Kliniek ~ Nouis/Larry

°7°

Pov. Louis

Als Niall's matras weer op zijn bed ligt wordt hij erop gezet. Ik ga uit Harry's armen en ga naast Niall liggen. Ik doe mijn armen om hem heen en streel over zijn rug. "Het komt goed, we zijn samen en we komen overal samen door heen." Zeg ik zacht en hij doet zijn arm om mijn middel. "Lou." "Sshh, ik ben bij je." Zeg ik. Mijn hand gaat door zijn haar en daarna leg ik hem op zijn wang. Op de achtergrond hoor ik geluiden, maar ik ga niet kijken, Niall is belangrijker. "Het spijt me." "Het geeft niet." "Ik heb je pijn gedaan." "Nee, je hebt me geen pijn gedaan. Ik ben bezorgd om je Nialler." "Ik hou van je Lou." "Ik van jou Ni." Alleen hij bedoelt het niet op de manier die ik bedoel. "Laat me niet alleen." "Ik laat je niet meer los. Ik heb je."

Pov. Harry
Zayn en ik ruimen de kamer op. Niall had alles overhoop gehaald. "Hoe komt hij toch aan dat spiegeltje." Mompelt Zayn. "Ik heb geen idee. Alles was weg." "We gaan hun kamer opnieuw doorkijken." Ik knik en loop naar de twee jongens toe. "Ze slapen." Zeg ik tegen Zayn. Hij komt naast me staan en glimlacht. Hun gezichten liggen dicht bij elkaar, hun lichamen liggen tegen elkaar aan. "Het zou me niks verbazen als die twee iets krijgen samen." "Louis vindt Niall leuk." Zeg ik en kijk naar Zayn waar een glimlach op zijn gezicht komt. "Weet jij of Niall hem ook leuk vind?" Zayn schud zijn hoofd. "Ze zullen wel leuk zijn samen." Zegt hij en ik knik. "Ze helpen elkaar." "Wat Louis heeft gedaan vandaag is goed van hem." "Hij zal wel dood moe zijn. Hij heeft niet veel kracht en dit heeft zeker een hoop kracht gekost." "Zullen we hun kamer doorzoeken?" Ik knik. Ik begin aan Louis zijn kant. Ik weet dat Louis zelf ook heb gekeken, maar je weet het nooit.

*2 uur later*

Pov. Louis
Ik moest even de kamer, omdat Zayn met Niall wilt praten waarom hij zichzelf wilde snijden. Meestal moet je naar zijn kamer komen, maar Niall is dood moe en dat snapte Zayn wel. Mijn armen doen pijn, maar dat hoeft Niall niet te weten. Hij gaat zich schuldig voelen en wie weet kan het dan weer gebeuren. Ik heb geen spijt dat ik heb heb tegen gehouden. Ik heb nu wel pijn aan mijn armen, maar dat is beter dan dat hij zichzelf had gesneden.

Ik klap tegen iemand aan en val op de grond.  "Sorry." Hoor ik iemand zeggen. Ik kijk omhoog en ik zie een hand. Ik pak hem en diegene helpt me omhoog. Ik kijk naar een paar bruine ogen. "Sorry, ik lette niet op." Zegt hij. "Nee, ik uhm lette ook niet op, sorry." Hij glimlacht waardoor ik ook glimlach. "Ik ben Liam." "Ik ben Louis." "Die naam hoor ik niet veel." Ik lach zacht en kijkt naar beneden. "Niet naar beneden kijken." Ik grinnik en kijk hem weer aan. Zijn bruine ogen kijken naar die van mij. "Heb je pijn van die val?" Ik schud mijn hoofd. "Nee, ik viel niet hard." Hij glimlacht weer. "Mooizo." Ik wil vragen waarom hij hier zit, maar ik weet niet hoe hij gaat reageren. Hij kan boos worden of juist niet.

"Louis." Ik kijk achter me en zie Niall. Ik glimlach en omhels hem. "Gaat het?" "Ik weet het niet." Zucht hij. "Ik ben bij je, oké. We komen er samen doorheen." Hij laat me los en glimlacht. "Dankje." Ik glimlach en doe mijn arm om hem heen. "Niall, dit is Liam. Liam dit is Niall." Zeg ik en ze schudde elkaars hand. "Leuk je te ontmoeten." Zegt Liam met een glimlach. Als hij glimlacht is het best schattig. "Ook leuk om jou te ontmoeten." "Hoelang zit jij hier al?" Vraagt Niall. "Sinds gisteren. Ik ken het hier al een beetje, maar nog niet dat ik alles weet." "Wij kunnen je nog wat plekken laten zien." Zeg ik en hij glimlacht. "Dat zou tof zijn." "Zullen we het meteen doen?" Ik kijk naar Niall die zijn hoofd schud. "Je moet eten." Zegt hij. "Ik heb al gegeten." "Vanochtend ja." "Net ook." Alsjeblieft geloof het. "Ja?" Ik knik. "Waarom moet ik je dan van Harry halen?" "Hij weet niet dat ik al gegeten heb." "Babe, het wordt op een brief gezet of je hebt gegeten." "Nou dan staat het erop en anders zijn ze het vergeten." "Dan moet je nog een keer eten." "Ni." Zucht ik. "Problemen met eten?" Vraagt Liam zacht. Ik kijk hem aan en Niall knikt. "Ik ben gewoon dik en daarom wil ik niet eten." Zeg ik terwijl ik naar Niall kijk. " Je bent niet dik." "Jawel." "Oké dan heb ik flink overgewicht." "Helemaal niet! Jij bent mooi en dun." "Jij ook." Ik schud mijn hoofd.

"Liam." We kijken om en een man komt naar ons toe gelopen. "Hoi." "Kom je?" Hij knikt. "Bye guys." "Zie ik je straks?" Vraag ik. Hij glimlacht en knikt. Ik kijk Niall weer aan. "Wat is er tussen jou en Liam?" Vraagt hij zacht. "Niks, wat dan?" "Weet ik veel." Ik lach en sla mijn arm om hem heen. "Jaloers?" Grinnik ik. "Nop, we gaan nu eten." "Je hebt het leuke moment meteen verpest." Hij glimlacht en ik laat hem los. "Loop je zelf mee of moet ik je sleuren?" "Ik heb al gegeten zeg ik." "Sleuren dus." Hij pakt mijn hand en neemt me mee. "Niall." Hij negeert me. Ik zucht en loop mee. Als ik ga tegenstribbelen gaan mijn armen alleen maar meer pijn doen.

"Ik heb hem." Zegt hij en Harry glimlacht. "Ik heb al gegeten." " Louis we gaan dit niet aan." Ik zucht en ga zitten. Weer kippensoep. "Waarom is de kom helemaal vol?" "Je moet steeds meer eten." "Ik haat het hier." Mompel ik zacht dat niemand het hoort.  "Lou, ga eten." Ik zucht en pak de lepel. Ik roer door de soep.

Kippensoep. Ik haat het.

Langzaam eet ik alles op. "Ik kan niet meer op. Het doet echt pijn." Zeg ik terwijl ik mijn armen om mijn middel sla. "Louis, je gaat alles opeten."