The Powerful Princess

Chapter 42: Magkasamang lalaban

Someone POV

"Ano na ang ating gagawin ngayon?"-tanong ng isang lalaki sa kanyang mga kasama

"Wala tayong magagawa dahil wala pa siya!"-sagot naman ng isa pang lalaki

"Hanggang kailan tayo maghihintay?"-naiiritang tanong ng isang maarteng babae

"Hanggang hindi pa tayo pinapalabas!"-sagot naman ng isa pang lalaki...

Inikot na lang ng babaeng maarte ang kanyang mga mata at pumunta na sa kanyang kwarto...

"Balita ko ay nawasak ang likod ng Palasyo ng Starlight Kingdom!"-sabi ko sa kanila...

Tumingin naman sila sa akin...

"Eh nasan na siya?"-tanong ng aking kasama pa..

"Hindi ko alam.. at si ___ naman ay busy pa sa gagawing surpresa!"-nakangising sabi ko sa kanila...

"Mukhang ang dalawang ito ang mamumuno sa digmaang magaganap!"-nakangiting sabi ng kasama pa naming babae...

Limang lalaki at dalawang babae

"Siguro nga, dahil sa kanilang talino at sa tulong ng mga gamit ng isa, nalaman nila na may traydor at nakapag-isip narin ng plano!"-nakangising kong sabi...

"Mukhang ating ang halakhak ngayon!"-nakangising sabi ng maarteng babae na akala ko ay natulog na...

"Akala ko ba matutulog ka na?"-tanong ng kasama kong lalaki..

"Sinabi ko bang matutulog na ako? Haler pumunta lang ako sa kwarto ko para maglipstick no! Duh Wala ng kulay ang aking labi!"-sabi ng maarteng babae habang pababa ng hagdan.

Umiling na lang kami sa kaartehan niya...  Nakangisi naman siyang tumingin sa amin...

"Hello guys!"-sigaw ng babaeng kapapasok lang.. Ang isang babaeng mamumuno sa susunod na digmaan..

"May balita ako sa inyo!"-nakangising sabi nito sa amin, at umupo sa upuan niya...

***

Mahriya Acele Cyrene Yilvoxe Hartly POV

Nandito ako sa madilim na lugar, anong lugar ito?

"Helloooo?"-sabi ko

Naghihintay na may sumagot ngunit bigo ako, kahit kaluskos o huni ng mga insekto o ibon ay wala, kahit ihip ng hangin wala. Parang ako lang ang naririto, parang ako lang sa mundong ito.

"Well well well... Gising ka na pala Mahriya!"-sabi ng isang tao ngunit hindi ko siya makita dahil sa dilim ng lugar..

"Sino ka?"-alertong tanong ko rito...

"Ako lang naman ay ikaw!"-sagot niya sa tanong ko pero hindi ko parin siya kita...

"So... Ang pangalan mo ay, ay ikaw?"-tanong ko rito...

Napahagalpak naman siya ng tawa, tawa ng isang demonyo...

Napaatras ako...

"Ako'y ikaw rin!"-sabi nito sa akin..

"Teka lang ha? Pero pwede mo bang makilinaw sa akin, kasi baka nangangalawang na ang turnilyo ng aking utak!"-sabi ko rito...

Nag huff. Naman siya.. hehe

"Ako ay ikaw rin, in short ako at ikaw ay iisa dahil ako ang demonyong si Yilvoxe at Mahriya naman ang anghel!"-paliwanag niya sa akin...

Unti unting pumasok sa aking kukote ang sinabi niyang impormasyon...

"So may demonyong katauhan ako ganon?"-pang-uulit ko..

"Grr.. oo nga tanga!"-sigaw nito sa akin..

"Ano ka ba, easy lang ok, teka baka may judge ako rito!"-sabi ko sabay kapa sa aking bulsa..

"Judge?"-tanong nito sa akin..

"Oo judge, diba sabi mo kanina na ako ay ikaw, eh bakit hindi mo alam ang judge?"-tanong ko, nalilito parin ako eh..

"Dahil ngayon lang ako nagising sa matagal ko ng himlayan!"-sabi nito sa akin..

