That Loveless Marriage(Completed)

Chapter 29

I blankly stared at the papers.

Annulment papers.

Pagkatapos ng sagutan namin ni Blue kahapon ay hindi na sya umuwi na dito sa bahay na to.

For what?He doesn't care anymore.

I'm just worrying for my baby.

Hindi ko akalain na aabot ako sa punto ng buhay ko na unti-unti akong masisira.Unti-unti akong mababasag.Hindi ako ganito eh.Nagbago ako.Binago nya ako.

Pagkatapos kong umiyak kagabe ay wala na ulit na kumawala pang luha.I don't know why,siguro nasagad na din ako.Siguro napagod na ako kakaiyak sa kanya,sa taong walang ginawa sa buhay ko kundi ay saktan ako.

Tama nga sila.Promises are meant to be broken.

Blue is a man of words.Just words and he can't prove it.

Wala pa kaming taon nung ikinasal pero agad kaming nasira.Agad nyang pinutol ang ugnayan na meron kami,ang ugnayan nya sa anak nya.

Hindi ako makapaniwala na sa isang iglap biglang mawawala ang iniingitan ko.Paanong humantong sa ganito?

Naghahanap lang ako ng tyempong sabihin sakanya eh.Bakit hindi nya hinintay?Pareho na sana kaming mabubuo dahil magkaka-anak na kami pero wala eh.Hindi nya nagawang panindigan ang mga ginawa nya,ang mga pangako nya.

Kahit nanginginig ang kamay ko ay nagawa ko pa ring pirmahan ang mga papeles at isinauli iyon sa abogado ng mga Santiago.

Santiago...

Santiago...

I was once a Santiago and will never be a Santiago again.

My child will never be a Santiago.

Tuluyan ng umalis ang abogado pagkabigay ko sa kanya ng papel.

Napahinga ako ng malalim ng maisip ko ulit ang mga nangyayari.Tss!Kailan ba ako tumigil sa kakaisip ng sitwasyon namin?Noon,pinag-iisipan ko pa kung pano ko sya kakausapin,kung pano ko sya kokomprontahin tungkol sa nakita kong video nila pero wala,hindi ko nagawa.Halos away na lang kami ng away.Away na humantong sa ganito.Away na nauwi sa hiwalayan.

"You okay?"Jace asked me,worries are written on his face.Tinawagan ko sya kanina pagkaalis ng abogado and he asked why.Then, I explained what happened but hindi ko nasabi lahat.I just said that Blue file an annulment and we're over.

I heaved a sigh."Honestly, I don't know.Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko. I can't feel anything right now.Nakakapagod ng mag-isip at masaktan palagi.Tinapos na nya eh,wala na akong magagawa dun.Natapos na hindi nya malalaman na buntis ako.Alam mo,mas mabuti na nga yon eh.My baby doesn't deserve a father like him.Nagawa nya kaming ipagpalit sa babaeng yun."

JC caressed my hair and hug me.Hindi pa kami nakakaalis dito sa harap ng bahay namin ni Blue.Nasa loob kami ngayon ng sasakyan.

"You don't need to feel anything towards him,baby.Sa ngayon,isipin mo kung ano ang mas makakabuti sa kalagayan mo,sa inyo nh magiging anak mo.Tsaka mo na lang sya isipin pag tapos na ang lahat or better,wag mo na lang isipin."

"Ang tanga tanga nya lang para iwan ang katulad mo.Just always remember na nandito lang ako palagi sa tabi mo.Hinding-hindi ako magsasawa na palaging ipapaalala sayo na sagot kita palagi because that's what  friends are for.Hindi mo kailangan problemahin na walang ama ang anak mo because i can be the one if it's needed.Kaibigan mo ako for the longest time at hindi ka na rin iba sakin.We we're used to sleep together way back.Ganun tayo ka close sa isa't isa.Ganun natin kamahal ang isa't isa kahit na minsan ay nagkakainitan tayo sa kahit na maliit na bagay."

I smiled as he bring back our memories when we we're a child.

