My Pervert Room Mate (MPRM)

MPRM:Chapter 35:Baby Cloud

SELENA'S POV

Pang limang araw ko na dito sa cali. Gabi na rin kaya naman nandito kami ni daddy sa bahay. Tuwing umaga kasi ang punta namin dun kay mom. Hindi siya pwedeng i-uwi dahil mahina na yung katawan niya pero kahit ganun, we're still hoping that she'll survive. That we can surpass this dilemma.

"Pop! Pop!" Agad naman akong napa-tingin sa batang pumasok sa bahay namin. May kasama siya na nanny ata niya.

"Poooop~ pooop~" Paulit-ulit niyang sabi.

"Hey! Who's this kid? And who are you?!" Tanong ko dun sa babaeng nag-aalaga siguro sa kanya. Aba! Sa pagkaka-alam ko wala naman kaming kasama na bata dito. Isa pa, wala akong kapatid na baby noh!

"Pooooop~ I want pooooop~" Sabi niya. Ang cute sana niya kaya lang ang ingay. Ugh!

"Oh ano? Tatanga forever? Sino yang bata na yan?" Tanong ko ulit sa kasama nung batang lalake.

"A-ah ano p-po.." Sasagot pa lang sana siya pero biglang dumating si dad.

"Hey baby boy!" sabi niya sabay buhat dun sa bata.

"Poooop! *u*" Sabi niya sabay tawa. Anong pop?!

"Dad! who's that?" Inis kong tanong.

"Oh. This is Cloud. Your baby brother." Wtf. Baby brother?! Kelan pa?! As In, kelan pa ko nagkaron ng kapatid na bata?!

"W-what?! Him?!" sabi ko sabay turo sa batang buhat-buhat niya. "Kapatid ko? Ow please dad! you've got to be kidding me!"

"Sadly, I'm not kidding you. Kapatid mo 'to." Sabi ni dad na tuwang-tuwa pa. Letche! Anong nakakatuwa? Nasan ang nakakatuwa?! May dahilan ba para matuwa ako?!

"Quit it dad."

"Fine. Inampon namin siya ng mom mo." Sabi niya sabay baba sa batang ewan. Nakatingin lang sakin yung bata na akala mong takot na takot sakin. Tss.

"Ampon? Inampon niyo? D-dad.." Hindi ko alam yung sasabihin ko. Nag ampon sila for what?

"This is your mom's idea. She want this. She want to adopt Cloud. And we did." At talaga naman. Ako ngang tunay na anak hindi niya mabigyang pansin at oras tapos nag ampon pa siya? Oh great. Just great.

"Ang galing naman dad. Hindi niyo man lang ako sinabihan. Ni karampot nga ng oras niyo hindi niyo maibigay sakin, then what now? Nag ampon kayo?! So ano 'to dad? Wala lang ako?! Na mas gusto niyo pa yang bata na yan over me?! Great dad. Just great." Nasasaktan ako. Tunay akong anak, tapos malalaman ko na lang may ampon sila? Ampon na binibigyang oras nila kesa sakin! Hooow noble of them!

"Bad! Bad! Meaniiiiieee!" Sigaw nung ugh.. Cloud sakin habang umiiyak siya. Agad naman siyang binuhat ni dad at pilit na pinapatahan. Somehow, I felt jelous.

"Sssh. Don't cry Cloud. Shhh." Sabi ni dad habang patuloy pa rin na pinapatahan si cloud.

"Ang galing dad. Adopted child over me? Hah. Ang saya niyo." Sabi ko sabay alis na. Lumabas lang ako ng bahay. Dire-diretso lang ako sa paglalakad ni hindi ko alam kung san ako pupunta. Bahala na. Ang alam ko lang, galit ako. Naiinis ako.

Nakarating lang ako sa clubhouse-like na lugar malapit sa bahay namin. Umiiyak nanaman ako and worst, dahil sa isang bata. Hindi ako galit sa bata. Nagseselos ako. Buti pa yung ampon na yon, nabigyan nila ng oras samantalang ako na totoo nilang anak, nevermind..

 

"You again. Here." Napa-angat ako ng ulo at nakita ko nanaman siya.

"Crayon." Sabi ko sabay yakap ko sa kanya. FC na kung FC pero gusto ko lang talaga ng karamay ngayon. Yung iintindi sakin kahit ngayon lang.