"Eh bat ka kasi natulog nang matagal? Uminom kaba ng maraming sleeping pills kaya matagal kang natulog? Ilang tablets na ba ang nalunok mo?"-tanong ko sa kanya...

"Sh*t up.. hindi ako nagsleeping pills ok!? Dahil hindi mo ko ginising at hindi mo ako binigyan ng oras para man lang makita ang ganda ng mundo!"-galit nitong sigaw sa akin..

Tumingin na lang ako sa paanan ko!

"I'm sorry!"-hingi ko ng tawad

"I don't need your sorry because ako na ang kokontrol sa katawan mo at ikaw naman ang matutulog ng matagal na panahon! Wahaahah!"-nakakakilabot na sabi niya habang tumatawa..

"Magpakita ka!"-sigaw ko rito...

Unti unting lumiwanag ang paligid at nakita ko sa nakatayo sa aking harapan, gintong buhok at itim na itim ang mga mata...

"Hindi ko hahayaan na ikaw and kumontrol sa aking katawan!"-sigaw ko sa kanya..

Ngumisi naman siya sa akin..

"Pero pasensya na, dahil sa kabutihan mo hindi mo mapupuksa ang mga peste sa magic world... At Ang demonyong to lang ang makaliligtas sa kanila!"-sigaw niya sabay turo sa kanyang sarili..

Umiling lang ako..

"Hindi! Hindi ko hahayaan na pati ang iba pang mundo ay madamay dahil sa iyong kalupitan Yilvoxe, hindi tayo black magicians para maging malupit Yilvoxe, ang dapat nating gawin ay maging mabait at protektahan ang ating lahi.."-mahabang sabi ko...

Tumingin siya sa akin at unti unting ngumisi...

"Kung kabaitan lang ang iyong ipapakita ay aabosuhin lang nila iyon!"-sabi niya sabay iling..

"Eh anong gusto mo Yilvoxe, ang mamuno ang kasamaan? Diba nga nakikipaglaban tayo para sa kabutihan, hindi tayo nakikipaglaban dahil sa karangalan o ano man ang gusto naming lahat ay isang mapayapang lugar!"-sabi ko sa kanya...

"Yilvoxe, lahat ng tao ay may tinatagong baho at kasakiman, dahil sa mga ito ay nagkakaroon ng digmaan kung saan nadadamay Ang mga inosentang tao, kung saan ang tao ay kinakain ng kasakiman!"-mahabang sabi ko pa...

"Tumigil ka Mahriya! Wala kang alam! Dahil ang pinapairal mo ay puso! Puso na maglalagay sayo sa kapahamakan at sa kamatayan, kapag puso ang palaging pinapairal ay hindi nagtatagumpay!"-sigaw nito sa akin..

Umiling ako..

"Tumigil ka Yilvoxe! Siguro nga puso ang pinapairal ko ngunit ito ang tama, kung isip lang ang pinapagana mo ay wala kang makakamit na kaligayahan, puro kasakiman ang iyong sana utak, bakit hindi mo gamitin ang puso mo?"-sabi ko sa kanya sabay turo sa kanyang dibdib...

"Yilvoxe, wag mong hayaan na ang isip mo ang kumontrol sa iyo!"-sabi ko sa kanya at niyakap siya..

"Yilvoxe, pwede tayong magtulungan, sabay nating gamitin ang isip at puso natin, gawin nating pantay ito!"-mahinang sabi ko sa kanya..

"Pasensiya na kung hindi kita pinapalabas man lang, pasensya na dahil mag-isa ka lang sa lugar na ito, alam kong nalulungkot ka rito pero sana isipin mo na hindi ka na nag-iisa, andito ako pwedeng iyong kaibigan at kasamang lumaban!"-aya ko sa kanya...

Umiiyak na lang siya sa aking balikat at sinasabi ang mga katagang " I'm sorry and thank you so much!"

"Magkasama tayong lalaban!"-sabi ko sa kanya...

Tumango naman ito sa akin bilang pagsang-ayon..

~~~£££~~~~£££~~~~££££~~~~~££££~~

Wahhh.... Tapos na naman.....

Thank you guys!!!

Don't forget to follow me and vote ♥♥