[Ryuu's POV]
i woke up at wala na yung mga nakatali sa paa at kamay ko. Mukang nasa bahay na ako nino man dahil nasa kwarto na ako.
This room is quite big and i also realized that i'm wearing other clothes on. Wait-i'm wearing other clothes on?!
I'm now wearing a white baho long dress. It's kinda cute tho but hello? bakit heto? Asan na yung damit ko? I quickly get out of the bed and look around.
Okay? this room is big and beautiful like what i've said earlier. i touch my body kung may masakit ba saakin, thank God wala naman. But who the fuck changes my dress! oh my gosh.
"Hello! May tao ba dito?!" i shouted but parang wala namang nakakarinig. I walk papuntang vanity, there's a perfume and other female stuff. The heck?
Naglakad naman ako papuntang cabinet para tignan kung anong nandoon. I opened it and i saw some t shirts and dresses. wait? is this for me?? Oh i remembered. I was being kidnapped! how the hell i forgot about it?
i touch me wrists kung saan nakatali yung rope kanina. Medyo mahapdi parin dahil ang higpit nang pagkakatali noon.
Yung bracelet din na bigay ni Ellie nandito pa pero bakit di pa nila ako pinupuntahan dito?Asan naba ako? I don't know this place.
"C'mon please let me out of here! pakawalan niyo na ako!" i shouted once again pero mas malakas na.
I looked at the window kung pwede akong makatakas doon pero masyadong mataas at mukhang nasa gitna kami nang parang gubat? oh no!
Hindi ko masyadong makita yung buong stracture nang labas dahil hindi naman ganoon kalaki yung bintana. Maglalakad na dapat ako papuntang pintuan nang may babaeng biglang pumasok sa kwarto. Siguro nasa 60 years old na siya.
"Gising kana pala" she smiled at me. Mukang mabait naman siya. Siya ba yung nagdala sakin dito? I think not. T'ska di ko siya kilala.
"What do you want from me? why you brought me here?" i asked and she walk towards me. I moved backwards at baka kung anong gawin niya saakin.
"Hindi ako nang nagpakuha sayo ija. Dadalhan nalang kita nang pagkain ha?" She hold my arm softly. Kung hindi siya sino? Oh my gosh kailangan ko nang makalabas dito.
"Pakawalan niyo na po ako. Please po, gusto ko nang umuwi, baka nag aalala na yung mga kaibigan ko saakin" i beg. I can sense that she's a good person naman.
"Pasensya na ija" she said at tumalikod saakin mukang aalis siyang kuwarto but before she reach the door i asked her.
"Ikaw po ba ang nagpalit sa damit ko?" at tumalikod siya at tumawa. Mukang masayahin naman siyang tao.
"Oo naman, hindi naman pwede na si Mat—" she stops talking na para bang may sabi siyang masama. What did she say?
"Mat? Mat what? Siya po ba yung nagpakuha saakin?" I hold her arm then beg once more. "Please pakisabi naman po na gusto ko nang umalis dito. I have thing's to do pa po, uhm..sa katunayan po mag aapply po ako nang trabaho ngayong araw"
This situation is so fucked up. Mukang kailangan ko nang gumawa nang paraan para makaalis dito. C'mon Ryuu your an agent for pete sake!
"Pasensya kana talaga ija" she touched my cheeks. i remembered my mom. "Dito ka muna at kukunan na kita nang pakain siguradong nagugutom kana" she smiled at me at umalis nang room.
"Shit!" i curse to myself at napasabunot nalang sa buhok ko. Nagisip ako nang pwedeng gawin na paraan para makatakas dito kaso dito sa kwartong to, wala akong pwedeng magawa.
Masyadong mataas yung babaksakan ko kung dito ako sa bintaha at baka mamatay pa ako.
Wala na akong choice kung hindi lumabas dito sa kwarto at maghanap nang pwedeng gawin. Ayoko naman na ihostage si Manang yung pumunta dito kanina. No! she's so precious.
Hinawakan ko yung doorknob at hindi naman yun naka locked kaya lumabas na agad ako. I looked at the hallway malaki pala talaga tong bahay.
There's a lot of doors, mukang wala namang tao dito. I looked for a stairs dahil obviously naman na nasa 2nd floor ako.
Nasa unahan yung hagdanan, medyo malayo yung kwartong tinulugan ko kanina. Malaki din kasi yung mga kwarto kaya ganoon. Tinignan ko muna kung may tao, at wala naman kaya nag dahan dahan akong bumaba.
"Wow" i muttered.
"Ang ganda" dagdag kopa when i saw the big chandelier hanging on the sealing.
The house is so beautiful at mas malaki pa siya sa Casa. Napa stop tuloy ako sa pagbaba nang hagdan at tinignan kung may tao sa likod ko. Wala naman.
I just realized na kailangan kona palang tumakas, dahil mag aapply nga ako sa Davis Corp. Anuba Ryuu! tinampal ko nang bahagya yung pisngi ko para matauhan ako nang onti.
Naglakad na ako pababa nang hagdan at wala pa ding tao doon sa Sala. Sala agad yung bungad pang baba mo nang hagdan. I found the main door at buti nalang bukas yun. Gosh! makakatakas na ako!
I quickly run outside papuntang gate kahit naka paa ako. Aarte paba ako? I already close to reach gate pero mag tatlong lalakeng pumasok sa gate at nakita ako.
Sila yung kumuha saakin sa bahay. Crap! i was about to punch them pero mahawakan na nila yung kamay ako.
"Let me go!" i shouted to them at may isa pang lalaking nag sarado nang maayos nang gate. Habang yung dalawa hawak yung kamay ko. Nagpupumiglas ako nang binitawan nila ako.
"Anuba!" i told them. i was about to run pero nahawakan nanaman nila ako para hindi ako makatakas.
They must be professional dahil mabibilis silang kumilos.
"Let me go! you assholes!" i shouted again. at binitawan ulit nila ako. what the fuck is wrong with them.
I was about to run in different direction para makatakas nang naramdaman kong may naglalakad sa likod ko kung sino man. I have a plan.
"Don't you dare leav—" hindi na niya natapos yung sasabihin niya nang bigla ko siyang sinuntok.
I can't clearly see his face dahil naka tingin siya sa baba. he chuckled at hinawakan yung labi niya dahil dumugo yun sa lakas nang pagkaka suntok ko.
"Jusko!" sigaw ni Manang yung nakausap ko kanina sa kwarto at deretsong lumapit doon sa lalaking nasuntok ko at pareho silang napatingin saakin.
am i dreaming? wait!
"Anong nangyare dito Matthew bata ka!" tanong ni manang at tinignan yung sugat nang lalake.
"Wow" he said while smirking at me.
"W-what? I..." Nauutal kong sabi. How the fuck this is happening! my body feel numb at this moment. I don't know what to feel. I so fucking confused
its him, my target! Matthew F. Davis.
;hope u like it lmao! Labyuall
BINABASA MO ANG
A Sudden Glimpse
Romance[Ally Agents Series #1] Ryuu Alexa Villa Fernandez. Successful, Independent, Contented and a Dedicated undercover agent, who unexpectedly went missing on her departure for a new assignment. Meeting Matthew Davis made her current life a whole damn ci...
