°4°

679 30 5
                                        

Pov. Louis
Met veel moeite eet ik. Weer heb ik de misselijkheid en de neiging om te kotsen is groot. Ik schuif mijn bord weg. "Lou eet dat laaste beetje ook op." Ik kijk naar beneden. Ik zie de armen van Niall en met mijn ogen ga ik naar zijn hand. Met zijn nagel gaat hij langs zijn huid. Ik weet waar hij mee bezig is. Ik pak zijn handen. "Niall." Zeg ik. Hij haalt zijn handen uit mijn greep en de angst is in zijn ogen te zien. "Niall rustig."zegt Zayn en hij wilt Niall aanraken, maar hij staat  op en rent weg. Zayn rent meteen achter hem aan. Ik sta ook op en ren achter hun aan. Niall mag zichzelf niet snijden. "Lou laat Zayn even." Zegt Harry als hij me vastpakt. Ik schud mijn hoofd. "Ik moet nu bij Niall zijn." Hij wilt iets zeggen, maar ik ren weg.

Ik stop met rennen als ik voel dat mijn eten omhoog komt. Harry zet een emmer onder me en ik begin over  te geven. Harry wrijft over mijn onderrug, maar daar geef ik geen aandacht aan. Alles komt eruit en het brande gevoel in mijn keel heb ik gemist. Als ik stop met overgeven ga ik zitten op de grond. Harry gaat met een doekje over mijn mond en geeft me daarna een bekertje water. Ik drink een paar slokjes en leg het dan weer weg. Het gevoel dat ik geen eten meer in mijn lichaam is is geweldig. Ik leun tegen Harry aan en hij streelt door mijn haar.

"Je moet niet rennen als je net hebt gegeten en je misselijk bent, sukkeltje." Ik glimlach. "Ik wil naar Niall." "Je weet wel dat je nu nog iets moet eten." Ik kijk hem aan en zucht.  "Alsjeblieft mag ik weer naar Niall en ik beloof dat ik daarna ga eten." "Ga naar Zayn en ik ga vragen of ze kippensoep voor je kan klaar maken." Ik zucht en hij helpt me opstaan. Ik klem me aan hem vast als ik duizelig wordt. Hij houdt me vast en ik leg mijn hoofd op zijn schouder. Als de duizeligheid weg is ga ik uit zijn armen. "Ik ga naar Niall." "Ik kom ook zo." Zegt hij en hij geeft me een kus op mijn slaap en dan loop ik weg. Veel mensen hier weten al dat Harry mijn broer is.

"Laat me los!" Schreeuwt Niall. Ik loop naar binnen en ik zie Zayn die Niall vast heeft.

"Ga zitten Niall." Niall stribbelt tegen. "Niall rustig oké luister naar mijn stem." Zayn laat Niall zitten en hij werkt nu wel mee. "Sluit je ogen." "Goed zo buddy. Stel je nu voor dat er allemaal mieren op je lopen en ze lopen allemaal weg van je armen.

( Met die beestjes heb ik van een boek)

Ik voel een hand op mijn schouder. Ik draai me om en ik zie Harry staan. Hij glimlacht zwak en ik ga tegen hem aanstaan terwijl mijn ogen blijven op Zayn en Niall.

Na een tijdje laat Zayn Niall los en neemt hem in zijn armen. Hij streelt door zijn haren en Niall's ogen vallen dicht.

"Boo kom mee. Niall moet nu even rust hebben en Zayn blijft bij hem." Ik kijk hem aan en knik zachtjes. Ik kijk nog een keer naar die twee voor we de deur uit lopen. Als ik de tafel zie zucht ik. Ik moet weer eten. We gaan aan de tafel zitten en een kom kippensoep wordt voor me gezet. Ik pak de lepel en eet het langzaam op.

Als ik het op heb neemt Harry de emmer mee naar zijn kamer. We gaan samen naar zijn kamer en we gaan samen op bed liggen. Ik ben weer misselijk. Harry neemt me in zijn armen en hij wrijft over mijn buik.

"Ik had hier altijd nog op gehoopt." Mompelde ik. "Wat?" "Dat we zo gingen liggen." Ik hoor hem zachtjes lachen. "Vroeger deden we dit altijd." "Ik wilde nooit alleen slapen, want dan was ik niet veilig. Bij jou was ik veilig." "Je bent mijn kleine broertje ik bescherm je voor altijd." "Vond jij het niet raar dan? Vrienden van mij hebben ook broers die vier jaar ouder zijn, maar die sliepen niet bij elkaar. Waarschijnlijk vrienden van jou ook." "Het maakt mij helemaal niks uit. Iedereen mocht het weten. Je bent mijn kleine broertje waar ik ontzettend veel van hou. We hebben gewoon een hele sterke band met elkaar en als mensen dat raar vinden denken ze dat maar, maar ik hou van jou en ik wil je beschermen voor alles en iedereen." Ik glimlach en hij drukt een kus tegen mijn haren. "Ik hou van je broer." "Ik van jou kleintje."

"Maar jij en Niall he." Zegt hij na een fijne stilte. "Ja?" "Hebben jullie wat samen?" Ik lach en schud mijn hoofd. "Nee we zijn gewoon heel close met elkaar, vanaf het begin al." "Vind je hem leuk?" Ik begin te blozen, ja ik vind Niall leuk. "Nee." Zeg ik. Ik hoor hem grinniken. "Kijk me is aan." Ik schud mijn hoofd. "Is mijn kleine broertje verliefd?" Ik schud alweer in mijn hoofd. Hij grinnikt en hij gaat zo zitten dat hij me kan zien. "Je bloost." Ik pak de kussen en druk het tegen mijn hoofd aan. "Hij heeft mooie blauwe ogen, zijn glimlach, die blond/bruine haartjes."zegt hij. Ik zie Niall voor me en een glimlach komt op mijn gezicht. "Hou op je maakt het erger." Ik hoor hem lachen en hij haalt de kussen van mijn gezicht. Hij lacht als hij mijn gezicht ziet. "Kleine broertjes worden zo snel groot." Zegt hij en pikte een doorzichtige traan weg. Ik sla hem. "Hou op." Hij lacht en neemt me in zijn armen. "Jullie zijn leuk samen." "Niall vind me niet leuk en ik snap hem." Het laaste zei ik zacht. "Je bent mooi Lou." "Nee, ik ben dik." "Nee dat ben je niet." Ik zucht en leg mijn hoofd op zijn borst. Een discussie met hem aan gaan zal ik toch niet winnen.
"Jullie hebben hand in hand gelopen, mensen dachten dat jullie een stel waren." "Bij Niall is het gewoon veilig netzoals bij jou. Ik ben blij dat we zo close kunnen zijn, maar als hij me aanraakt ontploft er heel iets in mijn buik." "Het is zo lief om je zo te horen praten." Ik draai me om en leg mijn hoofd in zijn nekholte. "Ik haat het dat ik verliefd op hem ben, omdat hij dat niet op mij is." "Je weet het nooit Lou."  "Ik weet het wel zeker."

Binnenkort komt er een nieuw iemand in \0/

Ik wil jullie bedanken dat dit boek goed wordt opgepakt ❤ ik krijg lieve berichten op privé van mensen en mensen die gewoon hier reageren ❤

Enorm bedankt ❤

Kliniek ~ Nouis/LarryVerhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu