ....kung sino yung may pakana nang lahat nang ito
may nakita akong note sa tabi nang balanggot ni papa. yung pansundalo,.. hindi ko din alam kung bakit napunta iyon sa tabi niya ,dati siyang sundalo at hindi ko alam kung isa sa mga kasamahan niya ang may gawa nang lahat nang to..
"Papa!"sigaw ko nalang habang yakap yakap ko ang walang kamalay malay na ama ko...
---------------------------------------------------------
Ray Point of View
nagising ako sa ugong nang isang makina,isa lang ang naaalala ko sa nangyari samin nang kakambal ko .
Parehas kaming dinukot nahabang paauwi na sa camping,nang mga lalaki na sobrang dami kaya hindi kami makapalag
nasa isang lugar ako na puro puti lang ang makikita mo ,puro dextrose din ang nakaturok sakin,. inikot ikot ko ang mata ko hanggang sa makita ko ang kakambal ko, wala siyang malay at nakahiga lang.nasa hospital kami, inalis ko ang kung anong bagay na nasa ilong at bibig ko, inalis ko na din yung sa kamay ko
"Ops! ser bawal niyo pong alisin yan! "sabi sakin nang nurse habang kapapasok palang sa kwarto namin
"anong ginagawa namin dito? kumusta na kakambal ko? nasan si mama? "
"wag po kayong maingay sir, pero bawal po itong gagawin ko, pero kailangan niyo pong malaman
one week na po kasi kayong coma!at saka po yung nagdala sa inyo dito,dalagang babae po! so far yung mama niyo po hindi pa nagpupunta dito! "
"what !one week? at nacoma kaming parehas nang kambal ko? papanong nangyari yun?"
"ser nung dinala po kayo nang babae dito,duguan po kayong parehas nang kakambal mo! and then yung girl na nagdala po sa inyo hindi pa din po bumabalik! wala po ba kayong naaalala sir ?"
wala akong maalala, bakit ganun?
"sir sorry po pero kailangan ko pong hindi sabihin sa inyo lahat. bawal po itong ginagawa ko,makakadagdag sa stressed niyo. pero kasi naawa na po ako sa inyo! "
"its okay, kailan magigising si kuya! "
"hindi pa po namin alam sir, maghintay nalang po tayo,patuloy pa din po siyang inoobserbahan "
nung umalis na yung nurse, agad ko nalang pinuntahan yung kakambal ko at parang tanga na kinakasausap si kuya gray kahit alam kong hindi naman siya kikibo,
"Kuya, gumising ka na diyan? tignan mo oh ano ba nangyari satin dalawa! "sabi ko nalang hanggang sa may narinig akong nagbukas nang pinto at nakita ko na may lalakeng pumasok
"kumusta kayo? magaling naba sugat niyo? "
"sino ka ?"
==============================
Micaella Point of View
Habang naguusap kami ni lyca sa terrace nang bahay namin, tungkol sa nangyari samin.... at tungkol sa taong naglitas nang buhay namin.. araw ngayon nang sabado kaya umuwi muna si lyca galing dorm at dito tumuloy sa bahay namin
at ayon hindi pa din siya makapaniwala na kapatid niya ako,
nasabunutan, nasaktan, nasampal, napagsabihan nang masasakit na salita yan yung ginawa niya sakin pero handa ko na siyang patawarin
actually hindi ko pa sinasabi kay mama at papa na nakita ko na si grachiella, ngayon ko nga balak sabihin sa kanila tadhana na mismo ang gumawa nang paraan para maki ta ko siya,maya pa kasi yung trabaho nila mama at papa, si mama chef sa isang restau habang si papa naman tumanda na sa pagiging militar niya pero okay naman. masaya naman siya sa trabaho niya
naguusap kami dito sa taas na terrace hanggang sa may narinig kaming putok nang baril galing sa ibaba
,parehas nanlaki mata namin at dali -daling bumaba ,syempre kinakabahan na din kami
"Mahallllll! "sigaw ni mama na nagmula sa ibaba
nang makababa na kami
nakita namin si papa na walang malay na nakadapa sa garahe at puro dugo ,nagtinginan kami ni lyca at nagtatakbo papunta kay papa
.
"Pa!! "ani ni lyca
"Anong sabi mo? "pagtatanong ni mama kay lyca
"Ma, siya si grachiella,! "
"Papano? papano mo siya nakita? "
"Ma, mahabang paliwanag,dalin muna natin siya sa hospital"sabi ko habang yakap yakap si papa lahat kami dito ay patuloy pa din na umiiyak..
----------------
"Wala akong magagawa, napatay ko na sila. gusto mo isunod kita? "-killer
BINABASA MO ANG
Wake Up Pessimist
حركة (أكشن)"Are you willing to wake up the pessimist?" Saksihan ang kanilang samahan kung saan ,handang gawin ang lahat malabanan lang ang kasamaan ,hanggat.may pananalig walang sukuan Maraming kapupulatan na aral . Halo halo ang magiging emosyon mo. Editing...
