Butterfly (Ashton Irwin 5SOS) Dutch *editing*

Hoofdstuk 17

'Ja sorry hoor. We hebben elkaar ook al een dag niet meer gezien.' zegt Ashton en laat één hand los om naast me te kunnen staan.

'De volle één dag,' zegt Michael, 'als ik Luke een dag niet zie, vliegen we elkaar toch ook niet in de armen?'

Luke kijkt Michael raar aan. 'Ah nee?' zegt hij en kruist zijn armen over zijn borst.

'Luke! Zwijg nu! Niemand hoeft dat te weten.' fluistert Michael in Luke zijn oor.

'We hebben het wel gehoord hoor.' zegt Calum.

Ik begin te lachen en krijg een boze blik van Luke en Michael. Ik beeld het me al in.  Een super blije Michael die op Luke afloopt en hem stevig knuffelt. Hoe schattig zou dat nu niet zijn? Ik zie het al zo voor me. Michael die zijn paspoort kwijt speelt en alleen achter blijft in een land. Typisch iets wat zou kunnen gebeuren.

Ik heb Ashton echt gemist, ik ben blij dat we terug samen zijn nu. Met zijn schattige lach – veel lucht en een hoge lach – zijn krulletjes haar, zijn bruine ogen, zijn lichaam... Neen, Rachel, denk zo niet, dat is niet goed. Stop.

'Aan wat denk je?' vraag Ashton.

Ik begin te blozen en kuch even. Ik ga het hem helemaal niet vertellen. Straks lacht hij mij uit of zo.

'Ze denkt aan hoe je er uit zou zien zonder kleren.' Zegt Michael en grijnst.

Oh.

'Dat is helemaal niet waar!' zeg ik en leg de klemtoon op helemaal. Ik stap weg van bij Ashton en sla Michael op zijn schouder. 'Daar dacht ik niet aan!' zeg ik en sla hem nog eens.

Michael zegt: 'Je hebt geluk dat ik al betaald heb anders mocht je zelf alles betalen hoor.'

'Ik haat je.' Zeg ik en kijk naar beneden.

'Oh kom hier schat.' Zegt Calum en komt naar me toe om me een knuffel te geven.

Het valt me op hoe groot ze allemaal zijn. Ik gok dat ze allemaal groter zijn dan 1.80m. Calum is bijna bij mij als Ashton hem weg duwt. 'Laat dat maar aan mij over.' Zegt hij en slaat zijn armen om me heen.

Hij legt zijn kin op mijn hoofd en ademt rustig in en uit. Hij is warm en ruikt naar mannen deo, ook een beetje naar zweet maar dat geef ik niet graag toe. Hij ruikt naar Ashton, Ashton ruikt zoals Ashton. Dit lijkt me logisch, hij kan moeilijk naar Luke ruiken. Tenzij de Lashton rumors echt zijn.

'Nog steeds boos op mij?' vraagt Michael en port in mijn wang.

Ik wil nee zeggen maar dat doe ik niet. Ik ben niet meer boos op hem. Ik ben nooit boos geweest, ik wil gewoon zien wat hij allemaal zou doen.

'Ja,' zeg ik, 'raak me niet aan.' En ik duw zijn hand weg.

'Oh, kijk wie er ongesteld is.' Zegt Michael lachend.

He did not!

'Michael! Dat zeg je niet! En nee trouwens.' Zeg ik. Ik voel me echt beledigt nu.

'Kom, dan gaan we naar de kamer. Ik wil je iets zeggen.' Zegt Ashton en leid me naar zijn kamer.

***

Hij sluit de deur en doet hem op slot. Wat?

'Erm, Ashton wat doe je?' vraag ik.

Hij draait zich om en voor ik het weet sta ik met mijn rug tegen de muur en Ashton staat recht voor me. Hij houd mijn handen tegen de muur gedrukt.