Game Of Love

Chapter 3: Other side

A/N: Walang POV sina Daine at nate dito... Dahil gusto ko muna malaman niyo ang side nila ni model at photographer. ^_^

****

CADE POV

"Why are you here?" tanong ko sa kanya. Iniwas niya ang tingin niya sakin.

"Ca...Cade! Long time no see..." kinakabahang sabi niya. Tss may gana ka pang mag'long time no see'

"I said why are you here?" nasa labas kami ng opisina ni Daine. Ngayong araw ako magsisimula sa trabaho ko bilang photographer. Napakainosente niya talaga.

Alam kung nanginginig siya ngayon dahil nakita niya ulit ako. Matagal na simula niya akung iniwan at tinakwil dahil sa mga pangarap niya sa buhay...yun nga lang kung natupad niya. Tumawa ako na parang sarcastic..

"Ang liit talaga ng mundo eh no?" sarcastic na sabi ko. Nakatungo lang siya. Parang walang salita ang lumalabas sa bibig niya.

*Beep*

from: Tanya

Bae, I miss you

Nagtext si Tanya sakin ang babaeng never kung minahal. Pero itong babae na nasa harapan ko? Damn! She's my first love. Ginawa ko ang lahat para hindi siya sumuko sa relasyon namin pero nagkamali ako. Kulang pala lahat ang ginawa ko dahil mas pinili niya pang iwan ako sa ere. Na walang ibang hinangad kundi ang makasama siya habang buhay.

Sa totoo lang gusto ko siyang halikan, yakapin. Tanungin kung ano na ang nangyari sa kanya. Ngunit.. nangunguna parin ang galit dito sa puso ko. Dahil sa sinabi niya.

'Your not worth it to be loved!'

Explanation? Tss. Tama na ang sinabi niya dahil alam ko naman na mas pinili niya ang pangarap niya kaysa akin. Alam kung lahat tayo gusto matupad ang mga pangarap natin. Ngunit, hindi niyo ako maiintindihan dahil sa sakit na pinaramdam niya sakin.

Si Tanya? Siya ang babae na palagi sa tabi ko. Hindi ko pa man masusuklian si Tanya sa pagmamahal niya. Ngunit, handa kung gawin ang lahat para mahalin siya. Malapit na sana eh kung hindi niya lang ako pinalit sa kaibigan ko. Hinayaan ko nalang sila kasi pareho naman silang nagmamahalan. At nalaman ko nalang na pareho sila ng kaibigan ko naglulukuhan sa isa't isa. Parehong may ibang kalandian.

Simula noon nag promise si Tanya sakin na maging kaibigan ko siya. Pumayag naman ako dahil hanggang yun lang naman ang maibibigay ko. Pero tinatawag niya parin ako ng 'bae' siguro nakasanayan lang niya.

"Nina Alolor, Tinawag ka ni ma'am" nagulat ako sa pagtawag ni Jean ky Nina. Mahinhin siyang pumasok sa loob. Anong ginagawa nila?

No! Sana mali ang naisip ko! Hindi maaari! Sh*t! Ayokong ibalik ang dati...

"Cade Frollo, tawag ka ni ma'am!" natulala ako saglit at pumasok sa loob. I saw her sitting in the sofa with Daine. She's wearing a black jeans with pink T-shirt and flat shoes. Hanggang ngayon hindi parin siya nagbabago. Napaka'ordinaryo niya parin.

"Cade! Tulala lang? Upo na. Para masimulan na natin" umupo ako sa harapan nilang dalawa at ngumiti ako ky Daine.

Kita kung nakatingin siya sakin ngunit hindi ko pinansin. Ano akala niya sa kanya lang umiikot ang mundo ko? noon yun iba na ngayon.

"Kailangan ko kayo dahil sa up coming events ko, and that's why I choose you Cade. Cause I know your a great photographer. Marami kasi akung gown and cocktails ang never pang nailabas dahil gagamitin ko sana yun sa events ko. But, you know naman siguro na hindi basta basta ang kalaban ko that's why i draw a many gown and cocktails...." sabi niya at nagpatuloy.

