The Powerful Princess

Chapter 3: Someone

Someone's POV.

"Pagod na ako!"- Saad ni Jackary Van Smith sabay upo sa sofa.

"Ano ka ba Jack kanina pa ako 'di kumakain, magluto ka muna!"-Naiinis na sabi ko, eh kasi naman kanina pa ako nagugutom yung mga dragon ko sa tiyan kanina pa nagwawala.

"Ako na naman? Mas masarap ka ngang magluto kaysa sa akin bakit ako pa ang magluluto?" - saad niya at saka hindi gumalaw sa kinauupuan niya.

"Tinatamad kasi ako eh!"-nakangusong sabi ko at saka nagdabog sa harapan niya, baka maawa.

"Tsk. So cute!"-he mumbled but I didn't hear what he said! Never mind

"Magluto ka na Van!"-pamimilit ko saa kanya habang hinahatak-hatak ang kamay niya para bumangon.

"Ikaw na lang!"- sabi niya at hinablot ang kamay niya saka nanatiling nakaupo.

Isip-isip... Aha gagamitin ko na lang ang acting skill ko, what a great idea wahahha everyone 100 claps for me!

"Huhu 😭 ganyan ka na ba talaga kawalang huhuhu puso at talagang ayaw huhuhu mo akong pakainin huhuhu"-  umiiyak na sabi ko with matching teary eyes, what a great actress, baka mamaya may award na ako niyan na best actress of the year wahahha.

"F*ck!"- he mumbled and sighed for defeat, yehey panalo ako! Wahaha

Kaya ayon dumeretso na siya sa kusina at nagluto.

***

Andito kami ngayon sa may secret garden. Madaming mga hayop at saka may mga angel din dito na nagliliparan.

"Hey, you okay?" -Tanong sa akin ni Van, nakita ko ang pag-aalala sa mga mata niya.

"I'm fine Van, I'm okay"- I said with a big smile.

"Alam mo hindi mo naman talaga dapat pigilan ang mga luha mo eh, andito naman ako karamay mo, umiyak ka lang!" - saad nito sa akin, kilalang kilala na niya talaga ako.

Ngumiti ako at nagsimulang rumagasa ang mga luha ko kaya mabilis akong yumakap sa kanya para hindi niya makita ang mukha kong umiiyak.

"I miss them already Van. I miss my twin, my mom, my dad and I heard I have a little baby brother again. I badly want to see them, I badly want to be with them" - I said while crying on his shoulder. Hindi ko na mapigilang ibulaslas ang mga pangungulila ko sa pamilya ko. Nalulungkot ako na isipin na hindi ko man lang sila makasama.

"Hash now my dear, tahan na!"- pagpapatahan ni Van sa akin sabay hagod sa aking buhok at ramdam ko ang paghalik niya sa toktok ng ulo ko kaya napangiti ako.

"Wag kang mag-alala hindi ako aalis sa tabi mo, hindi kita pababayaan, I'm here always to save you, I'm here always to love you, iaalay ko ang buhay ko para sayo, kahit buhay ko ang kapalit gagawin ko ganon ganon kita kamahal" -sabi niya ngunit hindi ko narinig ang huli niyang sinabi at unti unti na akong dinalaw ng antok.

***

Nagising ako sa sinag ng araw na tumama sa mata ko. Napatingin ako sa  yakap yakap ko na si Van, nasanay na ako na palagi ko siyang kasama sa iisang kama. Pinagmasdan ko siya, ang gwapo pala ng best friend ko hihi. Puro laway pa siya hihi. Tulo laway eh. Ahahah

Tumayo na ako at naghanda na ng makakain.

Pagkatapos kong maghanda ay bumalik sa kanya para gisingin siya.

"Hey Van let's eat!"- gising ko at Aya ko sa kanya.

"Hmm..."- what a sweet moan I just heard, wahh ang cute niya talaga hihi.

"Van wakey wakey! I cooked foods for us!"- Sabi ko pero hindi pa rin siya gumigising, hmm alam ko na kikilitiin ko na lang siya.

Kaya kiniliti ko na siya and tada gising na siya.