Part 14

315 31 0
                                        

တြယ္ေႏွာင္ရစ္ငင္

အပိုင္း(၁၄)

#တြယ္ေႏွာင္ရစ္ငင္

11010516

"မိလုံးေရ....ငါ  ႐ုံးကို သြားဦးမယ္...နင္ တံခါးပိတ္ၿပီး အျပင္က ေစာင့္ေနေနာ္.."

"အမ္း..."

အလုံး စကၠဴေတြကို ဘုံးေတြထဲ စီထည့္ေပးရသည့္ အလုပ္ေတြကို လုပ္ေပးရသည္။

မနက္စာ ထမင္းလည္း ေကြၽးသလို မုန႔္ဖိုးငါးရာလည္း ရတာေၾကာင့္အဆင္ေျပသည္။

ပထမ ရက္ပိုင္းတုန္းက အလုံး အလုပ္လာရင္ သားကို ထားခဲ့ပါေသးသည္။

သား က တစ္ေန႕ကုန္ ငိုၿပီး ေမႀကီးကလည္း စိတ္မရွည္ေတာ့ သားကို စိတ္မခ်ျဖစ္သည္။

ေနာက္ပိုင္းရက္ေတြမွာ ေတာ့ သားကို ၿငိမ္ၿငိမ္ေနဖို႔မွာၿပီး ေခၚခဲ့မိသည္။

"ေမ့...အင့္..."

"သားက လိမ္မာလိုက္တာ....အူးမြား.."

"ဟီး.."

သား က ရယ္ၿပီး စကၠဴေတြကို ဘုံးထဲ လာထည့္ေပးေတာ့ အလုံး ကို ကူညီေပးတဲ့ သားေၾကာင့္ ေပ်ာ္ပါသည္။

အိမ္အႀကီးႀကီးကို မေနဖူးသည့္ သားက ဦးစိုးျမင့္အိမ္ကို ေရာက္တာနဲ႕ ေလွကားကို အတက္အဆင္း လုပ္ကာ ေဆာ့သည္။

အိမ္ေရွ႕က ဒန္းေပၚမွာလည္း အၾကာႀကီး ေဆာ့တက္သည္။

အလုံးကလည္း မ်က္စိေရွ႕မွာ သားရွိေနေတာ့ အလုပ္လုပ္ရတာ စိတ္ေျဖာင့္္သလို သားကလည္း ေဆာ့ခ်င္သလို ေဆာ့ရတာ မို႔ အဆင္ေျပေနသည္။

"ဟာ...ဒီလုပ္အားေပးေလး က ေသးေသးေလးပါလားဟ..."

"ဟင္.."

အလုံး ေက်ာေပးၿပီး စကၠဴေတြ ထည့္ေနတာမို႔ ဦးစိုးျမင့္ အသံၾကားၿပီး တုန္သြားသည္။

သားကလည္း စကၠဴ ကိုင္ထားရင္း မ်က္လုံးျပဴးကာ ေမာ့ၾကည့္ေနသည္။

အလုံး ကပ်ာကယာ မတ္တတ္ရပ္လိုက္ကာ ဘာေျပာရမွန္း မသိလို႔ စိတ္ပူလာသည္။

သူ႕ၿခံထဲ ကေလး ေခၚလာတာ မႀကိဳက္ရင္ေတာ့ ဒုကၡပါပဲ..။

"အစ္ကို႔ကို စားပြဲေပၚက အိတ္ယူခဲ့ေပးပါလား..."

တြယ္ေႏွာင္ရစ္ငင္ Tempat di mana cerita hidup. Terokai sekarang