One shot stories -compilation-

Genie

Genie

--x

Hey there! Yes, you. Do you believe in ghosts? Oh! HE's not one, maybe in genies? Do you believe in fairytales? How about in fantasies? Argh! I think I've gone crazy thinking about HIM. Thinking if he really did EXIST.

Lumalakad ako ngayon pauwi sa bahay namin. Galing kasi akong school. Couple of weeks have past, pero SIYA pa din ang iniisip ko. Lagi ko nalang iniisip kung totoo ba siya. Thinking if those 3 wishes are real. Ewan ko ba! Basta paggising ko kasi isang araw wala na siya sa tabi ko. Kala ko nanaginip lang ako ng ilang araw at isa lang siya sa mga ilusyon ko pero... There's a part of me that keeps on believing that, that is not just my fantasy but they are memories. Memories that I really treasure wherein everybody won't believe me. Pumasok na ako sa bahay namin ng nakatulala lang.

"Oh! Andyan ka na pala, anak!" Bati sakin ni mama pagkapasok ko. Pero dire-diretso lang ako. Wala ako sa mood ngayon. Oh! Let me scratch that, nawalan na ako ng mood simula ng nawala SIYA. Dumiretso na ako sa kwarto ko at humiga nang hindi man lang nagbibihis. At ipinikit ko ang mga mata ko. Araw-araw ata ang gloomy ng araw ko. Haaaay! Memories... Memories lang natin ang napanghahawakan kong proof na, you really exist.

***flashback

Lumabas na ako sa kwarto ni Alyna dahil dinalan ko lang siya ng pagkain. May sakit kasi yung kapatid ko na yun, lung cancer and she preferred to stay at home rather than staying at the hospital. Pinapatay daw kasi siya dun. Pagkapasok ko sa kwarto ko nahiga ulit ako. Kala ko sobrang swerte ko dahil mayaman kami and we can do whatever we like, maganda naman din ako at matalino. Pero hindi parin pala ako swerte kasi kahit ganun, may sakit ang kapatid ko, broken family kami dahil sumama na sa babae niya si papa. Haaay! Wala talagang perfect life. How I wish I can make our lives perfect.

"Pwede mo naman i-wish yung ibang bagay to make your life--"

"Kyaaaaaaaaaaaaaah!" Nagulat ako ng may magsalita kaya naman napasigaw ako. May bigla kasing nagsalita sa tabi ko at pagtingin ko, isang lalaking hindi ko kilala.

"Who the hell are you?! Pano ka nakapasok."

"AH! Who am I? I'm Justin, your genie." Who the hell is this guy?! Genie?! Sino bang maniniwala sa kanya?! Nagulat ako nang biglang pumasok ang humahangos na si mama sa pinto.

"Jusko kang bata ka! Bakit ka ba nasigaw?!" Lumapit siya sakin para i-check ako kala niya siguro kung napaano na ako.

"Dahil sa kanya. Pano siya nakapasok dito?!" Tinuro ko yung lalaking gwapo na Justin daw ang pangalan na biglang nakapasok sa kwarto ko.

"Ano bang pinagsasasabi mong bata ka? Lintek! Nakadrugs ka ba?! Wala namang tao dyan."

"What the?! Ako nakadrugs?! Seriously, ma? Can't you see him?"

"Ayusin mo nga ang sarili mo. Sumisigaw ka ng walang dahilan." Pagkatapos ng pagtatalo namin kung may tao ba o wala umalis na din si mama. Aish! Bakit ba ayaw niya ako paniwalaan? Hah! Napagkamalan pa akong nakadrugs.

"Sabi ko sayo. I'm a real genie. That's why they can't see me. Only you. So, here's the deal. I'll give you three wishes and then after that, goodbye and good riddance. Ano, okay ba? Bahala ka kung maniniwala ka or not, basta andito lang ako if gusto mong magwish."

***end of flashback

Dumilat na ako at tumayo na sa pagkakahiga. Nagbihis na ako at bumaba na para kumain. Haay! Naalala ko na naman siya. Lagi ko siyang naaalala kapag mag-isa ako. Simula kasi nang dumating siya sa buhay ko, di na ako natahimik. Kaya nakakalungkot pag mag-isa lang ako.