My Playboy Secret Husband

Chapter 24:

Lorraine's Pov

"Bakit ginawa mo yun?" 

Natigilan sa paglalakad si adrian ng magsalita ako, akala ko di nya sasagutin dahil dumaan na ang ilang minutong katahimikan pero di pa rin sya sumasagot.

"Kailangan ba may dahilan? Eh minahal nga kita ng walang dahilan."

I felt my cheek turned red when he said that, mabuti na lang at nakatalikod sya kaya di nya nakita. It's not good. Nauna na lang ako maglakad sa kanya dahil di ko alam ang sasabihin ko. How can he make me feel this way all of a sudden? Eh kani-kanina lang naiinis ako dahil sa shantal na yun. Ganun ba talaga sya kagaling mambola at magpakilig? In instant, bigla akong napasimangot. Yeah right. He's that good in playing games with girls.

"Hey. Where are you going?" napaharap ako sa kanya ng bigla nyang hawakan ang siko ko at dahil badtrip na naman ako, sinamaan ko sya ng tingin.

"kelan mo ba ko titigilan?" i said almost shouting. Halata pa sa muka nya ang gulat dahil sa halos pasigaw kong boses.

"do i need to say sorry dahil wala naman akong balak tigilan ka?" he siad in a low voice. Is he trying to make paawa sakin? Di effective eh. Kainis

"nasa school tayo, baka may makakita sating dalawa na magkasama machismis pa ko. Nakakahiya." bahagya syang natigilan sa sinabi ko kaya kinuha ko yung chance para makawala sa pagkakahawak nya sa siko ko. I saw a glimpse of sadness in his eyes pero di ko na yun pinansin. Malelate na ko, bala ng maguilty. Sya nga walang konsensya eh.

"lorraine wait. San ka pupunta? Uuwi ka na ba?" napatigil ako sa paglalakad dahil sa sinabi nya. At biglang nanlaki ang mata ko ng mapansin kong daan papuntang parking lot ang pinupuntahan ko. Humarap ako sa kanya dahil dun sa kabila yung daan papuntang building ng highschool students. Sinikap kong wag tumakbo dahil s akahihiyan ng humarap ako sa kanya. "may klase pa kasi tayo diba, just wanna know kung uuwi ka na agad or aattend ka pa sa next subject natin." i rolled my eyes on him para itago ang pagkapahiya ko.

"anong tingin mo sakin? Mahilig mag cutting classes tulad nyo ng mga kaibigan mo? Hmp." nakita kong bahagya syang ngumiti dahil sa sinabi ko kaya mabilis na namula ang muka ko. This guy, ako ba eh gusto nyang pagtawanan?! Arggg. Binilisan ko na lang ang paglalakad ko para hindi nya makita ang namumula kong mukha. Mahirap na dahil baka kung ano ang isipin nya, may pagka assuming pa naman mga lalaki ngayon. 

"i just hope na pag nagkababy tayo di nag magmana sakin, mas maganda kung sayo magmana. Beauty with brain. I love you. Hihintayin kita sa taas, take care" i froze ng marinig ko ang mga salitang yun. Mabilis syang tumakbo agad palayo sakin ng mabulong nya yun sa tenga ko.  At kung gano sya kabilis tumakbo papunta sa building ng highschool students, ay ganun din kabilis ang tibok ng puso ko na parang may mga kabayong nagkakarera sa bilis. How could he...

Napapailing na lang ako na anglakad na rin papunta sa building ng mga highschool students. "As if naman na papatulan ko sya at inimagine pa talaga nya na magkaka-anak kami ah. Kapal ng muka." napakagat ako sa ibabang bahagi ng labi ko ng maimagine ko ang sarili ko with him, with a baby, as a family. That's ugh. I really hate him for having that kind of tounge. Lalo lang namula ang muka ko dahil sa pag imagine ng sinabi nya eh. His impossible.

"Hi miss lorraine, bakit po kayo nandito sa tapat ng clinic? May masakit po ba sa inyo?" halos mapatalon ako sa gulat ng biglang may magsalita sa gilid ko, si nurse rae pala. Tumingin ako sa paligid and yes, nandito nag ko sa tapat ng clinic. Ang bilis ko naman maglakad, di ko man lang napansin na nandito na ko? Samantalang kanian naglalakad ako papunta sa parking lot. Hmp.

"Miss lorraine?" i look at miss  rae at nginitian ko sya.

"wala po, napadaan lang." tumango tango lang sya at ngumiti bago nagpaalam na papasok na sa loob ng clinic. Hayst. This can't be, nawawala ko sa sarili ko at di ko napapansin ang nangyayari sa paligid ko pagkasama ko sya o pag naiisip ko sya. 

He's a destruction for me. 

Pag ganito ang mangyayari skain everytime that i'm with him, i'd rather stay away from him. Nakaya kong idisregard yung nararamdaman ko sa kanya noon, what more pa ngayon? Right? I hope so. 

well, i need to.