Heroine Series 2: Detritus

Chapter 10

Chapter 10

Shaila

"Yes, love. Nasa grocery ako." Sabi ko.

"Sinong kasama mo? Kaya mo ba? Dapat pinagawa mo na lang iyan kay Manang baka mapaano ka." I giggled when I heard my husband's voice. Puno iyon ng pag-aalala.

"I'm fine, love. 2 months pa lang si baby kaya ko pa and kasama ko naman si Manong Dan although hinihintay lang niya ako sa parking."

"Kahit pa, huwag na huwag kang magbubuhat ng mabibigat. I am warning you, Shaila kapag nalaman kong nagbuhat ka uuwi ako diyan and I don't care kahit isang malaking client ang imemeet ko dito sa London." He told me. Nasa London siya ngayon, pangalawang araw pa lang niya doon pero miss na miss ko na siya.

"I miss you." Sabi ko.

"I miss you too, love." His voice softened. "Bored na bored ka na ba?"

"Yes, may pasok kasi si Shan. Oh, may ibabalita pala ako sa'yo."

"What is it?"

"Nakausap ko Alison magbubukas na ang bakeshop namin sa makalawa." Masaya kong balita.

"Wow, I'm happy for you pero bawal kang magpagod doon. One month ako dito kaya mag-iingat ka."

I sighed. Kung bakit naman kasi kailangan pa niyang umattend ng summit eh, after meeting the client, may pa-summit summit pa silang nalalaman.

"Miss na kita tapos one month kang mawawala." Sabi ko feeling ko maiiyak ako dito! Nakakainis ang hormones na ito, I'm so d*rn emotional pero syempre ayos lang naman dahil magkakababy na uli kami.

"If I can just go back there o kaya naman sumunod na lang kayo dito." Suhwestiyon niya.

"Hindi naman pwede, paano ang studies ni Shan?"

It's his turn to sigh. "Sige na, love later ka na tumawag para makauwi ako agad." I told him baka kapag hindi ko pa tinapos ang usapan namin eh ngumawa na ako dito.

"Ok, love. I love you and I miss you so much."

"Love din kita at miss na miss na kita." I told him then let him end the call.

Itinago ko ang phone ko sa bag at itinulak iyong cart. Gusto daw ni Shan ng ginataang bilo-bilo kaya iyon ang bibilhin, darating rin ang mga friends niya so I have to bake a cake ubos na kasi ang mga ingredients namin sa bahay.

Inuna ko iyong ingredients sa cake then the ginataang bilo-bilo at napasimangot ako ng kukuha na ako ng rice flour, nasa taas iyon at sa height ko na 5'2" ay malabong maabot ko iyon well I tried to reach it pero hindi talaga kaya until someone reach it.

Napatingin ako sa lalakeng iyon and I was stunned when I saw his whole face. Ang gwapo niya!! Ang cute-cute niya I want to pinch his cheeks.

He smiled at me. Panty-melting smile pero syempre di tatalab sa akin iyon well slight lang kasi may asawa na ako at loyal ako. Mas gwapo ang asawa ko, di lang panty-melting smile iyon pati bra mo malulusaw. I laughed at my mind, kung ano-anong pumapasok sa isip ko.

"Here." Aniya sabay abot sa akin noong rice flour.

I smiled at him. "Thank you." Bakit kaya parang pamilyar siya? "Nagkita na ba tayo?" Bigla kong sabi.