Ο άγριος διευθυντής 2 ✔

52: Τρέλα

Το μυαλό του Εφραίμ δούλευε πυρετωδώς.

Ήθελε να βρει την κατάλληλη τιμωρία για τον Εφραίμ που εκτός από την Νίκη του έκλεψε και τους γονείς του.

Θα έφευγε από αυτή την ζωή δυστυχισμένος και αυτό θα το φρόντιζε εκείνος.

"Πήγαινέ τους στο δωμάτιο μου!" διέταξε έναν από τους άντρες του και εκείνος έκανε αμέσως ότι τον διέταξε ο αφέντης του.

Θα του δείξει σήμερα του Μάνου ποιός είναι ο αγαπημένος του ανιψιός και μέχρι που μπορεί να φτάσει.

Από την άλλη η Νίνα χαϊδευε το πρόσωπο του άντρα που αγαπούσε και ο άντρας που τους έφερε στο δωμάτιο τους κοίταξε γεμάτο αηδία.

"Σε παρακαλώ αγάπη μου κάνε κάτι γιατί θα σε σκοτώσει" τον παρακάλεσε αλλά εκείνος δεν έκανε κάτι.

Πώς θα μπορούσε να κάνει κάτι στην κατάσταση που είναι. Σε μια κατάσταση που δεν μπορούσε να εγγυηθεί στην γυναίκα του και μητέρα του παιδιού του πως θα ζήσει.

"Δεν μπορώ να κάνω κάτι... ούτε το παιδί μας δεν μπορώ να βρω" της είπε θλιμμένος σκύβοντας το κεφάλι του.

"Την έχει αυτό αυτό τι κτήνος" του απάντησε χαϊδεύοντας το κεφάλι του.

Εκείνος σήκωσε το κεφάλι του και την κοίταξε στα μάτια. Πόσο πόνο τους έχει προκαλέσει και αν εκείνος δεν της είχε γνωρίσει τον Εφραίμ, όλα θα ήταν διαφορετικά.

"Υποσχέσου πως οτιδήποτε και να γίνει θα πάρεις την μικρή και θα φύγετε μακριά του" της είπε και εκείνη έμεινε να τον κοιτάζει τρομαγμένη. "Είπα υποσχέσου" της είπε και εκείνη έγνεψε θετικά. "Ωραία... επειδή δεν ξέρω τι μας επιφυλάσσει η μοίρα θέλω να ξέρεις ότι σε αγαπώ και εσένα και την κόρη μας και να μου την προσέχεις" ένωσε τα χείλη τους.

"Μα τι υπέροχη υποδοχή είναι αυτή. Μα τι έρωτας είναι αυτός" είπε ειρωνικά χειροκροτώντας. "Αχ, πέρα από την πλάκα ας ξεκινήσει η διασκεδάσει"

Έπιασε την Νίκη από τους ώμους και την πέταξε στο κρεβάτι και ανέβηκε πάνω της.

"Ας θυμηθώ το κορμί της"

Story by ~ ntani_ela