The Accused Mistress

Chapter 4

Chapter 4

Rejections

Mag-iisang oras ko ng tinititigan ang mga naunang palpak na cake na inilatag ko sa mesa. May isang sabog, dalawang hindi tumubo, at isang kasin-tigas ng bato. Pinuyat ko pa naman ang sarili kagabi para lang manood ng mga videos kung ano ang tamang proseso para maging matagumpay ang gagawin ngayong araw. Sinabi ko sa sarili na ayaw kong magkamali. Gusto ko pulido ang gagawin. Nagpaturo rin ako kay Manang Loida kaninang umaga.

Ginamit ko na nga ang private kitchen na hindi naman ginagamit para hindi maabala ng mga kasambahay. Masasabi kong hindi talaga madali. First time kong mag-bake ng cake kaya naninibago talaga ako.

Muli akong napatingin sa mga natitirang sangkap. Sa nakikita ko ay huling tsansa ko na ito dahil halos ubos na. Ayaw ko namang magpabili pa kay Manang dahil masyado na akong nag-aaksaya.

Sinulyapan ko ang wall clock na nasa itaas ng pintuan. Wow. Halos buong araw na pala akong nandito sa kusina.

"You can do this again, JC!" pag-cheer ko sa sarili sabay pisil-pisil ng mga daliri.

Kagaya na lamang ng itinuro sa akin ni Manang, una kong pinaghalo ang sugar at butter. Pagkatapos nito ay inihalo ko naman ang itlog. Isinunod ko na rin ang flour at baking soda. Sinunod ko ulit ang lahat ng steps na itinuro sa akin. Ang mga pagkakamali sa nauna ay itinama ko na.

Matapos ang ilang minuto ay natapos din ang paghahalo ko ng mga ingredients. Nang maihugis puso na ito ay ipinasok ko na sa oven. Habang naghihintay ay pagod akong napabagsak ng upo sa silya at napasandal pa sa backrest nito. Pinunasan ko ang pawis na namumuo sa noo dahil sa ginawa simula pa kanina.

Pagkatapos ng kalahating oras ay kinuha ko na rin ang cake mula sa oven. Medyo napapikit pa ako dahil sa kaba at baka palpak na naman. Kung magkaganoon, wala na akong choice kung hindi pagtiyagaan nalang ito.

Dahan-dahan kong inilapag ang cake sa mesa.  Mabango naman siya. Mukhang masarap.

"Puwede na 'to," bulong ko sa sarili at saka kinuha na ang pang-icing.

Siyempre nag-effort din ako sa presentation. Para kung hindi man masarap, mabawi naman sa panlabas na anyo.

"Ang ganda niyan, ah at mukhang masarap," si Manang nang nabisita sa kusina. Lumapit na siya sa mesa at kritikal niyang pinagmasdan ang cake na nagawa ko. "Pero bakit naging maliit na? Parang kasinlaki lang ng kamay mo?"

" 'Konti nalang po kasi ang natira sa ingredients." Itinuro ko ang mga palpak na naunang cake. "Puro po palpak."

Bumunghalit ng tawa si Manang.

"Dapat siguro dalhin mo iyang crush mo rito sa kusina at nang makita niya ang hirap na pinagdaanan mo mai-bake lang siya ng cake."

Ngumuso ako at itinuon na lang ang atensiyon sa cake na nagawa. Masaya naman ako sa naging resulta. Kontento na ako rito. Nga lang, ang tanong eh tatanggapin ba naman ito ni Sir?

"Dumating na po ba sina Mommy?" baling ko kay Manang na nagsisimula ng magligpit ng mga pinaggamitan ko.

"Hindi pa. Tumawag kanina. Sa labas na raw sila magdi-dinner ng Papa mo."

Tumango ako at tinulungan na siya.

"Huwag ka ng tumulong. Tatawagin ko si Lisa para kami na ang magliligpit dito." Hinagod niya ako ng tingin mula ulo hanggang laylayan ng suot kong apron. "Magbihis ka na at mag-ayos. Hindi ba ay mamaya mo na ibibigay iyan sa crush mo na bagong lipat lang malapit dito?"

Kinapa ko ang buhok at naramdaman kaagad sa palad ang lagkit nito marahil na rin sa tapon na flour na aksidente kong nadikit sa buhok habang aligaga sa pagtatrabaho kanina. Sinulyapan ko ang orasan. Pasado alas singko na pala ng hapon.