Daddy's little princess | M.G.C

12.

Pov Michael

En Jezus wat heb ik daar spijt van, ik had die bitch nooit weer in huis moeten nemen. Ik ga jullie vertellen wat er gebeurd is.

Lee woonde drie maanden bij ons, we kregen na veel twijfelen weer een relatie. Maar ze heeft haar kans weer verkloot. Ze is weer vreemdgegaan.

'Nu mijn huis uit! Rot gewoon op Lee!' 'Mikey-' 'Nee Lee! Ik vertrouwde je, Charlie en de jongens vertrouwde je en je verpest het weer! Je bent weer vreemdgegaan! Verdomme Lee! Rot gewoon op uit mijn leven.' 'Michael, alsjeblieft.' 'Ga gewoon.' Ik zucht en ze loopt huilend de deur uit. 'Doei Michael.'

Ik sla boos de deur dicht en gooi een lamp van de tafel af. 'Vies kutwijf wat ze is!' Ik zak huilend tegen de muur en krijg gelijk flashbacks van ongeveer anderhalf jaar geleden, toen zat ik hier precies hetzelfde, ze heeft het gewoon weer geflikt.

8 jaar later..  (Sorry voor huge tijdsprong!)

Pov Charlie

Het geluid van mijn wekker vult mijn oren, waardoor ik hem hardhandig uit zet. Ik rek even uit en stap daarna uit bed. Ik kleed mij om in een AC/DC shirt, zwarte ripped jeans en trek mijn vans eronder aan. Ik doe mijn paarse haar in een staart en loop naar beneden, waar mijn vader al zit te ontbijten.

'Hey pap.' 'Hey Char.' 'Pap, ik wil vanavond niet naar mam toe. Ik wil bij jou blijven.' Hij zucht even en zet ontbijtgranen voor mijn neus.

'Lee verwacht wel dat je komt, ik snap dat je niet wil, maar we hebben al geregeld dat je maar één weekend in de maand hoeft.' 'Oké, ik mag die vriend echt niet. Vieze klootzak.'

'Snap ik, hij is totaal niet aardig.' Ik zucht en eet zwijgend van mijn ontbijtgranen. Ik scroll wat door mijn Instagram en zie een foto op Luke zijn Instagram langskomen. Het is een foto van ons samen, vroeger.

'Pap, kijk deze foto.' Ik laat hem de foto zien en hij glimlacht. 'Je wordt al zo groot.' 'Ik weet het, slaapt de rest nog? Want dan ga ik ze wakker maken.' 'Die slapen nog, succes.'

Oh Michael Gordon Clifford, dat komt wel goed. Ik loop naar mijn kamer en pak de megafoon uit mijn rommelhok, die ik ooit een keer gekocht had voor dit soort dingen. Ik zet hem aan en ga op de gang staan.

'Jongens! Wakker worden! Anders kom ik met een emmer water en geloof mij, dat wil je niet.' Je hoort gekreun uit de kamers komen en even later staan er drie slaperige jongens voor mijn neus.

'Trek een shirt aan.' Ik leg de megafoon weer op mijn kamer en ga naar beneden. 'Ze komen er aan.'

'Pap, heb je eigenlijk nog wel contact met Jada? Ik vond haar wel leuk.' 'Jawel. Ze woont nu met haar vriendinnen.' Ik knik begrijpend en vervolgens voel ik twee handen op mijn ribben.

'Luke! Stop!' 'Nee, jij maakt ons wakker dus ik ga jou kietelen.' 'Luke! Stop!' 'Magische woord?' 'Alsjeblieft?' Zijn handen verlaten mijn ribben en met een brede grijns gaat hij aan tafel zitten.

'Oja pap? Wanneer gaan we Niall en de rest weer zien?' 'Geen idee, nu we weer in Sydney wonen kan dat wel even duren.' Ik knik en ruim mijn kom op. 'Ik ga alvast wat spullen inpakken.'

