Butterfly (Ashton Irwin 5SOS) Dutch *editing*

Hoofdstuk 14

Ik word wakker door het ligt dat door de gordijnen schrijnt. Ik kreun en rek me uit. Ik neem mijn gsm die naast me op het nachtkastje ligt. Het is 9.30 u. Ik sla het deken van me af en gooi mijn benen over de rand van het bed. Ik geeuw en rek me nog eens uit. Ik sta op en stap rustig naar de deur.

'Goede morgen.' zegt Ashton die met een kop met iets warms in zijn handen naar de zetel stapt. Hij heeft enkel een short aan en ik kan zijn buikspieren zien. Be mine. Nee, wat?

'Goede morgen.' zeg ik en ga naast hem in de zetel zitten.

'Hoe laat moet je terug in Johnny Depp zijn?' vraagt Ashton met een glimlach.

'Ik weet het niet, ik heb mijn ouders niet meer gezien gisteren.' zeg ik en haal mijn schouders op.

Ik wou wel nog even gedag zeggen, maar ja. De jongens, je kent ze.

'Dan zou je het eens aan Calum of Michael moeten vragen.' zegt hij met een glimlach.

'Wat wou je me eigenlijk zeggen gisteren avond.' vraag ik en kijk hem aan.

Hij kucht om een glimlach te onderdrukken en hij begint te blozen. Hij is zo schattig.

'Ik heb het wel door hoor, dat je lacht.' zeg ik met een verlegen glimlach.

'Dus, kijk. Niemand kan ons storen nu. Dus ik wil je al de hele tijd zeggen dat ik v-'

'Goedemorgen!' zegt Michael die van de trap springt.

'Dit is toch ongelofelijk!' zegt Ashton en gooit zijn armen in de lucht. Hij leunt met zijn elleboog op de leuning van de zetel en met zijn hand tegen zijn wang.

'Wat is er Ash?' vraagt Michael.

'Niets.' zegt Ashton kort.

Wat wilt hij me nu zeggen? Ik wil het weten, zonder dat mensen ons storen.

'Oké, hey Raich.' zegt hij en stapt naar de keuken.

Ik kijk naar Ashton en hij kijkt naar mij met een sorry-ik-zeg-het-je-later blik.

'Ashton! De Vegemite is op!' roept Michael.

'Koop dan nieuwe!' roept Ashton terug en staat ook op.

'Dat heb ik eigenlijk nog nooit gegeten." zeg ik stil.

'Wat?' zeggen Ashton en Michael die zijn hoofd om de hoek hangt.

'Ik ga wel naar de winkel.' zegt Ashton. Hij zet zijn tas op de tafel en staat op. Hij stapt naar de deur en neemt zijn sleutels en portemonnee.

'Vergeet je niet iets?' vraag ik en hij draait zich om.

'Wat?' vraagt hij.

Hij haalt zijn hand door zijn haar en ik zie de spieren onder zijn huid bewegen. Ik probeer te focussen op zijn ogen, maar ik zak automatisch naar beneden.

'Aan het staren Red?' vraagt hij en ik kijk met een ruk weer op. Ik zie dat hij grijnst en kijk naar beneden.

'Een broek en een t-shirt.' zeg ik stil.

'Ooh. Bedankt.' zegt hij en gaat naar zijn slaapkamer.

Een tijdje later komt hij terug met een joggingsbroek aan en een pul met een kap. Hij zet de kap op zijn hoofd. Hij zwaait nog even en gaat dan naar buiten.

'Dus, jij en Ashton hm?' zegt Michael de de kamer komt ingestapt. In tegenstelling tot Ashton heeft hij een pyjamabroek aan en een t-shirt.

'Er is niets tussen ons.' zeg ik. Dat denk ik toch?

'Ja hoor. Ik zie wel hoe je naar hem kijkt en hoe hij naar jouw kijkt.' zegt hij en komt naast me zitten in de zetel.

'Hoe kijken we dan naar elkaar?' zeg ik lachend.