Alphabet Series # 1: Atena Louvre

K

Kept

To watch over and defend.

- Dictionary

•

•••••••••••••••••••

" What?" Hindi makapaniwala si Marian sa narinig.

" Yeah. Pumayag akong magiging civil kami sa isa't-isa. And also for the six meets. Bago nito putulin ang ugnayan natin sa kanya." Sabi ko dito.

" Bakit anim pa na pagkikita.?" Marian asked. Nagkibit balikat lang ako.

Yun din ang pinagtataka ko. Pero I don't have a choice kaya pumayag na ako. Dahil once na magawa namin ang deal. Balik sa dati ang lahat.

" But when the six meets up will complete. No one will bother us again Sis. So pumayag na ako. Hindi ko man alam kung ano yung rason na yun." Sabi ko.

" Baka may plinaplano yan Sis." Nag-alalang sabi niya.

" Don't worry. I will not allow him if he is planning something." Sabi ko naman.

" Basta mag-ingat ka Sis. Hindi natin alam yung agenda nito sa kondisyon niyang yun." Sabi pa nito.

" Your right. Kailangan ko talagang mag-ingat. Hindi ako pwedeng magtiwala sa kanya ng ganoon ganoon lang " sabi ko.

•••••••••••••••••••••

" Kamusta?" Tanong nito. Bago buksan yung pinto ng kotse nito.

" I'm fine. How about you.?" Tanong ko naman.

" Busy and tired." Maikling sabi nito bago isara ang pinto ng kotse. Umikot ito sa kanila. At sumakay.

" Eh sana nagpahinga kana muna." Sabi ko naman dito.

Natigilan siya. Nagsusuot ito ng seatbelt ng huminto at tumingin sa akin.

Ngumiti ito. Kaya umiwas ako.

" Don't worry. Kaya ko pa naman. At isa pa hindi ko naman papalampasin ang araw na makabawi sayo." Sabi nito at kinabit ng tuluyan ang seatbelt at pinaandar ang kotse. Hindi ko man alam ang ibig sabihin sa sinabi nito. I just shrugg it.

Tahimik naming binabaybay ang daan. Hanggang sa narating namin ang mall.

He decided to go to the arcade. Kaya wala akong nagawa kundi ang sumama. Ang daming tao.

Nagpapalit na muna ito ng perang pang tokken.

Nung una wala akong gana. Pero ng makita ko ang masasayang naglalaro. Sinubukan ko din. I am also bored kaya trinay ko din. Yung una naming nilaro  yung basketball paramihan ng shoot. I try my best pero si Silvestra ang nanalo.

Then pumunta kami ng billiard section. Marunong din naman ako pero hindi kasing galing ng kasama ko.

Sunod na pinuntahan namin. Yung Shooting.

Tie kaming dalawa sa paramihan ng matatamaan.

Na subukan din naming mag karaoke. Sumayaw. Yung mga video game machine. Yung mga obstacle. At marami pang iba.

At impokrita naman ako kapag sinabi kong hindi ako nag-enjoy. Sa oras na yun kinalimutan namin na muna ang nangyari sa aming dalawa.

At syempre umuwi kaming hindi talunan. May bitbit yung Silvestra ng mga stuff toy at kung ano ano pa dahil sa mga prize na nakuha nito.

At lahat ng yun binigay nito sa akin. Sa ngayon siya na muna ang nagdadala ng mga yun.

We spend how many hours kaya hindi din namin namalayan na hapon na pala.

Naglalakad kami ngayon sa kung saan naka park ang kotse nito. Ihahatid niya daw ako.

Well alam nitong nakikitira lang ako kay Marian.

Nag offer to na ihatid ako para daw hindi na ako mahirapan sa mga dala ko.

Hindi ko naman maiwasang makaramdaman ng kakaiba.

" Nag-enjoy ka ba?" Tanong nito bigla.

Napatingin naman ako sa kanya.

" Yes. I really enjoy i---------

" Ate, kuya bili na po kayo ng sampaguita." Hindi ko na natapos ang sasabihin ng may marinig kaming bata.

May bitbit itong bulaklak at inaalok sa akin.

Napatingin ako sa kabuuan ng bata. Kaawa away ito sa damit na madumi. Mapayat at madungis ang bata. Pero imbis na mandiri. Lumuhod ako dito.

" Anong oras na bakit naglalako ka pa din.?" Tanong ko.

" Eh hindi pa kasi nauubos nitong paninda ko. Kailangan kong mailako ito ng maubos at ng may ibili kami ng pagkain. Sige na po bill na po kayo." Sabi ng bata.

Awang awa naman ako.

" Magkano ba lahat niyan.?" Tanong ko na ikinalaki ng mata nito.

" 500 po." Masayang sabi nito.

Agad naman ako kumuha ng isang libo.

" Here. Akin na ang mga yan. Bibilhin ko lahat." Sabi ko dito.

" Talaga ho?" Gulat na gulat ng tanong ng bata.

" Yeah. Ito yung isang libo." Saad ko at ibinigay yung pera.

Nakita ko ang pag-aalangan ng bata.

" Ate? Alam kong hindi ako nakapag-aral. Pero alam kong isang libo yan. At sobra sobra po yan." Sabi ng bata na ikinangiti ko na lang.

" Huwag kang mag-alala. Kunin mo ito sayo na to lahat." I said to her.

Nakita ko naman ang tuwa at gulat mula sa bata.

" Naku! Maraming salamat po ate. Siguradong matutuwa si Ina dahil dito. Napakabuti nyo po." Sabi nito.

" Wala yun." Na sabi ko namin at may na isip.

Tumayo ako at lumapit kay Silvestra. Ngayon ko lang naalala na kasama ko ito.

Kinuha ko ang napakalaking teddy bear. At binigay yun sa kanya.

" Here. Another gift from me. Sana magustuhan mo." Sabi ko at binigay ang napakalaking teddy bear.

Nakita ko na muntik na nitong umiyak. Siguro sa sobrang tuwa.

Hindi ko inaasahan ang pagyakap nito. Kaya niyakap ko din ang bata. I don't care kung ano ang ayos niya. Pareho lang naman kaming tao. It just sila napagkaitan habang ako nabibiyayan. Ma swerte nga ako. Pero hindi ko maiwasang maawa sa kanila. Musmus pa lamang. Imbis na maglaro at mag-enjoy ang mga to. Nagbabanat na sila ng buto for their family. And I really idolize those children.

" Magpakabait ka ha. At kung may kailangan ka or kailangan mo ng tulong nandito lang ako." Sabi ko. Hindi ko maiwasang maging malapit ang puso sa mga ganitong bata.

Gusto kong makatulong kaya sa kaunting pwede kong maibigay. Ibibigay ko.

Muling nagpasalamat ang bata bago ito umalis.

Narating din naman namin ang kotse.

" Hindi ko alam na may soft spot ka sa katulad nila." Napalingon ako sa kanya.

Ngumiti lang ako. Nakita kong natigilan to pero hindi ko na lang pinansin.

At pumasok na ako ng kotse. Hindi ko na hinintay to na pagbuksan ako. Nasa likuran pa kasi ito ng kotse at nilalagay ang mga na panalo nito. Well sa akin na daw yun. Kaya tinanggap ko na.

Ibibigay ko yun sa iba pang bata na makikita ko. Alam kong magiging masaya ang mga to.