SELENA'S POV
Monday nanaman. Nauna na kong umalis kay Clyde. Mamaya pang 10 ang klase nun eh. Kung di pa ko nagpumilit, malamang, hindi pa rin ako nakaalis. Si Clyde naman kasi naging mongoloid nanaman, nagpapaka-sweet ang loko. Feeling. Aish. umalis na ko at nakarating sa Univ. maaga pa naman. 8:30 pa kasi start ng first class ko. 7am pa lang naman. Nagpunta muna ko sa gazebo. Peaceful kasi.
Nilabas ko lang yung libro ko sa isang major subj. ko. ako'y mag rereview. Nawawala ako sa focus eh. Gahd!
"SEEEEEEEEE!!!" Kakasabi ko lang na peaceful dito eh
"Sab! Ang ingay mo. Nagrereview ako."
"Ay sorry! sorry! na excite lang te! So, ba't ka loner dyan?"
"Trip ko lang. tahimik kasi dito."
"Ah gnun ba? Selena, ayaw mo ba kong maging kaibigan?" Yan ang problema kay Sabrina. She's too dramatic. Ewan ko pero I find it a lil bit irritating. Masyado kasing "childish" yung mga kinikilos niya to think she's already 18. Hay. I know, she's having a hard time dahil she's emotionally hurt. But, it's not a reason for her to be so dramatic.
"What? Sab please, stop the drama."
"Sorry if napaka-babaw ng emosyon ko ha? If I'm childish and such. I'm still coping up with having a friend. And I h-hope.. you won't leave me behind, Se."
I sigh. She need someone beside her. Someone who can understand her. And I think, ako na lang ang gagawa. I'm her friend. I must understand her.
"Sab, sorry for being harsh. It's just that, hindi kasi ako sanay sa ganyang mga bagay. You know. Don't be sad. Everything's gonna be fine. you just need to be strong. I'm here. We're friends right? So, smile. It makes you strong."
"Thank you, Se. you know, naiinis na nga ako sa sarili ko. ang bilis kong malungkot. Ang babaw ng emosyon ko. siguro dahil 'to sa kawalan ng atensyon sakin ng magulang ko. since my dad left us, my mom started to become workaholic. Kungbaga, si Saturn na lang ang nandyan para sakin.. kaya nga nung naging kaibigan kita, nabuhayan ako ng lakas ng loob. Kasi I know, I found a true friend, now."
"Oh dear. Tama na ang drama. Mag review ka na lang din." Nginitian lang naman niya ko. akala ko mag-aaral din siya pero bigla na lang siyang nag strum ng gitara. Aw. Cute.
"Sanay ka?"
"Hindi Selena! Joke lang 'to hahaha joke ulit. Konti lang."
"Buset. Mag-aaral na nga ako." Pinagpatuloy ko lang yung pagbabasa ko na naudlot kanina. Parang yung muntikan lang na nangyari samin ni perv. Este. Peste. Wala pala. -,-
"Uy narinig mo ba yung balita? May transfer student daw." Narinig kong sabi nung babae sa mga kasama niya. Nasa tapat lang ng pwesto nmin sila kaya dinig ko. ang lakas pati niya tsumismis.
"TALAGAAAA? ANONG YEAR DAW BA?!"
"Junior College daw. Media Arts yung course."
"Talaga? Babae ba o lalake?"
"Bababe daw eh."
"Ay sayang naman pala." At para nmang namatayan itsura ni ate. -.-
"Narinig mo yun, Se? may transfer student daw."
"Narinig ko nga. Di ako interesado." Pinagpatuloy ko naman na yung pagbabasa ko. Pake ko ba dun? 8:20 na kaya umalis na kami ni Sab at nagpunta na sa room namin since parehas lang kami ng subj. ngayon.
BINABASA MO ANG
My Pervert Room Mate (MPRM)
FanfictionA girl that came from another country and went back home to Philippines as her punishment. Meeting a guy and then suddenly her life messed up. @AizenKuso (MARCH 07, 2019) @all Rights Reserve
