Daddy's little princess | M.G.C

21.

Pov Charlie

De volgende dag word ik enthousiast en vermoeid tegelijk wakker. Ik heb papa sinds dat incident van gisteren niet meer gesproken, maar hopelijk komt het goed.

Ik klim voorzichtig in mijn rolstoel en probeer zo geruisloos mogelijk de wc te bereiken. Als ik mijn ding heb gedaan poets ik mijn tanden en doe mijn haar in een rommelige knot.

Ik trek voorzichtig een voetbalbroekje aan samen met een shirt van Harry die ik gestolen heb. Ik rol weer terug naar de kamer en zie dat Louis en Harry ook al wakker zijn.

'Goedemorgen.' Ze glimlachen terug en ik ga voorzichtig op mijn bed zitten. 'Dus vandaag mag ik naar huis?'

'Ja, een dag eerder dan gepland.' Ik juich kort waardoor de jongens lachen. 'Dat shirt staat je mooi.' Ik grinnik even en pak mijn telefoon.

'Heb je nog je vader gesproken gister?' 'Nee, ik zie hem straks.' Ze knikken begrijpend en ik zet de televisie aan, als ik net geklop op de deur hoor.

'Kom binnen!' Ik zie de bruine krullen van Thomas om de hoek komen waardoor ik glimlach. 'Thommie!' 'Hey Char.' Ik schuif op en hij ploft op mijn bed.

'Vandaag mag ik naar huis.' Ik kijk hem verbaasd aan en hij knikt. 'Serieus! O mijn God dat is geweldig!' Ik sla mijn armen om hem heen en ik zie een flits in mijn ooghoek.

'Louis William Tomlinson. Laat die foto zien.' Hij houdt de telefoon voor mijn neus en ik glimlach, de foto is echt leuk.

'Ik stuur hem naar je toe.' Ik knik en al snel krijg ik een berichtje binnen. 'Bedankt.'

De deur vliegt nog een keer open en ik zie in mijn ooghoek Thomas helemaal flippen.

'Char! Je hebt mij niet gewaarschuwd hiervoor!' De jongens grinniken en ik zucht even. 'Thomas, je mag ze aanvallen. Jongens, pas op jullie worden doodgeknuffeld.'

En ja hoor, al snel zit Thomas vastgeplakt aan alle jongens. 'Fan?' 'Nee Thomas is geen fan, hij houdt gewoon van knuffelen. Tuurlijk is hij fan!'

Niall houdt beschermend zijn handen in de lucht waardoor ik grinnik. 'Thom, ga je mee? We gaan naar jouw afdeling.' Hij knikt enthousiast en ik ga voorzichtig in mijn rolstoel zitten.

Ik geef iedereen, behalve papa, een knuffel. Ik ben nog steeds boos over gisteren, maar hopelijk komt het weer goed. We stappen met zijn allen in de lift, alleen Niall gaat met de trap.

Eenmaal op de afdeling sluiten de jongens hun gitaren aan en sommige kinderen kijken verrast op. Anderen rennen op ons af en gaan voor het podium zitten.

'Hey jongens en meisjes, zoals sommigen van jullie al weten, wij zijn Five Seconds of Summer en wij gaan samen met One Direction optreden. Veel plezier.'

Ze beginnen met teenage dirtbag en Thomas komt naast mij staan. 'Hey Thom.' 'Hey Char, ik had even een vraagje. Mijn ouders kunnen mij niet ophalen.' 'En nu wil je vragen of je met ons mee kan? Tuurlijk.'

Hij glimlacht en ik grinnik even. 'Die kinderen worden helemaal lijp van Michael zijn haar.' Ik knik instemmend, een meisje wijst ook al de hele tijd naar mijn haar. Super schattig.

Een klein, kaal meisje met een slangetje door haar neus dribbelt op mij af. 'Meisje, is die man met dat gekke haar jouw papa?' 'Ja, vind je zijn haar mooi?'

'Ja! Ik wil ook groene haartjes.' 'Kom.' Ik zet haar met haar rug naar mij toe en laat mijn haar over haar kale hoofd vallen.

'Thomas, wil je even een foto maken?' Hij knikt en het meisje giechelt. 'Mama!' Haar moeder loopt op ons af en ik zie haar breed glimlachen.

'Wacht even, dan maak ik een foto.' Ik knik en hoor een klik. 'Heel erg bedankt, ik denk dat die lach niet meer van haar gezicht is te krijgen.'

'Geen dank. Het was niks.' Ze glimlacht en Thomas glimlacht ook breed. 'Jij kan goed met kinderen.' 'Bedankt.' Ik glimlach naar hem en hij pakt een stoel.

'Uhm, mag ik je nummer?' Ik kijk verbaasd opzij en zie Thomas friemelen aan zijn shirt. 'Tuurlijk.'

Ik geef hem glimlachend mijn telefoon en hij geeft hem terug nadat hij zijn nummer erin heeft gezet. Hij staat in mijn telefoon als: 'Thommie ❤️'

Ik grinnik en stuur hem een berichtje, zodat hij mijn nummer ook heeft. 'Bedankt.' Ik glimlach en zie dat hij mij erin heeft staan als 'Char de liefste.' En hier word ik gelukkig van, iemand die van je houdt.

'Charlie!' Luke staat voor mijn neus en ik zwaai even. 'Hey.' 'Was het goed?' Ik knik glimlachend. 'Jullie waren geweldig.'

Hij glimlacht en grinnikt even. 'Over een maand gaan we alweer op tour.' Wacht wat? Een maand? 'Dus we gaan over een maand alweer weg?' 'Ja.'

Ik slik even en kijk naar Thomas, die tranen in zijn ogen heeft. 'Die maand gaan we er het beste van maken, oké?' Hij knikt en ik sla mijn armen om hem heen.

'Ik heb toch nog die maand vakantie. Dan spreken we gewoon elke dag af.' 'Dat doen we zeker. Ik kan je echt geen jaar missen Char.'

'Ik jou ook niet. En we kennen elkaar nog maar twee dagen. We facetimen gewoon elke dag, we bellen.' 'Zeker, desnoods koop ik een vliegticket en vlieg ik rechtstreeks naar je toe.'

Ik veeg lachend mijn tranen weg en zie dat de jongens nog steeds aan het optreden zijn. 'Doen we.' 'Hoe lang is de tour precies?' 'Precies 12 maanden. Ze gaan touren met de jongens van One Direction.'

'En nu is het 23 juli. Jullie gaan over een maand weg, dus 23 augustus. Wanneer ben je jarig?' 'Net er na, maar dan vieren we mijn zestiende verjaardag wel samen.'

Hij juicht kort. 'Wanneer ben je jarig dan?' '26 augustus.' Hij knikt en schrijft wat in zijn mobiel, waardoor ik grinnik.

'Ik ben jarig op 15 november, als je dat wilt weten.' Ik knik en schrijf het ook in mijn telefoon.

'Dan vieren we jouw achttiende verjaardag samen.' 'Yeah! Feestje.' Hij doet een vreugdedansje waardoor ik begin te lachen.

Fuck, ik denk dat ik hem leuk vind.