Accidentally in Love

Chapter 6

March 5, 2017, Manila

Ramdam ko yung tingin sa akin ni Sir Mark the whole time na nasa meeting kami. Feeling ko nga kung may laser lang yung mga mata niya, kanina pa ako natunaw at naglaho. It's not like I owe him any explanation pero bakit nagi-guilty ako bigla na sa ganoong way niya pa nalaman na aalis ako? I mean, matagal ko naman nang plano 'to, 'di ba? So why was I feeling this way?

Since I couldn't take it any longer, nagmadali na akong mag-ayos ng gamit ko the moment Sir Dexter adjourned our meeting. Nagpanggap akong may kausap sa cellphone ko at dumire-deretso na ako ng lakad pabalik sa cubicle ko. I swear I heard Sir Mark calling me pero hindi ko na lang 'yon pinansin. I didn't want any confrontations. I mean, sinabi niya lang naman na he likes me. That doesn't mean na kami na, right?

"Thea!" malakas na sigaw ni Jenny pagdating niya sa department namin. Everyone was looking at her and I had to stop myself from rolling my eyes dahil alam na alam ko naman na kung para saan ang pagsigaw niya. I know her too well. She wouldn't act like this if it isn't related to Sir Mark.

Ever since na mahuli ni Jenny na patingin-tingin sa direksyon namin si Sir Mark a few weeks back, parang naging life-long mission na niya na magkatuluyan kaming dalawa. Lahat ng bagay, binibigyan niya ng meaning. Kulang na nga lang, siya na ang gumawa ng move para magkatuluyan kaming dalawa, e.

"Hoy, Thea. Alam ko naman na nag-apply ka ng visa for Japan. Pero langya. Hindi mo man lang sinabi na aalis ka na agad! My god. Paano na lang yung love story niyo ni--"

"Jenny," I told her coldly and she immediately shut up. I didn't want people to gossip around us. Saka, hindi nga ako sure sa feelings ko. We're just getting to know each other more, so anong love story ang pinagsasasabi nito?

"Sorry. Na-excite lang talaga ako for you. Akala ko kasi, finally, magkakatotoo na yung pangarap ko for you na maging kayo ni Sir Mark."

"Jenny, like I said, one week lang naman yung leave ko. Nagawa niya ngang maghintay ng ilang weeks bago siya umamin, e. One week shouldn't be a big deal," kalmado kong sagot sa kanya though hindi naman talaga ako sure sa sinabi ko. Sure, I needed the break to think about what I really feel. Pero paano kung sa one week na 'yon, ma-realize niya bigla na hindi niya naman pala talaga ako gusto? That maybe he was just infatuated or he's feeling right now was just a fleeting moment?

Ay shit. Erase. Erase. I couldn't think like this. Masyado akong nagpapadala sa excitement ni Jenny. I should be rational when it comes to things like this.

Calm down, Thea. Think things through.

"Kailan ba yung alis mo?" Jenny asked, this time though, kalmado na rin siya. Wala nang bakas ng pagiging cupid ang boses niya.

"Next week," matipid kong sagot niya.

"What? Next week na agad? Shit ka talaga!" sigaw ni Jenny with matching hampas pa. I had to stop myself from shouting or worse, cursing. Lalo lang kaming pagtitinginan kapag pinatulan ko pa 'tong lokaret na 'to.

"Keep it down, will you? Ang eskandalosa mo," pagsuway ko sa kanya. Inirapan niya naman ako na sinundan niya ng pag-iling. It was as if disappointed siya sa life choices ko. Bakit dati naman suportado niya yung pag-alis ko? What changed now?

Ah. Umamin na nga pala kasi si Sir Mark ngayon.

"I'm so disappointed in you. Kapag nagkagusto bigla si Sir Mark sa iba, huwag mo akong sisisihin," pananakot niya sa akin. As if naman magiging affected ako. Hindi nga ba?

"Then what? Do you really expect me to cancel all of my bookings dahil lang sa isang bagay na hindi naman ako sure? Jenny, I've been wanting to visit Japan simula nung natuto akong mag-travel. I wanted to do this for myself. Hindi dahil sa gusto kong mag-soul searching. I needed this to prove to everyone na kaya kong mag-travel mag-isa."