Zakład o życie

16

Rano obudziły mnie wpadające przez moje okno promienie słońca , które jak na tak późną porę -w końcu była końcówka października - grzało wystarczająco mocno .

Nie miałam chęci cokolwiek dzisiaj z sobą robić . Mogłabym tak leżeć ...i leżeć .. ale moja reputacja w szkole była niezadowalająca więc z pewnością dzień wagarów nie polepszyłby mojej sytuacji . Niestety .

Zaczęłam od porannej toalety . Wyszykowałam się i postanowiłam coś zjeść , chociaż nie miałam ochoty. Ale perspektywa wf-u na pierwszej lekcji z pustym żołądkiem .. obawiam się że mój organizm nie zniósłby tego za dobrze .
Schodząc po schodach usłyszałam głośne pukanie do drzwi .

- Ciekawe kto postanowił zniszczyć mi tak piękny poranek - wrzasnęłam wściekła. Nie miałam ochoty nikogo widzieć, a tym bardziej o 7 rano.

Postanowiłam że to zingnoruje.

Zabrałam się za przygotowanie żarcia . Jednak pukanie nie ustępowało. Moja cierpliwość była u kresu wytrzymałości .

Gdy nagle ..
usłyszałam wołanie zza drzwi .."córeczko" ..

-Oo nie . Tylko nie ona . No zajebiście . Świetny poranek nie ma co - powiedziałam zrezygnowana do siebie.

Podeszłam do drzwi , otworzyłam.
W progu ujrzałam swoją matkę . Widok był zawsze taki sam .
Udawała przejętą ,zatroskaną mamusie, a tak naprawdę miała mnie w dupie . Nigdy nie miałyśmy dobrego kontaktu . Może dlatego że nigdy jej nie było . Wolała wyjeżdżać na jakieś swoje zasrane wyjazdy niż budować jakąkolwiek więź ze swoim dzieckiem .

- Córeczko wróciłam - przywitała mnie mocnym uściskiem.

Zachowywała się tak jakby znowu nic się nie stało .

- Zdążyłam zauważyć - powiedziałam z żalem w głosie , po czym odwróciłam się i wróciłam do swoich zajęć .

Matka stała jeszcze chwile w osłupieniu spoglądając na mnie . Pewnie sądziła że rzucę się jej w ramiona z wielką ulgą, że wreszcie przyjechała i postanowiła się mną zająć aż do następnego wyjazdu .
Ale nie .
To koniec .
Nie jestem tą samą mała dziewczynką, którą przekonywał tekst " ja muszę zarobić pieniądze, żeby tobie było jak najlepiej kochanie" .
Po wielu latach wypracowałam sobie opinie o mojej matce . Była zimną kobietą , która uciekała od własnego dziecka .

- Kendall , kochanie, wiesz dobrze że ja musze wyjeżdżać - O nie . Znowu się zaczyna moja rodzicielka postanawia wygłosić monolog mający chociaż w jakimś stopniu przekonać mnie o jej niewinności.

- To wszystko robie dla ciebie . Żeby Ci się lepiej żyło i niczego nie brakowało . Wiem że ci ciężko ale mi też nie jest łatwo zostawiać cię na tak długi czas .

- Tobie jest ciężko ?! A co ja mam powiedzieć ! Moja własna matka ma mnie w dupie. Wyjeżdżasz , przyjeżdżasz i próbujesz udawać rozpaczajacą matkę, która tęskni za swoim dzieckiem, po to by przy nastepnej lepszej okazji znowu mnie zostawić. Zrozum! Nigdy cię przy mnie nie ma ! I nigdy nie będzie ! - nie wytrzymałam . Wybuchłam płaczem, rzuciłam wszystko i wybiegłam z domu. Miałam tego dość .

Błąkałam się ponad 3 godziny . Nie chciałam jej widzieć, a do szkoły i tak już było za późno . Poza tym w całym zamieszaniu nie wzięłam torby.
Potrzebowałam spokoju.
Cały czas w głowie miałam Alana i pytanie dlaczego nie przyszedł . Kurwa czy nawet w takich chwilach muszę zaprzątać sobie głowę tym kretynem?! Postanowiłam zmienić szlak i weszłam w głąb lasu . To jedyne miejsce w którym potrafiłam się wyciszyć . Kocham las. Jego zapach i ta cisza ...wielka cisza.

