Ömründe bir kez olsun mutlu olmuşsundur. Ve olacaksındır da bunun bilincindesindir elbette. Ama ekmek bölününce bir daha tutmuyor be. İnsan yaralanınca canı oyunlardaki gibi dolmuyor. Kurşun filan fiziğe zarar veren şeyler bizim sıkıntımız ruhen, ka...
Bu bölümü moralim yerlerde yazdım.Hayatımda yazdığım en uzun bölüm az önce silindi...O yüzden farklı bir giriş yapacağım ..."
→💜←
SunHee
Sabah gözüme gelen ışıklar ile gözümü açtım.Hadi ama daha saat yedi ...Dün eve geldiğimizde kimse bir şey demeden odasına çıkmıştı .Yoongi nefret dolu bir mektup ile evi terk etmiş ,Namjoon ise bir kaç haftalığına ailesinin yanına gitmisti...Keşke benimde "anne baba" diyebileceğim birileri olsa ,ama benim zaten bir ailem vardı "JUNGKOOK".Dün olanlar , hatırlamak istemiyorum...MinJi , Jungkook'un bana her şeyi kanıtlaması , ama ben ona inanmadım.Sanırım kendimi affettirmeliyim...Düşüncelerimi bir kenara atıp lavoboya gittim.Kısa bir duş, rutin işlerimi halledip vakit kaybetmeden aşağı indim ilk iş Jungkook'a kahvaltı hazırlayacaktım...
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Bu ve bunun gibi bir sürü sevimli yiyecekler hazırladım elimdeki yiyecekleri kalp şeklinde olan tepsiye yerleştirdim.Çiçeklerin arasına da özür notumu koydum.Eğer yumuşarsa onunla konuşmayı deneyecektim.
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
Yavaş adımlar ile yukarı çıktım ve Jungkook'un odasına gitmeye başladım . Ah umarım uyuyordur. Tahmin ettiğim gibi hala uyuyor ...Tepsiyi koltuğa bırakıp açılmış olan üstünü örttüm ve odadan çıktım .Aish dolapta hiç bir şey kalmamış sanırım alışverişe çıkmam gerekiyor masaya not bırakıp evden çıktım...
Alışveriş bir saat içinde bitmişti ben bile nasıl bu kadar kısa sürede yaptığıma şaşırmıstım.Fazla umursamayıp yoluma devam ettim.Birden gözlerim karardı . Hemen yanımdaki banka oturdum...Kanser kendini yavaş yavaş belli ediyordu.Doktora her gidişimde daha da ilerlediğini söylüyordu...Kendimi iyi hissedince ayağı kalkıp yarım bıraktığım yola devam ettim.Biraz yürüyüş sonunda eve vardım .Kapıyı açıp içeri girdim , üyeler kahvaltıya inmişti .Kimi Yoongi 'nin yerine bakıyor ; kimi tabağındakiler ile oynuyordu...Dayanamayıp konuştum :
-Hadi ama çocuklar böyle yapmayın , ben inanıyorum Yoongi geri dönecek...
Söylediğim şey ile hepsi suratlarına bir gülümseme ekledi o sırada gözüm karardı bedenim yer ile buluştu fakat bilincim yerindeydi. Hepsi birden ayaklanınca elimle tekrar oturmalarını işaret ettim .
