The Accused Mistress

Chapter 8

Chapter 8

Booth

Mas dumoble pa yata ang kabog sa dibdib ko hindi lang dahil sa phobia sa dilim kundi pati na rin sa lalaking kasama. Unti-unti akong nanghina hanggang sa nabitiwan ko ang ibinalot na paintbrushes at nagkalat na ito sa sahig. Hindi na ako kumilos pa mula sa kinatatayuan dahil sa nararamdamang takot samantalang ramdam ko naman ang paggalaw ni Sir dahil sa kaluskos na naririnig.

"The power is out." Kasunod ng kanyang marahan na pagmura ay dinig ko rin ang mistulang pagpindot sa switch.

Ilang sandali pa ay nagpailaw na rin siya mula sa flashlight ng kanyang cellphone. Bahagya akong nasilaw nang itutok niya ito sa akin.

"Are you okay?" untag niya dahil sa pagiging tahimik ko.

Bilang pagtugon ay humugot na lamang ako ng malalim na hininga habang pilit na pinapakalma ang sarili.

"B-Bakit walang emergency light?" tanong ko. Nang tanawin ang labas ng bintana ay purong kadiliman din ang nakikita ko. Mukhang buong campus ang naapektuhan.

"This is an old classroom. Baka hindi na naisipan na lagyan pa. Come on, let's get out of here."

Gustuhin ko man ang humakbang papalapit sa kanya ay hindi ko magawa dahil nagpirmi na ang mga paa ko sa sahig at natatakot na matumba. Pumikit ako nang mariin at nagsimula na naman ang hindi maipaliwanag na pagsikip ng dibdib ko. Hinaplos ko ito habang patuloy pa rin na pinapakalma ang sarili.

"Ms. Villarejas?" Sa pandinig ko ay mistulang malayo ang kanyang boses gayong alam ko naman na humakbang na siya papalapit sa akin.

Gaya na lamang ng kadalasang nangyayari sa tuwing nasa dilim ako, sinakop na naman ako ng lamig sa buong katawan. Halos nanlulumo na ang mga tuhod ko dahil sa panginginig nito.

"JC, are you alright?" untag niya na may bahid na ng pag-aalala ang boses.

Namanhid na ang buo kong katawan sa lamig maski nagsisimula na naman akong pagpawisan. Tanging pagsinghap lang ang kaya kong pakawalan.

"Shit!" malutong niyang pagmura sabay tuluyang paglapit sa akin at marahan niyang hinawakan ang braso ko. "You are afraid of the dark."

"It's alright, JC. I'm here," paulit-ulit niyang pag-alu sa akin at banayad na hinaplos ang aking braso. "God, you're shaking. Shh."

Sa haplos niya ay nanghina ako. Hinayaan ko ang sarili na pansamantalang sumandal sa kanya. Sa kadiliman ay nagpaubaya na muna ako. Noong una ay ramdam ko ang pagdadalawang-isip niyang yumakap sa akin ngunit kalaunan ay mukhang mas nanaig ang pag-aalala niya.

Napakalma ng kanyang mainit na yakap ang takot na sumakop sa buong pagkatao ko. Unti-unti na akong napakalma nito. Hindi ko na namamalayan kung ilang minuto kaming ganoon. Siguro kung hindi lang kami nasa ganoong sitwasyon ay kinilig na ako. Pansamantala kong nakalimutan ang pag-iwas sa kanya.

Mas sumandal pa ako at isiniksik ang sarili sa mainit niyang katawan. Napanatag din ako ng kanyang mabangong amoy. Kaonting perfume, ngunit mas dinaig ito ng natural na amoy ng kanyang katawan. Ang lakas maka-lalaki.

"Inaamoy mo ba ako?" sambit niya bigla sa mapaglarong tono.

Mariin akong napapikit sa kahihiyan at muntik pang matampal ang noo.

"Bumalik na pala ang ilaw," anunsiyo niya na nagpadilat at nagpabalik ng wisyo ko. Ang liwanag na nga!

Para akong natamaan ng nanggagalaiting kidlat at kaagad na lumayo mula sa kanya. Sa kahihiyan ay nag-iwas ako ng tingin.

"M-May i-ilaw na pala," sabi ko kahit na halata na naman.

Inabala ko na lamang ang sarili sa pagpulot ng mga paintbrushes na nasa sahig. Ngayon na nagbalik na ang liwanag ay nagbalik na rin ang pagiging asiwa at taranta ko sa presensiya niya.