Unexpected Love ( On- going )

Chapter 13: Good Byes

"P-paano ka nakapasok? " gulat na tanong ko kay tristan.

"I have my ways.." Sabi naman nito.

"Umalis kana.. pagod ako ngayon pakisara nalang ng pinto" Naglakad na ako at nilagpasan siya. Dumiretso ako sa Kwarto ko at akmang isasara na ang pinto ng kwarto ko ng pigilan niya ito.

"Ano ba? Tantanan mo na ako pls lang tristan pagod ako"
Naiinis na sabi ko sa kanya. Nawawalan lang ako n mood kapag kaharap ko itong lalakong ito eh.
Tinulak niya ng dahan dahan yung pinto kaya nakapasok siya.

"Lets talk.." pagmamakaawa niya.

"Who's that girl? " tanong ko sa kanya.

"Wait are you jealous?"

"Ako ang unang nagtanong"

Huminga naman siya ng malalim.
"Okay.. she's my ex. We met in U.S then We broke up because of me. I leave her for her own good. I studied in U.S before and nung time nayon is nasaktan ako dahil pinakawalan ko yung taong hindi ko dapat pakawalan. I transfer here and continue my studies. Pero tbh siya padin. Hindi padin ako nakakamove on sa kanya kaya sobrang saya ko nung nakita ko siya dito. We catch up and decided to date again. "

Habang nagkukuwento siya naninikip ung dibdib ko na para kong sinasakal dahi sa mga sinasabi niya. So nagmahal pala ako ng taong matagal ng may gusto sa iba.

"And im so sorry if i told her that you are my slave. I just dont want to hurt her feelings na baka isipin niya na naging babae kita." Patuloy niya pa.

Saglit kaming nanahimik. Ako eto pilit kong pinipigilan na umiyak sa harap niya.

"So wala kang pakielam sa mararamdaman ko ganun ba tristan ha? Bakit di mo sinabi agad?" Garalgal na tanong ko sa kanya.

"No.. its not that.. Hindi ko na sinabi kasi hindi naman na yun importante."

"Pero para sakin importante iyon! Tristan! "

Hindi ko na napigilan at umiyal na ako sa harapan niya.

"Siguro mas maganda kung kalimutan na muna natin ang isat-isa."

"H-ha? B-bakit naman... nag sorry naman na ako? What else do you want? Gagawin ko mapatawad mo lang ako.."

"Ano gusto ko? " tanong ko sa kanya na ikinatango naman niya.

"Gusto ko na kalimutan mo na na may reign kang nakilala sa buhay mo."

"Reign naman wag naman yun. Hindi ko kaya.. kaibigan kita eh... mahal kita bilang kaibigan."

"Sige ipagdiinan mo pa!!"

"Ano bang problema mo?" -tristan

"Anong problema ko? Ikaw tristan ikaw ang problema ko kasi napaka manhid mo! Tristan i appriciated those things na ginawa mo sakin nung mga panahon na kailangan ko ng kasama and I thankyou for that. Pero kasi iba na ngayon ih.. trsitan im im i-im s-starting t-to f-fall in love with y-you. Na sana hindi ko nalang din tinuloy. Na sana nalaman ko agad na may mahal ka na pala para sana naging aware ako. You give me so much motives.
Nag bigay ka ng motibo at ako namang sho shonga shonga nagpakagat sa pain mo!"

"R-reign.." sabi niya

Akmang yayakapin niya ako ng umiwas ako.
Pinunasan ko ang luha ko gamit ang likod ng kamay ko.

"Im sorry... reign."

"Buti s-sana hik** k-kung hik** yung sorry mo mawawala yung sakit d-dito eeehh hik** " sabay turo sa dibdib ko kung nasaan nakapuwesto ang puso ko.

"Im s-sorry h-hindi ko alam.."

"Just give me more time na tanggalin yung feelings ko sayo. Yun nalang yung hinihingi ko tristan. I promise hik** na kung sakali ma na sa pagtatagpo ng landas natin ulit. Hindi na ako yung dating reign na nahulog sayo. Kasi that time haharap ako sayo bilang isang kaibigan mo and that time wala na akong nararamdaman pa para sayo"

Sa huling pagkakataon ay niyakap ko siya ng mahigpit at binuhos ang mga natitira ko pang mga luha sa kanya.
"I love you so much tristan.." bulong ko sakto lang para marinig niya.
Nang matapos na ako sa ginagawa ko hinawakan ko ung kamay niya at inakay na siya palabas ng bahay ko.
Hinatid ko siya hanggang sa sasakyan niya na naka park ng hindi naman kalayuan.
Hawak ko padin yung kamay niya pero hindi na ako umiiyak pa. Pero ramdam kong mugto na yun mata ko dahil mabigat nadin ito.

"So mukang dito na muna magtatapos ang araw natin. Magiingat ka pauwi. Sana sa muli nating pagtatagpo isa padin ako sa mga kaibigan mo." Sabi ko.
Tumingkayad ako at hinalikan siya sa noo.
"I love you.. tristan. And goodbye."

Tumalikod na ako sa kanya habang siya wala pading imik at tulala padin sa nagyayari.
Nagsimula na akong naglakad pabalik sa bahay ko. Pagkapasok ko ay inayos ko lang ang mga pinamili ko kanina at dumiretso na sa Kwarto ko at nahiga sa kama.

"Ang sakit pala.." huling sabi ko bago ko ipikit ang mga mata ko kasabay ng muling pagpatak ng luha ko.
"I love you.. goodnight"