It Might be you (Donny & Martine)

Thirty Three

Kinabukasan medyo na late na siyang gumising. Napuyat siya kakaisip kung anong gagawin niya. At the end wala din naman siyang maisip na concrete plan! Basta she will go with her instinct, bawal na gamitin ang puso para magdecide masyado na siyang umasa at nasaktan noon.

Dali dali siyang bumangon. Kelangan na niyang mag madali, she still have a university to attend to.

While preparing her breakfast chineck niya ang schedule niya, 7-10am class, 11-12am group meeting 1-3 Department store.

Maaga pala siyang makakauwi mamaya. Agad agad siyang lumabas ng flat niya. Sana makahanap agad siya ng masasakyan. Sira ang sasakyan niya and she doesnt have time to go the repairshop para ei paayos. She made a mental note na ei priority yun this week.

Habang nag aabang ng taxi, may humintong sasakyan sa harap niya.

Hey Martine! Good Morning ang nakangiti nitong bati.

Tinitigan niya ang nasa driver seat.
Si Donny.

Anong ginagawa mo dito? Mataray na tanong niya.

Sinusundo ka para ei hatid sa school.

No thanks..

Hmmm mukhang malalate ka na kasi.. Diba 7 class mo? 6:30 na.. pag mag aantay ka pa naku baka matagalan ka pa..

pano nalaman nito ang schedule niya?

Sige na Martine.. please.. Im just here to help..

Tinitigan niya ang oras.. mukha ngang malalate siya.. Importante pa naman ang lecture nila niyan.

Okay sige.. pero ill pay you for this.. ayokong magka utang na loob.. lalo na sayo.. Bumaba ito ng sasakyan para pagbuksan siya.

Ouch naman.. ang nakangiti nitong sagot.  Nagmamagandang loob lang.

Nakonsensya naman siya. Hanggang kelan ka ba dito? Umuwi ka na ng Pilipinas sayang career mo dun..

Kadarating ko lang kahapon Martine.. Pinaalis mo na ako agad?

Buti at mabilis itong magpatakbo, aabot ata siya ng hindi malalate.

Nakapag usap na tayo Donny.. And the answer is NO.. pero salamat na din na nagpaliwanag ka kahapon. Case Closed.

Please dont say that..

She saw pain in his eyes.. parang kinurot din ang puso niya pero ayaw na din niyang sumugal.

Tinititigan siya nito sa salamin ng sasakyan. Naconcious naman siya. She is wearing a red turtle neck an pinarisan niya ng cardigan. Hindi na naman ganun kalamig ang klema.

Wait.. is that.. bigla nitong inabot ang necklace na suot niya..

Oh my God.. nakalimutan niyang hubarin!

Nakasanayan na kasi niyang suot yun. Hindi niya masyadong napapansin na hindi na pala niya nahuhubad.

It's the necklace i gave you. nakangiti nitong pansin.

Huh? nasuot ko lang to ngayon. Ibabalik ko na sayo.

No need Martine.. nakangiti pa din ito.

Sinubukan niyang hubarin pero nahihirapan siyang matanggal yung hook.

Martine okay lang.. sorry napansin ko lang. Kahit kahapon suot mo din yan.

Sarap tanggalin ng ngiti nito sa mga labi. Pero totoo naman.. subconciously naging parte na niya ang kwentas. Nakasanayan na..

Nakakalimutan ko lang tanggalin pag amin niya.

Thank you kasi hindi mo itinapon. Sagot ni Donny.

Dito na pala tayo. Salamat na din Donny. 5 minutes nalang malalate na siya kaya agad siyang bumaba at nagmamadaling tumakbo papunta sa klase niya.

Pagkatapos ng klase niya agad siyang pumunta sa Department store na pinagtatrabahuan din niya. Walking distance lang yun kaya naman hindi na siya masyadong nagmamadali.

Pagpasok niya ng locker room agad siyang sinalubong ng mga kaduty niya ngayon. Karamihan mga studyante din.

Hey Martine..

Hey.. How's your class? nakangiti niyang tanong sa parati niyang nakakasabay ng sched. Karamihan sa mga nagtatrabaho dito puro mga nag aaral at part time lang.

Fine but a lot of paper works lately nakasimangot nitong sagot.

You can do it.. pang momotivate niya. Ganyan din kasi siya dati. Kelangan lang talaga ng time management.

Thanks Martine nakangiti din nitong sagot sa kanya.

By the way someone drop by and ask to give you this.

Ha?

Take it.. He seems a nice guy and he totally knew you.

Bilis namang magtiwala nito naisip niya. Inabot niya ang supot.

Sa loob nakalagay ang selyadong sandwhich at juice. may pa smiley face pa na teddy bear.

Note:
Don't forget to eat!
Donny ❤️

Aba, talaga namang alam nito ang schedule niya? pero pano? Biglang kumalam na din sikmura niya. Natapos ang Klase at group meeting nila ng hindi manlang siya nakapag lunch.
Kinain na din nya yung sandwhich habang nag nagpapalit ng damit, mukhang madaming tao ngayon kaya alam niyang mapapagod siya.
Multitasking!