The Probinsyana [Completed]

Chapter 16

Rage Mikael’s POV

Lumaki akong nakukuha lahat ng gusto. Lahat gagawin makuha lang ang bagay na inasam-asam. Lalo na ang mana na galing sa lolo ko. Pinaghirapan kong maabot ang kung ano ang mayroon ako ngayon. Sabi nga ng iba, nasa akin na ang lahat. Ngunit hindi pa rin ako nak-kontento. Hanggang sa hindi ko tuluyang nakukuha ang yaman ng lolo ko, hindi ako titigil.

If people think that I am a selfish man and a sucker for power, then yes! I’m guilty, ngunit hindi para lamang sa sarili ko ang sinisikap ko. Kung hindi para sa magiging pamilya ko balang araw. Gusto kong maibigay ko rin ang lahat ng gusto ng magiging pamilya ko, lahat. Tulad ko. Kung gaano kadali ang buhay ko simula noong bata pa ako, gusto ko ganoon din ang magiging buhay ng mga magiging anak ko.

Not until I meet someone who made me realize that money couldn’t give you the real happiness you’ve wanted. Nakita ko sa pamilya nila na kahit mahirap lang sila, ang  importante ay puno ng pagmamahal.

I'm stuck between choosing my child over the love of my life, and here's, Maria. Ang babaeng gumugulo sa isipan ko this passed few days. I don't know why, ngunit lagi akong kinakabahan sa tuwing kasama ko si Jen. Kinakabahan na baka makita kami ni Maria. Bakit nga ba?

Why am I so affected about her? The wedding was cancelled. Ako na mismo ang kumausap sa pamilya ko. Buti nalang at pumayag.

“Intindihin nalang natin, Mom, Dad, and Lolo. She's pregnant. I know you know how hard to deal with a pregnant woman, lalo na kapag naglilihi. Huwag muna nating ituloy ang kasal. Maybe we can wait until nine months after she give birth,” I reasoned out.

Kinausap ko muna ang pamilya ko bago ko pinuntahan si Jen sa condo niya. It’s already seven in the evening, and I’m on my way to her condo.

Pagdating ko sa building ng condo niya ay nag-park kaagad ako sa parking lot. Wish me luck this time. I'm choosing what I think is the best thing to do.

Nang narating ko ang suite ni Jen ay kaagad akong nag doorbell. Hindi naman nagtagal ay bumukas ang pinto ng kaniyang suite. Bumungad sa akin si Jen na nakasuot ng puting button down long sleeve, bumagay ito sa kaniya. She looked sexy in that look.

Every time na nakikita ko siyang ganiyan ka-sexy ay natu-turn on ako. But heck! Wala akong nararamdamang pagka-turn on ngayon. What the fuck is wrong with me?!

“Hey. You okay? Tulala ka.” I snapped back nang bigla akong hinawakan ni Jen sa aking mukha.

Shit. This is not good.

“Uh...yes. Medyo stress lang sa office. ”

“Okay. So, pasok ka na. May inihanda akong pagkain. Nagluto ako for you.” Malawak ang ngiti niya habang hinihila ako papunta sa kitchen ng kaniyang condo.

I feel guilty right now. Really. Ang gago mo talaga Rage.

Pinaupo niya ako sa pandalawahan na dinning table rito sa dinning area ng kaniyang condo. Nang nakaupo ako ay nagmadali kaagad siyang naghain ng pagkain sa lamesa. Nang matapos siya ay kaagad siyang umupo sa harap ko. Nakangiti niyang nilagyan ng kanin ang aking plato at ulam na niluto niya. Mas lalo along nagui-guilty sa gagawin ko.

“Kumain ka na. Ako nagluto niyan. Specially for you, Babe,” malambing na ani nito. Ginantihan ko naman siya ng ngiti.

“Thank you,” tipid kong sagot. Parang pinapatay na ako ng konsensya ko ngayon. Jen is a good woman, and I don't deserve her kindness towards me. I don't deserve her. I'm an asshole. Fuck!

“So how’s the food?” she suddenly asked while we’re still eating.

“It tastes good. You’re really a good cook, Jen. You’re future husband would be damn lucky as hell for having you as his wife.”