Κανόνισε να πάει μέχρι το εξοχικό λέγοντας ότι θα έλειπε δυο μέρες για επαγγελματικό ταξίδι. Μόνο ο Μαριος ήξερε την αλήθεια και αργότερα την έμαθαν και οι γονείς της Αλεξάνδρας. Σε εκείνο το σπίτι δεν έμεναν πια ο Στέλιος και η Ειρήνη... είχαν πεθάνει έναν χρόνο πριν... πρώτα η Ειρήνη και λίγους μήνες μετά ο Στέλιος. Τώρα στο σπίτι ζούσε μια γυναίκα που δούλευε στο προσωπικό του σπιτιού του Ορέστη η οποία είχε μείνει έγκυος από κάποιον που δεν έπρεπε. Ο Ορέστης το βρήκε σαν μια καλή ευκαιρία να στείλει την γυναίκα με το παιδί να μείνουν στο σπίτι εκείνο αλλά φυσικά προσλαμβάνοντας κάποιον άντρα να είναι πάντα μαζί της για να μην της συμβεί τίποτα ο οποίος την ερωτεύτηκε με τον καιρό και τώρα την έχει παντρευτεί και έχει αναγνωρίσει σαν δικό του το παιδί της. Ήταν μια ευκαιρία για τον Ορέστη για να ταξίδι αναψυχής. Μετά από όλα όσα έχουν γίνει τις τελευταίες μέρες χρειαζόταν λίγες ώρες να ηρεμήσει. Η παράδοση έπρεπε να γίνει το βράδυ και έτσι ο Ορέστης πέρασε όλο το απόγευμα του στην παραλία προσπαθώντας να βγάλει μια άκρη. Ποιος να κρυβόταν πίσω από όλα αυτά; Τι λόγο έχει για να το κάνει; Ποιος τον μισεί τόσο πολύ ώστε να θέλει να τον καταστρέψει; Τι θα ζητούσε στην συνέχεια;
Ευτυχώς με το παιδί του είχε κάπως ηρεμήσει. Η Ρεγγίνα με τον Χριστόφορο είχαν μια πολύ καλή ιδέα να την πάρουν για μια εβδομάδα και να πάνε λίγες μέρες ένα ωραίο ταξίδι για να ηρεμήσει και το παιδί αλλά και εκείνοι... Μιλούσαν κάθε μέρα όμως να μαθαίνει πως είναι το παιδί αλλά και για να τους λέει και εκείνος τα νέα... Νύχτωσε πιο γρήγορα από ότι περίμενε. Πρέπει να ήταν πολύ ώρα στην παραλία και να σκέφτεται. Πήγε μέχρι το σπίτι και έβγαλε τον φακέλο που είχε κρύβει κάτω από το μαξιλάρι του δωματίου του.
«Ας πάνε όλα καλά» μονολόγησε κοιτώντας τον φάκελο και βγήκε από το σπίτι χωρις η Κατερίνα και ο Γιάννης να τον καταλάβουν. Πήρε μια βαθιά ανάσα και τοποθέτησε τον φάκελο πάνω στα βράχια. Περίμενε για λίγο εκεί και μετά μπήκε ξανά στο σπίτι. Από το παράθυρο της κρεβατοκάμαρας του έβλεπε μέχρι εκεί αλλά κανεις δεν φάνηκε για τις επόμενες δυο ώρες που στεκοταν όρθιος στο παράθυρο. Ήσαν έξυπνοι... πολύ έξυπνοι. Έφυγε από το παράθυρο και έπεσε να κοιμηθεί... μόνο έτσι θα περνούσαν οι ώρες μόνο έτσι θα ξεχνιόταν.... το επόμενο πρωί ο αρχικός φάκελος που εκείνος είχε αφήσει έλειπε και στην θέση του υπήρχε ένας άλλος με άσπρο χρώμα. Κοίταξε γύρω. Ήταν μόνος. Πήρε στα χέρια του τον φάκελο και τον άνοιξε. Μέσα υπήρχε μόνο ένα λευκό χαρτί.
"Αυτή η μισή καταστροφή σου Ορέστη Αποστόλου..... η δεύτερη εντολή σου ολοκληρώθηκε με επιτυχία... και αυτη... Από εδώ και πέρα αρχίζουν τα δύσκολα... περίμενε νέα μας"
