The Accused Mistress

Chapter 2

Chapter 2

Pepe

Kung gaano ka-kalmado ang pasimpleng pagsuri niya nito ay matinding kabaligtaran naman ang taranta na naghari sa damdamin ko. Mas nauna pa yatang kumilos ang katawan ko kaysa isipan. Parang kidlat akong napatayo na alam kong ikinagulat ng lahat.

Binitiwan ni Sir Mendez ang pagsulyap sa folder na pagmamay-ari ko at nakisali na rin sa mga kaklase kong gulantang na nakatingin sa akin.

"Yes, Miss Villarejas?" malamig niyang untag.

Dumiin ang pagkakakapit ko sa gilid ng upuan. Isang beses akong napakurap habang nangangapa sa susunod na sasabihin. Nilunok ko ang bumara sa lalamunan.

"U-uh... I..." tanging salita na lumabas sa bibig ko. Napatingin ulit ako sa mga kaklase na nanatiling nakamasid sa akin. May tanong din sa kanilang mga mata at halatang nag-aabang sa sasabihin ko.

"You suddenly stood up. Do you wanna say something to the class?" pag-uulit ni Sir. May kaonting babala na sa likod ng kanyang kalmadong boses.

Nangatog ang tuhod ko. Hindi man sinasadya ay dumapo ang tingin ko sa folder na hawak pa rin niya. Sinundan niya ang tingin ko. Naningkit ang mga mata niyang nakatititig na rin sa folder. Sa tingin ko ay may halong kuryosidad na. Bahagyang umangat ang kanyang kabilang kamay na siyang may hawak ng folder at akmang bubuksan pa ito.

"I'm ready for the long quiz, Sir!" sigaw ko na medyo napapikit pa. Ako mismo ay nagulat sa isinambit.

Unti-unti akong dumilat. Marahan kong sinulyapan si Sir Mendez at pagkatapos ay maingat na iginala ang tingin sa mga kaklase. Halata sa kanilang mga hitsura ang pagkairita.

Dinig ko ang pagsuko sa likod ng buntonghiningang pinakawalan ni Sir Mendez. Ibinaba na niya ang hawak na folder sa mesa kasama ng iba pa.

"Okay. Everybody, get your pen and paper."

Sabay-sabay na daing ang narinig ko mula sa mga kaklase. May iilan pang nagmura. Nakahinga naman ako nang maluwag.

"Ang selfish! Porque't matalino! Tse!" pasaring ng iba na alam ko namang ako ang pinariringgan.

Naupo na ako at inabala ang sarili sa paghahanda. Muntik kong mabitiwan ang kinuhang ballpen nang sadya na namang pinatid ni Hope galing likod ang upuan ko.

Inis ko siyang nilingon at sinipat ng tingin ngunit parang balewala naman siyang ngumisi.

"Salamat sa save!" bulong niya.

"Bakit? Nag-aral ka ba?"

Mas lumapad lang ang ngisi niya.

"Hindi rin. Kaya nga hindi ako sasali sa quiz." Pasekreto niyang ipinasilip sa akin ang bondpaper na kanina pa sinusulatan. "Tatapusin ko 'to."

Nailing na lang ako sabay pakawala ng isang malalim na buntonghininga.

Hindi rin ako sigurado kung tama ang mga naisagot ko sa quiz. Masyadong naging okupado ang isipan ko sa folder na nasa mesa habang sinasagutan ang mga tanong ni Sir Mendez. Iniisip ko kung paano makukuha ulit ang sulat bago pa niya ito makita.

Nang matapos ang quiz at lumabas na ng classroom si Sir ay kaagad akong umalerto.

"Tapos ka na?" mabilis na baling ko kay Hope na nagulat pa. Naglahad ako ng kamay. "Akin na. Ako na ang magpapasa kay Sir niyan!"

Mabilis na umaliwalas ang mukha niya. Halatang masaya sa pagprisinta ko. Iniabot niya ito sa akin.

"Okay, babe! Advance sorry na sa minus points ni Sir diyan, ah. Sabihan mo nalang na kasalanan ko—"