Alphabet Series # 1: Atena Louvre

M

Moment

A minute portion or point of time.

- Dictionary

••••••••••••••••••••

Two weeks had passed. Nang matapos ang ikatlong meet up namin. Mukhang busy kaming dalawa.

Him about his company. At ako naman sa boutique.

Yes. I have a simple boutique. At marami na ding branch ng boutique.

Sa nakukuha kong sweldo being a fashion Designer. Napagpasyahan kong magtayo na din ng Sariling boutique.

Hindi naman ako nagkamali dahil pumatok yun sa masa.

" Mukhang pagod na pagod ha." Napatingin ako sa kasama ko. Which is Marian.

Yeah. Kasama ko siya ngayon. Kakaalis ko lang boutique. Maraming paperworks. Kaya nakakapagod din.

Nang mawala wala naman ya pagod. I texted her and we meet here in somewhat popular coffee shop.

Mabuti na nga lang di KJ ang baliw na kaibigan kong to.

" Dahil sa sandamakmak na paperworks." Na sabi ko na lang.

" Naku baka napa bayaan mo na ang sarili ha. Bruhilda ka. Hindi matutumbasan ng pera kung mamatay ka lang naman sa pagpapagod mong yan." Sermon naman nito.

Imbis na magalit. Napangiti naman ako. Ilang taon na ba kami magkasama? And I know yan ang paraan niya ng pagpaparamdam ng pag-alala sa akin.

" Yes Nay." Sabi ko naman. Umismid naman nito.

" Makakatikim ka talaga sa akin kapag pinabayaan mo ang sarili mo. Pasalamat ka at wala ako dun." Sabi pa nito.

" Eh bakit kasi ayaw mong magtrabaho sa akin. Edi sana kung nandoon ka. May tutulong sa akin." Sabi ko. Natigilan ito.

" I'm sorry." Pahabol ko naman.

Ngumiti ito at hinawakan ang kamay ko.

" No. Ako dapat ang humingi ng tawad. Pero kailangan. Baka kasi kapag nandoon ako ang ganda ng buhay ko. Dahil kaibigan ko ng may ari at baka imbis na magtrabaho ako yung pagsilbihan at maganda ang trato nila." She said.

Wala naman akong nagawa. Well I understand her for that.

" It's fine. I'm sorry, I understand." Sabi ko naman.

Ngumiti ito.

" Pwede bang kalimutan na natin yun. Mag order na tayo. Pumili ka ng kakain mo ngayon. Ramihan mo dahil ang swerte mo. It's my treat. Pasalamat ka at mabait akong kaibigan." Sabi nito.

The Next Day...

As usual abala pa din ako sa boutique. When suddenly I heard my cellphone beep.

Nagtataka akong tinignan yun. Baka si Marian. Kahapon lang kaming dalawang nagkita. Tapos mag-aaya ulit.

Natigilan ako when I read the content of the text.

How are you?

Lalo na nang makita yung sender.

Its him.

Two weeks din ng hindi ito nagpaparamdam.

Hindi ko namalayan na mabilis na pagtipa at nag send back sa kanya.