18: Τίποτα δεν θυμάσαι

879 87 5
                                        

Μια μέρα ευτυχίας ήταν η σημερινή αφού βγηκε ο Εφραίμ από το νοσοκομείο για αυτό είχαν ετοιμάσει και ένα πάρτι έκπληξης.

Πολύ κόσμος ήταν μαζεμένος και δυνατή μουσική ακουγόταν.

Σε ένα τραπέζι ήταν καθισμένοι όλοι η οικογένεια Παπαδοπουλου μαζί τους και η Νίκη.

"Περαστικά σου Εφραίμ μου" του είπε ενώ του έδωσε μια σφιχτή αγκαλιά.

"Ευχαριστώ θείε μου" του απάντησε ενώ αγκάλιασε την Νίκη.

Εκείνος μόλις είδε αυτή την κίνηση έσφιξε τα χέρια του σε μια γροθιά και έλεγε από μέσα του "Ηρέμησε Μάνο ηρέμησε"

"Δεν θυμάσαι δηλαδή τίποτα Εφραίμ;" τον ρώτησε ενώ εκείνος είπε ότι θυμάται μερικά πράγματα. "Μα τίποτα δεν θυμάσαι βρε παιδί μου από αυτά που συνέβησαν τώρα τελευταία;" τον ρώτησε ξανά.

"Όχι δεν θυμάμαι τίποτα από αυτά που συνέβησαν τελευταία" του απάντησε ενώ φίλησε την Νίκη.

Ο Μάνος βλέποντας αυτή την κίνηση σηκώθηκε όρθιος και έφυγε.

Βγήκε έξω στο μπαλκόνι και άρχισε να ρίχνει μπουνιές στον τοίχο ώσπου ένιωσε ενα χέρι να του ακουμπάει την πλάτη.

"Τι κάνεις παιδί μου θα σου ματώσουν τα χέρια" του είπε ενώ πήρε τα χέρια του και άρχισε να τα χαϊδεύει.

"Είναι ένταξη" του απάντησε εκείνος.

"Μην κάνεις έτσι. Μια αμνησία έχει. Θα του έρθει ξανά η μνήμη και εσύ θα πάρεις πίσω την Νίκη" του είπε εκείνη γλυκά.

"Ναι μια αμνησία. Μια ψεύτικη αμνησία" της ειπε και εκείνη τον κοίταξε σοκαρισμένη. "Με τον αδελφούλη μου το σκέφτηκα αυτό" συνέχισε.

Εκείνη κοίταξε το πάτωμα γεμάτη θυμό.

Δεν μπορούσε να πιστέψει ότι θα έφταναν σε τέτοιο σημείο να κάνουν αυτά τα αισχρά πράγματα.

Έφυγε από κοντά του και μπήκε μέσα.

"Θέλω να μιλήσουμε" διέταξε τον άντρα της.

"Μετά"

"Τώρα" βρόντηξε ενώ εκείνος σηκώθηκε.

Μάλλον ήρθε η στιγμή όπου η αλήθεια πρέπει να έρθει στη φως.




Story by ~ ntani_ela

Ο άγριος διευθυντής 2 ✔Where stories live. Discover now