Ik gooi wat spullen in mijn koffer terwijl ik aan het bellen ben met Aiden, mijn beste vriend. 'Aiden, ik wil echt niet. Ik haat haar. Door haar is mijn vader nu al acht jaar single terwijl er tienduizenden meisjes van hem houden.'

'Ik snap het maar geef haar een kans Charlie, ze heeft vast een goede reden.' 'Een goede reden om mijn vaders hart twee keer te breken? Dacht het niet!' 'Charlie, het is je moeder.' 'Nee, voor mij niet. Mijn moeder loopt hier nog ergens op de wereld rond, mijn vader moet haar alleen nog vinden. Een moeder houdt toch van je?'

'Lee houdt ook van jou, Charlie.' 'Nee! Om elke maand aan te moeten horen dat je een foutje bent is verschrikkelijk, Aiden. Jouw ouders houden van je, alleen mijn vader houdt van mij. Gelukkig heb ik daar genoeg aan, ik heb Lee niet nodig.'

'Nee dat klopt, je bent een sterke meid. Ik geloof in jou. Bel je mij weer als je bij Lee bent?' 'Tuurlijk, maar ik ga verder met inpakken. Doei, hou van je.' 'Hou ook van jou.'

'Wie was dat?' Met een ruk draai ik mij om en zie Luke met een brede grijns staan. 'Aiden, mijn beste vriend.' 'Zeker?' 'Ja! Ik weet toch wel of het mijn beste vriend is of niet?' Ik grinnik en rits mijn koffer dicht.

'Luke, ik wil dit weekend bij jullie blijven. We zouden naar het pretpark gaan.' 'We gaan volgende week, we wilden niet zonder jou.' Ik glimlach even naar hem en pak dan ook mijn gitaar in.

'Knuffel?' Ik knik en sla mijn armen om hem heen. 'Ik ga je missen dit weekend Char.' 'Ik jou ook Luke.' Ik druk mijn hoofd tegen zijn borst aan en glimlach. Naast Ashton heb ik de beste band met Luke, maar ik zie ze niet meer als ooms zoals vroeger.

'Moet ik helpen met de koffer?' 'Als jij mijn gitaar mee kan nemen, pak ik mijn koffer.' Hij knikt en samen lopen we naar beneden.

'Papa! Hoe laat is ze hier?' 'Acht uur vanavond pas!' Ik zucht opgelucht en plof op de bank. Begrijp mij niet verkeerd hoor, mijn moeder is heel aardig, maar ze haat mij gewoon. Ik snap niet waarom ze wil dat ik een weekend bij haar kom, maar ze heeft vast haar redenen.

'Pap! Ik ga nog even naar Aiden!' 'Doei prinses!' Ik sla mijn tas over mijn schouder en loop naar buiten. Ik haal mijn haar los en bind het in een rommelige knot.

Eenmaal bij Aiden thuis pak ik de sleutel onder de deurmat vandaan en loop naar binnen. 'Ik ben er!' 'Hey Charlie, moet je weer naar je moeder?' 'Ja, jammer genoeg wel. Heel erg bedankt dat je een moeder voor mij bent Anna.' 'Geen dank, je verdient het. Aiden zit boven.' Ik knik en ren naar boven.

'Hey Aiden.' 'Hey Char.' 'Was mijn moeder beneden?' Ik knik en trap mijn schoenen uit.

'Geen zin om naar Lee te gaan?' Ik schud flink mijn hoofd en zucht. 'Ze is afschuwelijk.' 'Zeg dat nou niet.' 'Ze heeft mijn vaders hart twee keer gebroken, ze is twee keer vreemdgegaan. Wat is er mis met mijn vader? Hij is een schat.'

'Dat is hij inderdaad, ik weet het niet.' Hij opent zijn armen en slaat die om mij heen. 'Aiden, ik moet je wat vertellen.' 'Je kan mij alles vertellen.'

'I-ik ben verliefd.'