"Are we reminiscing some of our memories here?Sa pagkakatanda ko problema ko ang pinag-uusapan natin"

"Part of it.But gusto ko lang ipaalam sayo na marami kang dahilan para maging masaya.Marami kang dahilan para magpatuloy sa buhay.Hindi mo kailangan ikulong ang sarili mo sa isang malungkot at masakit na pangyayari.Every problems have a reason and every reason have an explanation.You can be happy if you just want it.Kung iisipin mo lang,maraming nandito sayo.You have me,your baby,parents,Kelly and our other friends pero alam naman nating ako lang ang may alam ng problema mo sa ngayon.You don't want to tell it to your parents kasi sabi mo ayaw mo silang mai-stress which i respect din naman pero kailangan nilang malaman kasi anak ka nila.They have the right to know what's happening in your life."

"Jace,kasi.Natatakot akong sabihin sa kanila.Oo,sabi ko ayaw kong sabihin sakanila kasi i don't want them to be stress which is true naman.Pero kasi,natatakot akong ma-dissapoint ko sila.It's my first time to fail with my life.Lahat ng expectations nila napapantayan ko which i willingly to reach pero ngayon,iba eh.Ano na lang ang sasabihin nila?Na buntis ako kaso walang ama?Na paanong nangyaring naghiwalay kami eh nung last na pagkikita namin ay okay pa kami ng asawa ko o ex na ngayon.Tsaka baka pag nalaman nila na ganun ang ginawa ni Blue sa akin ay baka masira ang pagkakaibigan ni Dad at ng ama ni Blue which is i don't want.K-kasi before after all,mas nauna silang magkaibigan.Pinahalagahan nila yun kaya tumagal ng ganito to the point na mapagkasunduan nilang ipakasal kami ni Blue just to save each others company.Natatakot ako na baka masira ang relasyong nabuo dahil sa kapalpakan ko"

JC stared at me intently as if i said wrong.

"First,kung masira man ang relasyon nilang magkaibigan hindi ikaw ang may kasalanan kasi hindi naman ikaw ang nagloko eh,hindi ikaw ang sumira sa relasyon nyo.It's Blue's fault and it's not yours,okay?Do you get me?"i nodded.

"And like what you said,before after all kahit na sino pa dyan ang naunang nakilala ng ama mo.Mas matimbang ang pagmamahal ng isang ama sa isang anak kesa sa taong kaibigan nya.Kahit ano pang pagkakamali ang gawin mo,they can accept you.They will accept you cause you are they daughter.I know your dad and he can easily understand you.Baby,Blythe.You have an understanding parents and I'm sure whatever your reason are,they will not blame you because they love you.Wag kang matakot na sabihin ang totong nangyari.Wag mong takpan ang pagkakamaling nagawa nya para maging malinis ang pangalan nya because he's not.He doesn't deserve your gratefulness.He doesn't deserve to be protected by you.Ano sya?Tangina!Kung hindi lang kasalanan ang pumatay ng tao baka nagawa ko na eh"

Bahagya akong natigilan sa huling sinabi nya."Hey,who told you to be a violent person ha?I won't allow you to do that"

Napakunot naman ang noo nya."Why?You don't want him to get hurt by me?"

"No,ofcourse not!My point is I dont want you to be violent that will you lead you to something.I don't want you to suffer in jail just because of him.I love him,yes pero tama na.Okay ng ako lang yung nasaktan.Wag lang yung taong malalapit sakin dahil hindi ko kakayanin especially you.Ikaw lang ang mayroon ako na kayang pasayahin ako kahit sa simpleng bagay.Kayang pagaanin ang loob ko in one hug.In one kiss and i owe you for that.I owe you for a lot of things to sacrificr just to protect me,Jace."

Jace hug me tightly again before starting the engine of the car away with this house.With our house.

"San mo balak mag-stay ngayon?"asked Jace.

Nagkibit-balikat ako."Sa condo na lang muna siguro.I am still not ready to face my parents and tell them what really happened."

"Just take your time.I don't want you to feel pressured.But they need to know your situation."

Papalabas na kami ng subdivison ng muli syang nagtanong.

"May groceries pa ba sa condo mo?Stop over tayo sa mall and buy some stuff"

"Wala na siguro.Ang tagal ko rin ng di nakakauwi dun eh."

Tumango na lang sya at tahimik na nag maneho papuntang mall.