Kliniek ~ Nouis/Larry

°9°

Pov. Niall

Als ik naar binnen loop is Louis er niet. Hij is bij Liam. Ik zucht en ga op Louis zijn bed liggen. Ik glimlach als ik zijn geur ruik. Die Liam vertrouw ik niet. Ik haat het dat Louis nu bij hem is en niet bij mij. Ben ik jaloers?

Misschien een beetje.

Er is iets aan Liam, waardoor ik hem niet vertrouw. Hij gaat Louis pijn doen zo ziet hij eruit. De blikken die hij Louis geeft haat ik. Ik haat alles aan hem. Maar als ik erachter kom als hij iets met Louis heeft gedaan vermoord ik hem.

Alle haat aan Liam doet me denken aan mijn vader. Alle haat die ik voor hem heb is groot, heel groot. Alles begon toen hij die avond thuis kwam. Het was rond twee uur 's nachts en mijn moeder was bij vrienden weg. Ze zou een week naar Griekenland gaan. Toen mijn vader thuis kwam begon mijn nachtmerrie. Hij zei allemaal dingen hij begon me te slaan en ga zo maar door. Ik was naar boven gegaan en ik huilde. Mijn lichaam deed zoveel mijn. Een half uur later ofzo kwam hij mij kamer binnen. En toen gebeurde het wat ik niemand gun. Hij wou zijn behoeftes kwijt en dat deed hij bij mij. Toen hij later weer weg was was ik nogsteeds aan het huilen. Ik was verkracht. Ik werd vaak geslagen en elke dag werd mijn haar aan hem erger. Op school hoorde ik iemand iets zeggen over snijden. Ik begon het zelf ook te doen en toen kon ik niet meer stoppen. Ik verdiende de pijn volgens mijn vader.

Ik veegde mijn tranen weg. Ik heb Louis nodig. De kriebels alles is terug, ik wil het zo graag. Ik kijk om me heen en ik ren de deur uit. Ik moet de kamer uit.

Pov. Louis

Ik kijk naar achteren en zie Harry staan. Zijn blik staat teleurgesteld, boos, verdrietig. "Meekomen." Zegt hij terwijl hij weg loopt. Ik kijk naar Liam weer op zijn lip bijt. "Ga." Zegt Luke en ik sta op. Ik loop de deur uit en ik zie Harry een kamer in lopen. Hij kijkt me aan en ik loop de kamer ook in. Hij doet de deur dicht. "Wtf was jij aan het doen!" "Het is niet dat ik het vrijwillig deed." "Gedwongen?" "Soort van. We deden truth or dare." "Louis!" "Harry, maak er niet zo groot probleem van." "Niall?" Ik bijt op mijn lip als hij zijn naam zegt. "Ik hou van Niall niet van Liam." " Louis jij drukte je lippen op die van hem. Het leek of je het geen probleem vond." "Harry, waarom maak je er zo groot probleem van?" "Je bent zestien!" "Ja, dus!" "Heb je die Luke ook gekust?" "Nee! Ik ben niet iemand die met iedereen kust, Harry!" "Ik hoop het niet voor je." "Zeg niks tegen Niall." "Ik hou me mond." Ik glimlach en omhels hem. "Dankje." "Jij gaat dit niet meer doen." Ik laat hem los. "Kon ik er wat aan doen dat hij dat moest doen?" "Hij moet het doen en jij kust hem?" "Harry! Maak er niet zo probleem van!" "Ga maar naar Niall. Hij heeft je nodig." "Wat is er met Niall?" "Hij heeft een gesprek had met Zayn. Hij zal vast wel iets verteld hebben. Dus ga naar hem." Ik knik en loop de deur uit. "Harry?" Ik loop de kamer weer in en hij kijkt me weer aan. "Ben je boos op me?" "Meer teleurgesteld." Ik bijt op mijn lip en loop de kamer uit.

"Niall!" Hij loopt door de gang met zijn handen op zijn buik. Ik ren naar hem toe en hij zakt door zijn knieën. Ik vang hem op en hij legt zijn hand op zijn mond. Ik kijk om me heen en pak een emmer. Ik schuif een emmer naar hem toe en hij geeft over. Mijn arm hou ik om zijn middel. Allemaal mensen staan om ons heen. "Ga weg! Er is niks bijzonders te zien!" Zeg ik en dan hou ik mijn aandacht bij Niall. Iemand die hier werkt loopt naar ons toe. Ze geeft een handdoek en een beker water. Ik kijk naar Niall. Hij geeft niet meer over, maar blijft wel boven de bak hangen. Hij begint weer te kokhalzen en hij geeft weer over. Tranen rollen over zijn wangen. "Het is oké, gooi alles eruit." Zeg ik terwijl ik over zijn onderrug wrijf. Na een tijdje laat hij zich tegen me aanleunen en een vrouw met die spullen knielt voor ons neer. Ze maakt zijn mond schoon, er zat niks op, maar denk voor de zekerheid ofzo. Ze geeft Niall het bekertje water. Hij pakt het en het bekertje trilt, ik pak het bekertje. "Laat maar los." Zeg ik en hij doet wat ik zeg. Ik breng het bekertje naar zijn lippen en hij neemt een paar slokken. De emmer is ondertussen weggehaald. Ik leg het bekertje naast ons en ik begin door zijn haren te strelen.

"Werd het je teveel?" Hij knikt en snikt. "Sshh. We gaan naar onze kamer oke." Hij knikt en ik sta op. Ik help Niall opstaan. Zijn benen trillen en hij houdt me stevig vast. "Niet schrikken." Zeg ik en ik til hem op als een baby. Hij legt zijn hoofd tegen mijn schouder en hij mompelt iets wat ik niet kan verstaan. Ik loop de kamer binnen en leg hem op mijn bed. Ik ga naast hem zitten en streel door zijn haren.

"Voel je je iets beter na dat het eruit is?" Hij knikt en ik glimlach. "Ga anders wat slapen, ik blijf bij je." "Wil je naast me liggen en me v-vasthouden." Ik glimlach en knik. Ik ga naast hem liggen en doe mijn armen om hem heen. "Ga maar slapen, ik ben bij je." Zeg ik en kus zijn voorhoofd één keer. "Niet weg gaan." Zegt hij zacht. "Ik zal nooit weggaan." Zijn arm gaat om mijn middel en na een tijdje is hij in slaap gevallen.