Zrobiło się późno.
Musiałam wracać.

Nagle usłyszałam czyjeś kroki idące w moją stronę. Odwróciłam się, ale nikogo nie było . Czyżby tyle godzin w samotnym lesie zadziałało na moją psychike zbyt mocno. Nie zwracałam uwagi na dziwny " szelest" i poszłam dalej.
Nagle czyjaś wielka dłoń złapała mnie za bark i wciągnęła w głąb krzaków . W jednej chwili serce waliło mu jak oszalałe. Próbowałam krzyczeć, ale mój napastnik pozbawił mnie jakiejkolwiek możliwości zrobienia tego. Nie widziałam jakie miał myśli . A jeżeli to był jakiś chory gwałciciel?! Postanowiłam działać. Mocno się odpychałam gdy wreszcie w ostateczności ugryzłam go w rękę . W tym samym momencie wyrwałam się z okropnego uścisku i zaczęłam uciekać co sił w nogach .

- To tylko ja odiotko!- usłyszałam znajomy męski głos .

Odwróciłam się .
Wpadłam w wielką złość .

-Nieee.. to nie mogła być prawda . Czy ty kurwa normalny jesteś .?! Wiedziałam że z mądrością u ciebie ciężko ale żeby być aż takim debilem?! Kurwa! Zabije cie ! Wiesz jak się bałam ! Myślałam że to jakiś gwalciciel ! Głupi huj!-warknęłam na niego.

- Złość piękności szkodzi - zadrwił siebie ze mnie i posłał jeden z tych swoich popisowych ironicznych uśmieszków.

-Pierdol się! Co ty tu wogole robisz do kurwy?!- wykrzyczałam.

-Jak to co ? Czekam na ciebie kochana-znowu sobie ze mnie kpił.

-Spierdalaj idioto.

-Uuu...co tak ostro Panno Kendall. Haha czyżby ktoś tu się przestraszył ?- popatrzył na mnie ironicznie.

- No sorry nie myślałam że jesteś aż takim debilem żeby napadać na ludzi w lesie .

- Taa-odparł obojętnie .
-Zawsze chodzę do lasu gdy chcę pomyśleć , odreagować -czułam,że mówi szczerze. Jednak postanowiłam trochę z niego zadrwić .

-No prawie uwierzyłam w twoje fascynujące wytłumaczenie . Hmm...mięczak- wskazałam na niego palcem ,odwróciłam się i odeszłam .

- No chyba nie myślisz że pozwolę ci odejść samej . Nawet nie wiesz gdzie iść . A możliwe że czyha gdzieś na ciebie jakiś psyhopatyczny gwałciciel - Alan ...tak wielki Alan to powiedział . Aż nie do uwierzenia .

-Jednego już spotkałam i to mi wystarczy - drażniłam go.

- No to prowadź Sherlocku - zaśmiałam się i ruszyliśmy z powrotem.

Nie rozmawialiśmy długo podczas całej drogi .

- Dlaczego wtedy nie przyszłeś? - nie uzyskałam odpowiedzi.

- Im mniej wiesz tym lepiej . Jesteś bezpieczna - nie wiedziałam co powiedzieć . Nie rozumiałam. Wiedziałam , że Alan coś ukrywa .

Tylko nie wiedziałam co.

Po chwili zorientowałam się że, byliśmy pod moim domem.

-Dalej pójdę sama - powiedziałam.

-Żadnego buziaka na pożegnanie ?- odrzekł Alan.

- Pfff pierdol się - odeszłam, a chłopak się zaśmiał .

Jak myślicie co tak naprawdę ukrywa Alan?🤔
Robi się tajemniczo , a emocji nie brakuje !!!💓
Niedługo kolejny rozdział !!
Czekajcie z niecierpliwością! 💕💙💕
      
                                                              ~💎