"Pero bago ko pa magawa ang ibang gown and cocktails na inisketch ko kailangan ko ng maraming tela para magawa ko ito. At yun ang dahilan bakit ka namin kailangan Nina. Cause you are wearing all my gown and cocktails to show it to everyone. You will be my model! Dahil pasado ka naman sakin. Now let's work together." masayang sabi ni Daine.

"I don't want to be your photographer!" sabi ko. Nabigla naman siya sa sinabi ko. Pati si nina nakatingin na sakin.

"Anong hindi? Kahapon pumayag ka na maging photographer ko ahh!! Tapos ngayon, ayaw mo na? Anong nangyari?" alam kung pinipigilan lang ni Daine ang galit niya.

"Sorry, I was wrong yesterday. Mag out of town pala ako ngayon!" wala na akung ibang paraan para makaiwas ky nina. Inaamin kung nasasaktan parin ako.

"Cade! I choose you! Cause I know your the best one. Pero......... cade naman eh! Sege na! Please!!" tumabi na si daine sakin. At nagmamakaawa. I know she's looking at us.

"Please.....we need you! I need you. The company need you!! Right nina?" halata sa hitsura ni nina na nagulat siya sa tanong ni Daine.

Gusto kung marinig galing sa kanya na kailangan niya ako. At yun kung magsasalita siya.

"Nina diba? Kailangan natin siya? Nina help me na mapaoo natin siya! Kung wala siya paano ka mag momodel? Hindi naman maari na ako ang photographer mo! Nasa ibang bansa kasi ang mga photographer ko noon." pagkumbinsi niya ky nina.

Kinakabahan siya at sobrang halata yun sa akin. Tumingin siya ky Daine na natatakot. At ito namang si daine halos lumuhod na para pumayag ako. Papayag naman ako kung hindi lang si nina ang model.

"Nina........." bulong ni Daine. Alam kung mabait si daine.

"We need you..." sabi niya na Nakatungo.

"Isipin mo na ikaw ang may kailangan sakin!" sabi ko. Nagulat naman si daine sa sinabi ko.

Tiningnan niya lang ako at umiling. Ayaw niya! Tss akala mo kung sino.

"I have to go!" sabi ko at tumayo.

Sumigaw naman si daine dahil sa pagtayo at paglakad ko.

"Nina!!" sigaw niya ky Nina. Pinihit ko ang door knob..................

"I need you! I need you! I need you! I need you!" paulit ulit na sabi niya. At alam kung umiyak na siya noon. Lumapit siya sakin at bumulong!! Hindi alam ni Daine na umiiyak siya dahil nakatalikod ito sa kanya.

"Ano? Masaya kana?" bulong niya at umalis.

Hindi ako masaya dahil galit parin ako. Galit na galit sa ginawa niya! At kahit kailan man ay hindi yun mawawala!

NINA POV

Humagolgol ako ngayon sa lady's room. Bakit siya andito? Hindi ko pa kayang harapin siya. Oo may malaking kasalanan ako sa kanya. Kaya hindi ko siya kayang harapin.

Hindi kasi ako maaring umurong sa trabaho na binigay ni Miss Daine. Kailangan ko ng pera para sa gamot ng kapatid ko. Isa akung model pero hindi sa malalaking companya. Nasa mall lang ako nagmomodel kabali rocket rocket lang.

Sa totoo lang,

Hindi ako nakipaghiwalay sa kanya dahil sa pangarap ko. Wala na kasi akung ibang maisip na dahilan kaya ang pangarap ko lang na hindi naman natupad. Mahirap lang kami, marami akung kapatid. Tama lang na nakakain lang kami sa isang araw tatlong beses.

May karenderya si ina, si ama naman ay isang driver ng taxi. Kung tutuusin kulang lang ang kita nila sa pang araw araw namin. Dahil anim kaming magkakapatid at nagaaral sila. Ako ang mas matanda,kaya lahat gagawin ko para sa kanila. Dahil gusto ko magkaroon ng pera na pinaghirapan ko. Hindi ako nanghihingi. At alam kung tama ang naging desisyon ko na hiwalayan siya...

Pero bakit? bakit ako umiiyak ng ganito? Hindi may boyfriend na ako. Wala na ang nararamdaman ko sa kanya. Wala na! Hindi ko na gusto si cade. Tama! Hindi na!

***