Dear diary,
The pain I am experiencing right now is just as good as stabbing my heart. Maaga pa kaming gumising kaninang lahat. It was around 5:30 am, we decided for a morning stroll sa dalampasigan at makita ang sunrise because Jasmine wants to. I was carrying her at my back samantalang nakaalalay lang sina tita, tito at Nana sa gilid habang nag-uusap kami ng mga masasayang bagay.
Nang makahanap kami ng magandang pwesto ay inilapag ko na siya sa buhangin while still holding her back and her parents on the sitting on the side with Nana. We all witnessed the beautiful sunrise. She was smiling as bright as the morning sun. We were all staring at how happy she was, and the happy moment was suddenly gone nang bigla na lamang ay sumakit ang ulo ni Jasmine. Iyak lang siya ng iyak sa sakit hanggang sa bigla nalang siyang hinimatay.
Ngayon, narito ako sa kwarto niya. Umuwi kami after Jasmine had the seizure. Hindi na kami nagpatuloy pa doon dahil malala na siya at kailangan niya ng pahinga. I am crying right now habang sinusulat ko ito. Alam mo kung bakit ako? Umiiyak ako dahil gusto ko na siyang pakawalan. Kinausap kami kanina ni Jasmine, sabi niya natatakot siya dahil hindi niya na raw kaya. Malapit na raw siyang bumigay at wala kaming nagawa kundi ang umiyak nalang. Without no one responding, I took the courage to say "Isang araw pa, mahal. Matulog ka muna magcecelebrate pa tayo ng birthday mo bukas." and after that I broke down. My knees on the floor as I was holding her hand. I cried in pain.
Bakit ganito kalupit ang tadhana?
-Dominic (August 02, 20XX)
*
_____________________________________
A/N:
I have a cliche story but I appreciate that you are one reading this❣️
Thank you so much❣️
YOU ARE READING
Her Last 50 Days (Completed)
Fiksi RemajaWelcome to the diary of a dying lady. (Diary-entry type short story) HER LAST 50 DAYS GENRE: TEEN FICTION/SHORT STORY WRITTEN BY: ETHERNICA STARTED: 6|15|20 ENDED: 07|01|20
