Benden Vazgeçme

12.Bölüm

Arkadaşlar baya bir okuyucu kaybettiğimize eminiz ama elimizden geldiğince okuyucumuzu geri kazanmaya çalışacağız. Vote'larınız ve yorumlarınızla bize destek olursanız çok seviniriz. Bir süre önce yayınladığımız ama sonra yayından kaldırdığımız duyurumuza yapılan bir yorumu dikkate alarak elimizden geldiğince yeni bölüm yükleyeceğiz. Aceleyle düzenlediğim için ufak tefek yazım yanlışları olabilir.

İyi okumalarr...

ELİF

Sabah kalktığımda annem daha uyanmamıştı. Kendime bir tane kahve hazırladım ve televizyonu açtım. Buraya gelmemin üstünden 1 ay geçmişti ama ben şu son birkaç gündür kendime gelmeye başlamıştım. Televizyonun kanallarını değiştirirken bilgisayardan mail sesi geldi. Kumandayı bırakıp kahvemi elime aldım ve çalışma masama doğru gitmeye başladım. Kahveyi masaya bıraktım ve maillerimi açtım. Anıl'dan gelmişti. Bir video yollamıştı. Videoyu indirdim ve açtım.

Prodüksiyon perdesinde Anlı ile Burcu'nun fotoğrafları vardı. Bunu gördüğümde yüzümde bi tebessüm oluştu. İlk çıkmaya başladıkları zamandan fotoğraflar vardı. 8. sınıf sonlarında çekilmiş fotoğrafları vardı. Anıl'la çıkmaya başladıkları yıl. Burcu'nun birkaç tek fotoğrafı gözuktükten sonra Anıl'la birlikte olan fotoğrafları gözüktü perdede. 

İlk çıkmaya başladıkları zamandan bu güne kadar ki her yıllarından en az 3-4 fotoğraf vardı. Benim yanlarında olmadığım zamandan da fotoğraflar vardı. Bu aklıma gelince gözlerim dolmaya başladı ama bi yandan da hala tebessüm ediyorum. Bazı fotoğrafları o kadar komikti ki kahkaha atmıştım.Burcu'nun gözleri doldu. Bir damla göz yaşı süzülmüştü yanaklarından. 

Son fotoğrafta akıp gittiğinde tek bir yazı kaldı perdede. 'Benimle evlenir misin?...'  Bu yazıyı görünce o kadar mutlu oldum ki Burcu adına.Anıl'ın yanına geldiğini fark etmemişti Burcu. 

Anıl dizlerinin üzerine çöküp o kıpkırmızı kutuyu açarken büyülenmiş gözlerle onu izliyordu Burcu.

"Burcu, 7 yıldır hayatımdasın. İyi günlerimiz oldu, kötü günlerimiz oldu. Birimiz üzgün olsa diğerimiz hemen yanına koştu. 7 yıldır biz bir bütünüz sevgilim. Senin, bizim 2 yıldır yaşadığımız tüm zorluklara rağmen kopmadık. Seni boşlamamın nedeni ise tüm bu prodüksiyonu hazırlamamdı. Sana unutamayacağın bir evlenme teklifi yapmak istedim. Bunun üzerine çok düşündüm ve en son buna karar verdim. Umarım sana hayallerindeki gibi bir evlenme teklifi yapabilmişimdir. Umarım beğenmişsindir.

Bütün yaşadıklarımızın, tüm zorlukların üstesinden birlikte geldik her seferinde. Sen hep benim, ben de hep senin yanındaydım. Şimdi cevap ver bana, sonsuza dek yaşayacağımız acıların üstesinden birlikte gelmeye, benim kadınım olmaya var mısın?"

"Varım. Tabi ki varım" dedi bağırarak Burcu. Restoranda ki ışıklar açıldı. Diğer masalardaki insanlar onları alkışlarken Anıl yüzüğü Burcu'nun parmağına geçirdi. Anıl ayağa kalkıp Burcu'ya sıkıca sarıldı.

O kadar sevindim ki ikisi adına. Aramak için telefonu elime aldım ve Anıl'ı aradım. 

"Sen varya sen. İyi bari sözümü dinlemişsin. Oğlum muhteşem olmuş."

"Ee ne sandın. Öküz müyüz biz? Allah allah." dedi Anıl gülerek.

"Tabi tabi sen öküz olur musun hiç? Şunu unutma canım, tüm erkekler öküzdür. Bazıları çok bazıları az. Sen az öküze giriyorsun." dedim gülerek.

 "Konuş sen konuş" dedi. Bozulmuş muydu? Bunu düşününce tekrar güldüm.

" Neyse onu boşver de çok mutlu oldum ya. Ee ne zaman düğününüz?"