Butterfly (Ashton Irwin 5SOS) Dutch *editing*

Hoofdstuk 2

Ashton.

Ik blijf naar hem staren voor wat een eeuwigheid lijkt. Ik kijk in zijn bruin- groene ogen. Ik had nooit gedacht hem ooit in het echt te zien en dan nog wel naast mij. Als ik hem zou zien, zou het in een concertzaal geweest zijn met heel veel volk. Een grote massa gillende meisjes met te veel hormonen zouden me omringen, maar het zou het waard zijn. Ik zou namelijk mijn idolen zien, maar nu, nu zit hij naast me in levende lijve!

'Hallo?' zegt hij en maakt me wakker uit mijn dromen. Ik schud even met mijn hoofd en kijk naar beneden. Ik voel nu al dat ik bloos. Ik probeer mijn haar een beetje voor mijn wangen te hangen zodat hij niet merkt dat ik bloos. Ik kijk op en hij glimlacht. Oh, hij heeft het door.

'Sorry.' fluister ik en kijk weer naar beneden. Ligt het aan mij of is het hier ineens warmer? Het ligt waarschijnlijk aan mij. Help?

'Dat is niks hoor.' zegt hij en ik kijk weer op. Hij staart naar me en ik haal één wenkbrauw op terwijl ik mijn glimlach probeer te onderdrukken, mijn linkse, rechts lukt me nog niet. Hij knipoogt naar me en zucht. Ineens denk ik aan iets.

'Oh ja, bijna vergeten. Gelukkige verjaardag.' zeg ik en hij glimlacht weer. Ik doe alsof ik confetti de lucht in gooi en maak een klein dansje op mijn stoel. Hij lacht en schudt zijn hoofd.

'Bedankt, leuk shirt.' zegt hij en wijst naar mijn Nirvana shirt. Ik glimlach en kijk even naar beneden om te zien wat er nu weer op staat, al weet ik dat maar al te goed. Grijs met in zwarte letters Nirvana opgedrukt.

'Dankje, gekregen van mijn broer voor mijn vorige verjaardag.' zeg ik en kijk naar de stoel voor me waar mijn broer zit. 'Hoe komt het dat je hier zit?' vraag ik.

'Wel, eergisteren was onze laatste show van de tour.' zegt hij alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Net zoals: "En wat heb je gisteren gedaan?" "Oh, gewoon je weet wel, de Atlantische Oceaan over gevaren. Niets speciaal dus." Zo klonk het.

Ik lach: 'Ik bedoel, op dit vliegtuig in de 2e klasse.'

'Oh.' hij begint te blozen. Hij is zo schattig als hij bloost. Nee, stop met zo te denken, als hij niet naast je zit mag het, maar nu is het eng.

'We waren nogal laat en de eerste klas was al volzet.' zegt hij schouderophalend.

Een kleine piep klinkt door het vliegtuig: 'De piloot hier die spreekt. Ik ben James Pearl, en de co-piloot naast mij is Drake Brandon. U zit op de vlucht naar Sydney. Deze zal ongeveer twee uur duren.'

Ik zit twee uur naast Ashton! En ik die dacht dat zo'n dingen enkel in fanfictions gebeurden. Ik kijk er al naar uit. Ashton is wel niet de enige in de band.

'Oh. En waar is de rest?' vraag ik uit nieuwsgierigheid en kijk even rond, niet dat ik iets zou zien. De stoelen staan heel dicht tegen elkaar, echt een thuishaven voor bacteriën.

'Die zitten achter ons.' zegt hij en gebaard dat ik me moet omdraaien. Ik draai me om en zie de rest zitten, Luke, Michael en Calum. Michael zwaait is naar mij en ik glimlach. Hij leunt naar voor en zegt: 'Niet te close met de "Birthday boy" he.' Hij knipoogt en gaat terug normaal zitten. Ik lach en draai me weer naar voor. Ik kijk naar de binnenkant van mijn pols en hou mijn hoofd een beetje schuin. Hij tekende een van de mooiste insecten.

'Een vlinder?' vraag ik en kijk hem vragend aan.

'Ja, een vlinder.' zegt hij en kijkt naar mij.

'Waarom?' vraag ik lachend.

Hij wijst naar de lichte lijntjes op mijn arm. Waarom zag hij het? Ik heb er zelfs niet meer aan gedacht sinds we vertrokken waren.

'Oh' zeg ik stil en kijk naar beneden.