Boję się coraz bardziej
Niepokój dzielę z tym chłopcem
Który też miał ambitne plany
Czuję się jednak jak on
Wyczerpany i zepsuty
Cieszysz me oko
I smucisz jednocześnie
Bo czuję prawdę o sobie
Tą prawdę którą ty podświadomie przekazujesz
Różnie to nazywali
Ja tego nigdy nie znałem
Ciężko mi to przyznać
Ale chyba jestem przeklęty
Kiedyś powiem ci dlaczego
Ale teraz za bardzo się boje
Ufasz mi
Ja nie wiem dlaczego
Ale nie chcę cię zawieźć
Bo na to nie zasługujesz
Jeśli bym to zrobił
Mogłabyś mnie rzucić na pożarcie
Sępom lub wilkom
Jeśli zawiódłbym ciebie
Zawiódłbym i siebie
Jesteś jak piękna biała klacz
Galopujesz z ciepłem w sercu
Wyjątkowość czuć od ciebie na kilometr
Zaskakuje mnie to
Nigdy nie spodziewałem się
Że mogę spotkać taki skarb
![](https://img.wattpad.com/cover/205854434-288-k569300.jpg)
YOU ARE READING
Wiersze ( Zakończone)
PoetryCałkowita spontaniczność Wiersze o różnej tematyce, choć dominują tu moje odczucia.