blinded love | peter parker & avengers

Alternatif Final

20 dakika geçmişti ve içerideki sesler kesilmişti. İçeri girerken Peter'ın umduğu tek şey ona bir şey olmamış olmasıydı.

İçerden bir ses gelmiyordu. Peter biraz daha yürüdü. Ve yerdeki adamları gördü.

Peter korkmuştu. Ya Maeve'e bir şey olmuşsa, o zaman ne yapardı?

Biraz daha yürüdü ve Maeve'in ayakları görüş alanına girdi. Sessizlik, bir öksürük sesiyle bölündü. Peter biraz daha yürüdü ve orada duran Maeve'i gördü. Maeve hayattaydı, ama çok yaralanmıştı. Kız bir daha öksürdü ve bu sefer ağzından kan geldi.

"Maeve!"

Peter kıza seslendikten sonra kız ani bir hareketle kafasını Peter'a çevirip zorlukla ayağa kalktıktan sonra erkek arkadaşının kollarına düştü.

Kavuşmuşlardı.

Kız ilk anlarda bir şey hissedemedi. Muhtemelen şu an olanlar gerçek mi değil mi anlayamadığındandı. Fakat Peter'ın hıçkırıklarını duyduktan sonra emin oldu. Peter gerçekten de buradaydı. Ve kendini tutamayıp o da ağlamaya başladı.

"Peter, dur canım zaten yanıyor, ağlarsam daha çok yanar." Ciğerlerine batan kaburgaları gülmesine pek izin vermese de içten bir kıkırdamayla cümlesini bitirdi. Peter'ı rahatlatmaya çalışıyordu.

"S-seni kaybettim sandım..." Kız Peter'ı kendinden uzaklaştırıp yüzüne baktı. Yüzündeki korkuyu görebiliyordu.

"Ama kaybetmedin, buradayım ve yaşıyorum."

Peter bir şey demedi, sadece gülümsedi. Duygularını anlatmaya yetmişti zaten.

Sam ve Dean olanları uzaktan izliyordu, anı bozmak istememişlerdi. Ama artık gitmenin vaktiydi. Zaten Tony de gelmişti.

Sam ve Dean'e teşekkür edip vedalaştıktan sonra tedavi için kuleye doğru yol aldılar.

×

Maeve'in tedavisinin başlamasından beri 1 hafta geçmişti ve neredeyse mükemmel şekilde iyileşmişti. Bu sırada psikolojik destek de alıyordu ve fiziksel tedavi bitse de seanslar devam edecekti.

Terapiden çıktıktan sonra kapıda Peter'ı görmeyi beklemeyen Maeve şaşırmıştı ama mutluydu, eski günlerdeki gibi.

Peter ona sarıldıktan sonra geri çekildi ve konuşmaya başladı.

"Maeve, eğer müsaitsen sahile gidelim diyorum. Üstünü falan değiştirmek istersen bekleyebilirim."

Maeve gülümsedi.

"Gidelim tabii, ama çok açım. İlk önce bir yerde yemek mi yesek?"

Peter onayladıktan sonra sahilin yakınlarındaki bir restoranta girdiler ve yemeklerini sipariş edip sessizce yediler. Konuşmaya gerek yoktu, şu an sağ salim birlikte olmaları yeterdi. Mutlulardı ve ikisi de sonsuza kadar bu şekilde olmayı diledi.

×

Birlikte olmalarının üstünden tam 7 yıl geçmişti ve her şey mükemmeldi. Her çift gibi saçma şeyler üzerine kavga ederlerdi belki ama birlikte oldukları için ikisine de yorucudan ziyade eğlenceli geliyordu. İkisi de kahramanlık işlerine devam ediyordu ve hayatlarından memnunlardı.

"Bugün kulede kostümüm üzerine yaptığım bazı modifikasyonları deneyeceğim, sen evde mi duracaksın? Eğer sıkılırım diyorsan benimle gel."

Maeve kafasını sağa sola salladı, heyecanını gizleyerek cevap verdi.

"Hayır evde durmayacağım, MJ ile alışverişe gidiyoruz."

Peter 'iyi eğlenceler' dedikten sonra Maeve'e sarıldı ve evden çıktı.

"Miche, yarım saat içinde hazır olurum. Bizim eve gel oradan gideriz." MJ onayladı ve yarım saat içinde buluştular.

×

"Ben bunda karar kılmıştım, bu olsun değil mi? Şık duruyor."

Michelle yüzüğü eline alıp inceledikten sonra kafasını salladı.

"Evet bu olsun, çok beğendim."

×

Peter için yoğun, Maeve için heyecanlı geçen bir günün ardından koltukta birbirlerine sokulmuş, nispeten sıkıcı eski bir film izliyorlardı. Maeve Peter'ın elini tuttu ve Peter gülümsedi. Şimdi birbirlerinin gözlerine bakıyorlardı. Peter Maeve'in kuracağı cümleyi aklının ucundan bile geçirmemişti. Kız diğer elindeki yüzük kutusunu açıp yüzüğü Peter'a göstererek konuştu.

"Peter Parker, benimle evlenir misin?"