Without Farewells

CHAPTER 9

9. Date

The next day ay bumawi ako kay Gian. We spent the day together pero everytime na nag ttext si Gio ay hindi ko maiwasan ang hindi pag reply sa kanya. But it seems okay with Gian pero nakaka bastos parin. It feels like, i am with him but my presence are not.

Now, i'm in the office, finishing works. I have no plans after work so i chan go alone in a spa to relax a little.

Madie is on a leave with her husband.

Quarter to eight when i exactly finished all of my paper works.

Nag out na ko at nung nasa elevator na ko para bumaba ay nag ring naman ang cellphone ko.

Si Gio, tumatawag.

"Hello."

["Hi!"]

"Bakit ka tumawag?"

["Uhm.. wala naman. Tapos ka na sa trabaho mo?"]

"Yeah. Paalis palang ako nang office."

["Mag ingat ka. Marami pa namang-----"]

Hindi ko narinig ang mga katagang sumunod nyang sinabi dahil pinatay ko na ang linya naming dalawa. Nagulat kase ako nang makita ko si Gian sa harapan ng building na pinagta-trabahuhan ko.

Nakasandal sya sa kanyang kotse at may malaking ngiti na naka-pinta sa kanyang mga labi.

"I didn't expect you."

"Yeah. This is a surprise date!" Mas lalong lumapad ang kanyang ngiti.

Binuksan nya ang pintuan sa front seat at pinasakay ako roon. Umikot sya sa harapan para naman maka-pasok sya sa driver seat.

"Saan tayo pupunta?" I asked him.

"It's a surprise."

Hindi mawala ang ngiti ni Gian hanggang sa makarating kami sa aming destinasyon.

Huminto kami sa isang mamahaling restaurant.

"Shall we?" Tanong nya at iminuwestra ang daan sakin papasok.

Ako ang nauuna sa paglakad at sya naman ay nasa likod ko lang.

Manghang-mangha ako sa aking nakikita dito. Grabe! Ang ganda dito! May christmas lights ang paligid at puno nang iba't-ibang klase nang bulaklak. Tila parang nasa ibang mundo ako sa sobrang ganda. Nang marating ko ang dulo ay nakita ko ang isang lamesa at dalawang magkatapat na upuan.

Inunahan nya ko sa paglakad para maiatras ang isang bangko para ako maka upo. Nung napa-upo na nya ko ay sya naman na ang umupo sa aking harapan.

"Do you like it?"

"Yes! God! I love it!"

"I thought you wouldn't like this."

"What? Who wouldn't like this?!" *chuckles*

May dumating na waiter at sinerve samin ang pagkain namin. Pagtapos ay ang dessert naman. Pagtapos kumain nagkwentuhan kami ni Gian sa mga kung anong bagay ang nangyari sa amin.

"I would like to ask you something." He seriously said.

"What is it?"

Tinaas nya ang kamay nya sa ere na para bang may tinatawag o may binibigyan sya nang signal.

"Look at there."

Tinuro nya ang dingding na may takip ng kurtina.

Binaba ng mga staff sa resto ang kurtina at bumungad sakin ang christmas lights na naka korting salita.

'Will you be my girlfriend Miss, Evangeline White?'

Yun ang mga salitang nabuo.

Hindi ko alam kung ano ang tamang maging reaksyon.

I'm speechless!

Tinignan ko sya at malaki ang ngiti nito sakin.

"Will you be my girl Miss White?" He formally asked me.

Of course i will say yes! I love him!

But i can't speak so i just nodded and tears start falling from his eyes.

Pinunasan ko ang mga luhang tumakas sa kanyang mata at pagkatapos 'nun yinakap nya ko.

Pumunta sya sa likod ko at isinoot sa akin ang isang necklace na may infinity sign.

Yinakap nya ulit ako sa pangalawang pagkakataon pero mula na sa likod ko.

"I love you." He whispered.

"I love you too." I retorted.