Not Intended

Mother Nature's Peanuts (1/4)

Yazar: exobubz

Çeviri: SeKaism

Uzunluk: 4.4k

Uyarı: Mpreg!

Gıcırdayan kapının açılması Chanyeol'ün başını kaldırmasına ve kapıya doğru bakmasına sebep olmuştu. Baekhyun başını içeriye uzatmıştı, her zamanki gülümsemesi gitmişti. "Hey, göt kafalı, Luhan beni doktora götürüyor." Bilgilendirdi.

Chanyeol kaşlarını çattı, durumdan habersizdi. "Neden?"

"İyi hissetmiyorum ve birkaç gece önce yaptığın balıklı yemekten olmadığına eminim." Baekhyun incelttiği dudaklarıyla mırıldandı.

Chanyeol duraksadı. "Yani Luhan seni götürüyor?"

Baekhyun başını aşağı yukarı salladı. "Akşam yemeğinden önce dönmüş oluruz. Yemek yapma-hani bu senin yüzünden olduysa."

İç çeken Chanyeol başını aşağı yukarı salladı, sandalyesinden kalktı ve kapıya doğru yürüdü. "Arabayı sen sürme. Yolcu koltuğuna otur."

Bir süreliğine odaya giren Baekhyun Chanyeol'e hızlıca sarıldı. "Randevum bittikten sonra ciddiyetle yemin ederim ki alkol içmeyeceğim."

"İyi olur." Chanyeol esmer olanın yanağını hızlıca öpmeden önce mırıldandı. "Umarım sadece gazın vardır, değil mi?"

Anın batmasıyla Baekhyun yumruğunu Chanyeol'ün karnına geçirdi, sarılışından kurtuldu. "Ben iğrenç değilim! Gaz değil bu!"

Sözlerinden pişman olan Chanyeol kısa nişanlısının çıkmasını izlerken Baekhyun'un vurduğu yere elini koymuştu. "Aptal..."

-

-

Baekhyun döndüğünde Chanyeol çok fazla bir şey olmasını beklememişti. Belki doktor Baekhyun'un hissettiği her neyse onun için birkaç ilaç verirdi. Ama akşam olurken ve Baekhyun'un hep kapıyı kapattığı zaman yaptığı ses gibi bir ses duyarken hayal ettiğinen farklı bir senaryo vardı.

Bar mutfağın sandalyesinden kalkan Chanyeol esmeri karşılamaya gitmişti, ancak gözyaşları içinde boğulan bir Baekhyun ile şereflenmişti. Arkasından onu takip eden Luhan bile şaşırmış gözüküyordu.

"Ona ne oldu be?" Omzunu silken ama bir bilgi vermeyen hizmetçiye kızgınlıkla bağırdı Chanyeol. Nefesinin altından küfreden Chanyeol hızla kaçan eşinin arkasından koşmuştu fakat tamamen kilitlenmiş bir kapıyla karşılaşmıştı. Ağlamasının sesi Chanyeol'ün kulaklarında netti ve içten içe onu bu kadar yıpratan başka bir şey yoktu. Ellerini yumruk yaparak kapıya vurdu.

"Baek! Baekhyun, kapıyı aç!" Chanyeol yalvardı, sesi gergindi. "Ne oldu?! Ne dediler?"

"Defol..." Chanyeol kısa olanın emrettiğini duydu ama kulak asmamıştı. "Baekhyun, ne oldu? Bana ne olduğunu söyle ve kapıyı aç."

Bundan sonra Baekhyun boğuk ağlamalar ve burun çekişleri dışında cevap vermekte başarısız olmuştu, kapı hala kilitliydi ve Chanyeol dışarıda bekliyordu. Otuz dakikadır Chanyeol dışarıda sessizce oturmuş, çaresizce odanın içindeki Baekhyun'un gürültüsünü dinlemişti ama Baekhyun'un bir neden için kapıyı kilitlediğini düşünüyordu. Dışarıda kalmayı seçmişti, her şeyin yolunda olup olmadığını ve Baekhyun'un kapıyı onun için açıp açmadığını görmeye gelen çalışanlarına bir göz gezdirmişti.

Luhan tüm bildiklerini açıklayarak gitmişti; Baekhyun'u bırakmış ve o gelene kadar park alanında beklemişti. Baekhyun dışarı çıktığında çökmüş görünmüş ama "hadi eve gidelim..." dışında ona tek bir kelime etmemiş ve sessizce eve gelmişlerdi.