Kliniek ~ Nouis/Larry

*28*

Pov. Niall

-5 dagen Later-

"Hoe voel je je?" vraagt Louis. "Goed." glimlach ik. Hij knikt en komt op mijn schoot zitten. "Zeker?" ik knik. "Lou je hoeft het niet steeds te vragen. Ik voel me goed." "Ik wil het gewoon zeker weten. Sinds wat er vijf dagen geleden is gebeurd ben ik bang om je kwijt te raken." zegt hij zacht. Ik doe mijn armen steviger om hem heen. "I love you." "I love you too." glimlacht hij.

"Niall?" "Ja?" ik dacht dat Louis sliep. We lagen al een tijdje op bed en we waren beide stil. "Ik heb nagedacht." zegt hij en hij gaat rechtop zitten. "Is het erg?" vraag ik voorzichtig terwijl ik rechtop ga zitten. "Het is een groote stap voor mij." zegt hij. "Wat is het, Lou? Je maakt me bezorgd." "We gaan zwemmen, samen." zegt hij en ik glimlach. "Zeker?" "Jij zegt dat ik over mijn angsten heen moet komen. Dat ga ik nu doen." "Je doet het niet omdat ik het zeg, toch? Je moet het voor jezelf doen en niet voor mij." "Ik wil het." Ik knik.

"Als je het moeilijk vindt ga dan eerst met shirt." zeg ik. Louis kijkt al een tijd naar zijn buik. Met mijn ene hand pak ik zijn hand en met de andere duw ik zacht zijn kin omhoog. "Ik blijf de hele tijd bij je, oké?" Hij knikt. Ik omhels hem. "Dankjewel, Niall." Ik kijk hem weer aan en ik wrijf over zijn wang. "Ik ben nu al zo trots op je. Je staat hier, we gaan straks iets moeilijks doen voor je." Ik wrijf door zijn haar. "Zullen we?" Hij knikt en ik pak zijn shirt. "Doe hem nu eerst aan." Hij knikt en trekt hem snel aan. Ik weet dat hij het nogsteeds moeilijk vindt dat ik hem zie zonder zit terwijl ik hem vaak zonder shirt heb gezien. Ik pak zijn hand en de tas. Samen lopen we naar het zwembad.

"We zijn alleen." zeg ik als we binnen lopen. Louis knikt en knijp zacht in mijn hand. "We kunnen het in jou tempo doen, oké? We kunnen eerst met onze voeten erin, je kan je shirt dan aanhouden." Louis glimlacht zwak en knikt. "Dankjewel." Ik druk een kus op zijn voorhoofd. "Ik hou van je." "Ik van jou." Ik laat zijn hand los en ik leg de handdoeken en ik leg ze op de ligstoelen. Ik doe mijn slippers uit. "Kom." Ik steek mijn arm uit en hij pakt hem vast. Hij doet zijn slippers ook uit en we lopen samen naar het water. We gaan aan de rand zitten en Louis glimlacht zacht. "Het is zes jaar geleden dat ik voor het laatst aan het water zat. "Je hebt nu al een deel overwonnen." Louis knikt.

"Zullen we het proberen?" Louis bijt op zijn lip en knikt. Ik pak de onderkant van zijn shirt vast. "Mag ik je shirt uit trekken of wil je het aan laten en dat je met shirt het water in gaat?" "Trek het uit, ik moet mijn angsten overwinnen." "Zeker?" Louis knikt en ik doe zijn shirt uit. Hij heeft zijn ogen gesloten. "Open ze." zeg ik zacht. Ik laat mezelf in het water zakken. Louis opent ze en ze kijken de mijne aan. Ik zwem iets naar achteren zodat hij het water in kan. Hij klemt zijn handen om de rand. Hij laat zich zakken in het water. Als hij op de bodem staat kijkt hij me aan. Ik glimlach en hij zwemt naar me toe. "I'm so proud of you." Hij glimlacht en ik raak zijn arm aan. Ik weet niet tot hoe verre ik hem nu kan aanraken. Ik weet niet of ik hem kan omhelzen. Hij legt zijn handen op mijn borst. "Mag ik een knuffel?" vraagt hij zacht. Hij begint te blozen en ik begin te grijzen. "Kom hier." Ik sla mijn armen om hem heen. Ik wrijf over zijn onderrug.

Als Louis water naar me toe slaat kijk ik hem aan. "Wil je dit?" Louis giechelt en ik plash het water naar hem. Hij doet het terug en zo gaat het door. Na een tijdje leunt Louis weer tegen de rand. Ik zwem een beetje rond en als ik in de gaten heb dat Louis niet kijkt zwem ik onder water. Ik pak zijn enkels vast en ik voel hem schrikken. Hij beweegt zijn voeten en ik grinnik. Er ontstaan bubbels door het lachen. "Niall!" ik ga boven water en ik lach. Ik leg mijn handen op zijn heupen. "Ik kon het niet laten." grinnik ik. Ik druk een kusje op zijn wang. "Ik schrok me dood, gek!" "Dat zag ik." Hij kijkt me boos en en ik glimlach. "Je bent schattig als je boos bent." Ik doe mijn armen om zijn middel en ik leg mijn hoofd op zijn schouder. "Gaat het?" "Ik haat je." "Dat meen je niet." "Weet ik." zucht hij. Ik kijk hem aan en ik druk mijn lippen op die van hem. Zijn handen klemmen in mijn haren ik grijns en de kus verdiept zich.

"Ik had vannacht gedroomd over de dag dat we elkaar voor het eerst zagen." zegt Louis en ik glimlach naar hem. "Het lijkt zo lang gelden." Louis knikt.

We liggen op de ligstoelen. Louis ligt in mijn armen en ik wrijf over zijn arm. "Kijk hoe ver we eigenlijk gekomen zijn." "Wat we allemaal behaald hebben." "Samen." onze handen verstrengelen. "Samen." glimlach ik.

1....