KAN VE ADALET

BELKI BIR GÜN

"Hayır! O yataktan kalkarsan eğer yemin ederim seni bu sefer ben vururum.,

Söylene söylene de olsa onu tekrar yatağa yatırmayı başardım. Beyefendi daha kendine geleli bir saat olmadan yataktan kalkmayı düşünüyordu. Üstüne birde merkeze geçecekmişmiş, işleri varmışmış..

"Ne işin var senin bu halde merkezde ?"

"Var işte bi işim.."

"Oradan kıpırdadığını görmeyeceğim."

Kendimi arkamdaki koltuğun üzerine bıraktım ve nazik sayılmayacak bir şekilde oturdum. Çatılı kaşlarımın altından onu süzüyordum. Şaşkın bakışlar ile bir kaç saniye yüzüme baktı ve komik bir şey görmüş gibi gülmeye başladı.

"Komik olan ne ?"

"Sensin."

"....."

"O Çatılı kaşların.. "

Hala daha gülmeye devam ederken kapı tarafındansahte bir öksürük sesi geldi. Başımızı oraya doğru çevirince anında ayağa kalkıp üstümü başımı düzelttim. Çağın'da kendine çeki düzen verdi.

"Müdürüm."

"Geçmiş olsuna gelmiştim ağır yaralı hastamız için ama odaları karıştırdım herhalde.."

Bu soktuğu laf Çağın'aydı.

"Müdürüm , ben çok iyiyim ama bunlar beni burada zorla tutuyorlar..."

"Öyle mi ? Şu an bi operasyon duzenlesek katılabileceğini mı söylüyorsun ?"

Mustafa müdürün ne yaptığını anlamıştım. Ona hala hasta olduğunu ve dinlenmesi gerektiğini ispatlayacaktı..

"Gec karşıma bakalım evlat."

"Çağın , ağrı kesiciler sayesinde çok fazla acı çekmeden ayağa kalktı. Şu an da karşı karşıyaydilar.

"Demek iyisin.."

Eli cebinde olan Mustafa müdür konuşmuştu.

"Evet.."

Ve müdürün gözlerindekı o ateşi görmüştüm. Bir şey planlamıştı.

"Tut bakalım.."

Cebinden bir anahtar çıkartıp Çağın'a doğru attı. Çağın, yakalamak için elini basının üstüne kaldırması ile küçük bir çığlığa engel olamamıştı. Başını kaldırınca daa dolan gözlerini görmüştüm. Hemen yanına gittim ve ona ağırlığının çoğunu alabileceğim şekilde sarıldım. Hemen arkamızda ki yatağa yatırdım onu.