Kathryn's POV
"He's ok...for now."
sabi ng doktor.
Biglang gumaan ng onti ang loob ko.
Hinahaplos ko ang mga pisngi ni Daniel na ngayon ay mahimbing
na natutulog.
Salamat at hindi mo pa ako iniiwan.
Hinawakan ko ang kamay niya ng sobrang higpit.
[FLASHBACK]
"Psst bata.."
may narinig akong nagsabi.
Kasi naman ho ang tanga tanga ko at naligaw ako dito sa ospital.
Ugh I hate this place.
"Hoy!"
mag sumigaw ulit.
at paglingon ko nakita ko ang isang batang lalaki na naka
hospital gown at may hawak na isang flashlight.
Baliw ba itong lalakeng toh kaya siya nandito sa ospital?
Kasi ang dami daming ilaw may flashlight pang dala?
mukhang tanga lang...
pero wait Kath ang shunga mo! eh di dapat nasa mental hospital siya nagyon kung baliw siya
diba??!
"Hoy bata kanina pa kita kinakausap bingi ka ba?!"
taas kilay niyang sabi
Yabang naman ng batang toh kala mo kung sino!
"Kung ako bingi.. ikaw ano ka? baliw? chupe dun ka nga sa
mental hospital kung saan ka nababagay!"
"Ano bang pinagsasasabi mo diyan ikaw bata ka!"
"Bakit bata ka ren naman ah! at hindi ka lang pala baliw, tanga
ka pa tssk.. Bakit ba kasi may dala kang flashlight eh ang
dami daming ilaw na naka on dito oh!"
sabi ko.
and on cue biglang namatay lahat ng mga ilaw
O________O
takot pa naman ako sa dilim
"WAAHHHHHHH!"
sigaw ko at kinapakapa ko ang paligid at hinawakan ko kung ano man
ang nahawakan ko...
Biglang bumukas ulit yung mga ilaw at nanlaki ang mga mata ko
sa nakita ko.
Katabi ko yung bata na mayabang at ang worse thing pa eh
nakahawak ako sa kamay niya.
EEEEEWWWWWWWWWWWWWWW BOY GERMSSS!!!
Natulak ko nalang siya bigla at napaupo siya sa sahig.
"Ano bang problema mo ha! miss liit ikaw na nga tong nanghahawak
ng kamay ikaw pa may ganang mangtulak!"
naiinis niyang sabi.
Gusto ko sana siyang tawanan kaso na realize ko na naka hospital
gown siya meaning may sakit siya kaya siya nandito sa ospital
so tinulungan ko nalang siyang maka tayo.
"Sorry ah.."
sabi ko at yumuko
"Sorry ren..."
sabi niya.
pagtaas ko nang ulo ko ay nakita ko siyang nakangiti saakin.
"Ako nga pala si John." pagpapakilala niya at inabot saakin ang
kamay niya.
Napangiti naren ako
"Ako si Louise."
sabi ko and we shook hands.
[END OF FLASHBACK]
Naramdaman ko ang pag pisil ng kamay ni Daniel sa kamay ko.
"Anong nginingiti ngiti mo diyan ha?"
nakakunot noo niyang tanong.
"Oh gising ka na pala. May masakit pa ba?"
umiling siya at sinabi
"So ano nga yung iniisip mo at nakangiti ka diyan na parang baliw!"
"Ahh so ako pala ang baliw ngayon? Di ba ikaw yun! Batang may
dalang flashlight kahit na ang dami daming ilaw."
natatawa kong sabi.
Natawa ren si Daniel sa sinabi ko.
Nalala niya ren siguro yung mga nangyari noon.
Kaya pala...
kaya pala nasa ospital siya noon dahil sa sakit niya.
Hindi ko alam kung papasalamatan ko ba yang lintek na sakit
niyang yan o kasusuklaman ko.
kasi dahil dun nagkakilala kami pero dahil ren ba dun
ay maghihiwalay kami???
