“Investigator”
Ilarian Davien POV
Matapos matawagan si Khiert ay bumuntong hininga ako. Sabi na't wala akong makukuhang impormasyon, eh.
Nagring ang cellphone ko. Wala si manang sa loob dahil inaasikaso na nito ang paglabas ko.
Investigator Dren Lee Calling...
“Hello?” pagsagot ko sa tawag
“Ms. Montenegro...” wika ni Investigator Lee. “May nakuha na po akong impormasyon”
“Split it”
“May inuuwian pong pamilya si Mr. Ferrier” wika nito, bagay na ikinagulat ko
“Text me the address”
“Yes, Ms. Montenegro”
I ended the call and control my temper. Naginit bigla ang dibdib ko at umakyat ito sa ulo ko. Namasa ang mga mata ko at hinahabol ko na ang hininga ko.
Hindi ko inaakalang ganito ang sikreto niyo. Oras na malaman ko kung sino sila, wala akong gagawin kundi ang umalis, at pumunta sa lugar na kaylanma'y hindi niyo aakalaing pupuntahan ko.
I was interrupted by an pop of my phone. It was Investigator Lee, texted me the addrres of my father's another family.
Philippines. San Antonio Village, #682, Malabanban Norte, Candelaria, Quezon.
Shocked was drawn in my face after reading Investigator Lee's text content. It was the village where I live!
I immediately turn off my phone when Manang get in. Kasama niya ang isang nurse na sa tingin ko ay magtatanggal ng swero ko.
Matapos matanggalan ay nilibang ko na lang ang sarili sa cellphone hanggang sa makauwi.
“Magpahinga ka muna, Ilarian” wika ni Manang. Ano bang pahinga ang gusto niyo? Nagpahinga na nga ako sa hospital, eh.
Sumimangot ako pero hindi kita ni Manang “Mamamalengke lang ako, hija”
“Sige po, manang” sagot ko.
Nang makaalis si Manang ay naghintay pa ako ng ilang sandali at lumabas ng bahay. Hindi masyadong mainit ngayon at may dala naman akong payong. Masyadong open ang village na ito. Expose na expose sa init.
Naglakad lakad ako. Kunwaring namamasyal, pero tinitingnan ko ang bawat home number na madaanan ko. Hanggang sa marating ko ang isang malaking bahay, kulay asul at ang may bahaging salamin. #682
Nagdoorbell ako. Hanggang sa may lumabas na matangkad na babae, mukhang mas matanda saakin ng ilang taon.
“Yes?” wika nito
“Uhmmm. I was your new neighbor, Im just wondering if you want cookies? I was baking” wika ko. Buti nalang nagbake ako kanina.
“Cookies?” nagningning ang mata ng dalaga “I was craving on it” sinserong wika nito, tsaka sumigaw “Yung isa kasi diyan! Madamot, hindi ako ibili ng cookies!”
“Hey! I heard you, Hilarian! You can cook cookies, tamad ka lang!” sigaw mula sa loob ng bahay. Wait? The voice seems familiar. “Teka nga! Sino ba yang nandiyan at kanina ka pang nan---”
Natigilan ako nang lumabas ang nagmamayari ng boses sa loob ng bahay. I knew it!
“I-ilarian?” tawag saakin ni Khiert
“Ikaw si Ilarian!?” tanong ni Hilarian “You're my brother's friend? Well, you're good looking” puri nito tsaka humarap sa kapatid “Nice one, brother!” tinapik tapik pa nito ang balikat ni Khiert
“Anong ginagawa mo dito, Ilarian?” tanong ni Khiert. Doon lumakas ang loob ko upang sabihin ang tunay na dahilan kung bakit ako nandito.
“I was looking for my father, is he's here?”
