Kathryn's POV
Kung tatanongin niyo ako dati if I'm willing to play
destiny's game?
Oo ang isasagot ko.
Kasi kaya kong makipaglaban sa kapalaran para sa taong
mahal ko.
Pero sa larong ito inaamin ko na....
ako ang talo.
Natutunan ko na kahit willing ako makipagpatayan
para sa kanya.
Pag siya naman ang sumuko
wala na talaga akong magagawa.
Hindi ko naman siya sinisisi kasi alam kong
pagod na pagod na siya.
Walang araw na hindi kami lumaban.
Walang araw na hindi kami umasa.
Sadyang mapaglaro lang talaga ang tadhana.
Pag tatagpuin ulit kayo para lang pag layuin ulit.
Kaso ang lahat ng laro merong cheat.
Kaya yun ang gagamitin ko ngayon.
Madaya na kung madaya.
Unfair na kung unfair.
Eh sa naging unfair ren naman si Universe sa aming dalawa buong buhay namin.
Kaya this time ako naman.
Kumuha ako ng kutsilyo sa kusina.
at nagkulong sa banyo.
Pumukit ako at unti unti akong gumuhit sa
aking pulso.
Eto na...
Tutuparin na natin ang mga pangakong na udlot.
Makaksama na ulit kita Daniel.
Kung pinaglayo ulit tayo ngayon
umaasa akong magkikita ulit tayo bukas o sa makalawa.
Sa kabilang buhay....
Baka pwede na tayong mag sama...ng masaya.
Baka sa kabilang buhay merong 'forever'
Tama ka Daniel
hindi dapat 'Paalam'
kundi...
'Hanggang sa muli'
_________________________
Please comment and vote guys!
Thank you!
Hanggang sa muli!
-Author-
