REYGUN POV
"Who is that boy?" Ayan ang bungad saakin ni gramps pagkatapos namin umalis sa school.
Nasa limousine kami ngayon at hindi ko talaga ine-expect na ayon ang una nyang sasabihin saakin.
Kasi karaniwan ng mga scenario namin sinisinghalan nya na agad ako na kala mo machine gun ang bunganga.
"Who?"
"That boy with glasses na kasama mo kanina"
"He's Luciel the nerd. well I forgot his last name and I don't even want to remember" I hissed.
Annoyance is visible to my face, geez.
What so special about that nerd na lahat nalang ay interesado sakanya?
Nakakairita talaga.
"By the way apo Kailan ka ba uuwi sainyo?" Tanong pa nito ulit.
Weird, parang ang kalmado nya masyado ngayon.
May mali...
"I don't know" sabi ko at yumuko hanggang ngayon kasi ayoko pa rin umuwi sa bahay ever since namatay is mom.
"Your sister miss you" sabi pa ulit nito. Yeah,I miss her too. But I will not say it outloud.
Pagbaba saakin ni lolo sa condo na tinutuloyan ko mabilis itong umalis na hindi naman nya natural na gawain.
Pag pasok ko sa condo ko Dumiretso ako sa refrigerator para kumain 'yon nga lang Wala na pala itong laman kaya naman mabilis na kumunot ang noo ko.
Itutulog ko nalang sana pero biglang tumunog ang tyan ko kaya naman padabog ko na sinarado ang refrigerator at kinuha ang jacket na hinubad ko kanina at saka umalis.
Malapit lang naman ang grocery Shop dito kaya naman napagpasyahan ko nalang mag lakad.
Pero habang naglalakad ako biglang may tumigil na sasakyan at alam ko kung kanino ito.
"Hello Brother" at hindi nga ako nagkamali...
"Ninya, what are you doing here?" Tanong ko ng nakakunot ang noo.
"Why did you not miss me? At saka tanggalin mo nga ang pagkakakunot ng noo mo. Muka ka ng matanda" at saka nito hinawakan ang noo ko para ng matanggal ang pagkakakunot nito.
"Where are you going by the way?"
"Grocery shop" tumango lang ito kaya naman binalot kami ng katahimikan.
"Can we eat first?" Sabi nito na ikina tango ko lang pinagbuksan na sya ng driver nya at ganun din ako.
Habang nasa byahe tahimik lang ako at ramdam ko na may gustong sabihin Ninya sakin.
"Sabihin mo na"
"I want you to go home kuya" halos pabulong na nitong sabi.
"I still can't "
"Why?"
"You know why" narinig ko sya na bumuntong hininga bago magsalita ulit.
"It's not your fault why mommy die. We all know that Mom is depressed"
Sabi nito dahilan para mapakuyom ang kamao ko.
"But Im the who can stop her"
Yes, I remember that day when I caught Mom in the bathroom. Nakita ko kung gaano kadami na gamot ang nasa kamay nya na halos umapaw na sa kamay nya. I tried to stop her but she beg me... she beg that she cant live anymore and I need to Help her
Do that. I tried telling her good things why she should continue her life but then her mind is too close to listen. Until she promise me, she promise me that she will be very happy and peaceful when I let her die that was the first time my Mom smiled at me after many years. Thats why even though its against my will I gave it to her. She said its okay and kiss my forehead before she push me out on the bathroom ang lock the Door I tried calling dad and the maids but it was too late.
Buti nalang at dumating na kami sa restaurant na kakainan namin.
Pagpasok namin nagulat ako ng makita ang mga pinsan ko na naka upo sa table halos okupahin na nila ang buong restaurant.
Mabilis ko tinignan ang kapatid ko at mabilis din itong umiwas.
"They miss you too" yon lang ang sinabi nya at dumiretso na sa table ng mga pinsan namin.
Mukang hinihintay din nila akong sumama sa kanila kaya naman lumapit na lang din ako.
Kanya-kanya sila ng bati sakin hanggang sa dumating ang mga order na pagkain ay hindi nila ako tinantanan sa mga tanong kung anong ginawa ko nitong mga nakaraan na taon. Maliban kasi kay lolo at Ninya walana akong naging connection sa kanila kahit kay dad.
Marami silang pinag uusapan na wala naman akong pakialam hanggang sa magsalita si Five na nakakuha ng atensyon ko.
"The nerd in your Academy Reygun, He look like Tito Sven" sabi nito dahilan para mapa tingin sila saakin.
"Yeah, he is" maikling sagot ko.
Ever since noong nakita ko si Luciel alam ko na meron talaga syang pagkakahawig kay tito Sven pero dahil nga may nakitang bangkay isinawalang bahala ko lang 'yon.
"But if he is, why didn't he recognized us?" Tanong ni Kaizer na nakita din si Luciel.
"Saka sino yung bangkay na nakuha nila lolo?"
Dahilan para manahimik kaming lahat.
Ngayon, alam ko na gumagawa na ng hakbang si grandpa para malaman ang totoo tungkol kay Luciel.
"That's why just to make sure, ipa DNA test natin sya" sabi ni Dos.
"You will help us kuya,diba?" Tanong ni Ninya saakin dahilan para tumingin sila saakin at naghihintay ng sagot.
"I'll try" safe na sagot ko kasi pakiramdam ko hindi kaya ng pride kona yung kaaway ko ang ka pamilya ko pala at ako pa mismo ang gagawa ng paraan para matupad ito.
"Kanino naman natin sya ipa-pa DNA? Pwede bang isa sa atin?" Tanong ni Uno.
"Well, just to make sure one of us needs to go to America" Sabi naman ni Shammy.
"Or maybe, we just let her go home. I will let my butler fetch her" sabi naman ni Thirdy.
"Her? Tita is alive?" I ask kasi wala talaga akong clue sa mga sinasabi nila.
"You didn't know?" Tanong ni Uno.
"I was busy nursing my suicidal mother,remember?"
"Tita is not alive but the baby survive. When grandpa finds the body of Tito and tita. Si Tito lang ang patay because he drowned oy may be killed habang si tita naman ay naka suot ng life jacket at nakasakay din ito ng rubber boat, nawalan lang ng malay. Hanggang sa makita sya ni lolo at malaman na may baby sa tyan ni tita mabilis nya itong pinunta sa America dahil hindi na rin kaya ni tita. Kaya naman 7 months pa lang ang baby ay lumabas na ito at binawian na ng buhay si Tita"
Kwento ni Uno.
"What is her name?" Tanong ko.
"Mikhaela Sevenity Numerous"
BINABASA MO ANG
Loving Mr.Nerd
Romansa"Alam mo ba na napaka dami kong rason para hindi ka mahalin" sabi ko dito dahilan para matanggal na naman ang ngiti sa mga labi nya. Tumayo na ito at akma ng aalis kaya naman mabilis ko itong pinigilan at saka niyakap. "Pero ikaw lang ang lalaking n...
