First person Point of View
Hindi pa din nagigising si kuya, unconcious pa din, pilit kong inaalala kung anong nangyari samin dalawa,at bakit napunta kami dito sa hospital? pero hindi ko pa din maalala, habang nakaupo ako dito sa bed ko nagpasya ako na pumunta sa labas at magpahangin
habang naglalakad ako, nakasalubong ko si robyne na nakatulala at tila malayo ang iniisip, hanggang ngayon ganun pa din siya hindi na nagbago lutang as always
"Robyne! "sabi ko sa kanya at kahit may tama ako sa balikat at may gasa ito ngayon , nagmadali akong puntahan siya para yakapin
"anong ginagawa mo dito? "matamlay na pagtatanong sakin ni robyne
"ikaw ang dapat kong tanungin niyan,? dadalawin mo ba ako? "pabiro kong sambit
"katagal tagal kitang hinahanap sa school, bigla ka nalang nawala, ano ba nangyari sayo? "pagtatanong niya ulit sakin
"hindi ko din alam eh! "saad ko at napakamot sa ulo
"hindi mo alam ?alam mo ka walang kwenta mong kausap! "ani niya at inirapan ako
"haha, seryoso nga di ko alam kung bakit kami nandito nang kakambal ko! "
"pati kakambal mo nandito? "
"Uhmm oo.ikaw nga pala bakit ka nandito? hindi mo ba talaga ako dinadalaw? ! "
Aambaan susuntukin niya sana ako kaso pinigilan ko
"Ops may tama ako diyan! "
"si papa yung pinunta ko dito,hindi na sya umabot.wala na si papa! "
agad akong nangilabot sa sinabi sakin ni robyne,...
patay na ang papa niya?
"bakit siya namatay,dahil ba sa alak?! "sabi ko dahil kabisado ko ang ugali nang papa niya lasenggero yun eh
"may bumaril sa kanya eh! "
May bumaril ?sino naman yun?sadya kaya o hindi
hinagod ko lang ang buhok ni robyne, dahil akmang iiyak nanaman siya kaya niyakap ko na
///
First person Point of view
tinawagan ko si thalia, kailangan ko kasi siyang makausap tungkol sa pinagbubuntis niya.
pero nalaman kong nasa hospital siya. kaya tumungo na din ako
pero bago yun, nakita ko yung iba kong ka schoolmates na nandun din sa mismong hospital na yun.. ano naman kayang ginagawa nila dito?
ano din kaya ang ginagawa ni thalia dito??
habang naglalakad ako nakita ko na agad si thalia na nasa upuan nang waiting area
"hiro? "nagulat na sambit niya nung nakita ako
"halika sumama ka sakin! "
"saan tayo pupunta? "
"alalahanin mo yang baby sa tiyan mo, ano bang ginagawa mo dito sa hospital? "
"may kinausap lang ako. balak ko na din umuwi....teka nga bitawan mo nga muna ako! "sabi ni thalia
BINABASA MO ANG
Wake Up Pessimist
Aksiyon"Are you willing to wake up the pessimist?" Saksihan ang kanilang samahan kung saan ,handang gawin ang lahat malabanan lang ang kasamaan ,hanggat.may pananalig walang sukuan Maraming kapupulatan na aral . Halo halo ang magiging emosyon mo. Editing...
