ETERNITY [ 1 ]

1

အနည္းငယ္ေမွာင္သေယာင္ရွိသည့္ ေထာင့္ၾကၾကရပ္ကြက္ငယ္တစ္ခု၏လမ္းခ်ိဳးေလးတြင္ျဖစ္သည္။ မွိန္ပ်ပ်ဓာတ္မီးတိုင္သည္ အလင္းေရာင္ေကာင္းစြာမရသလို မွိတ္တုပ္မွိတ္တုပ္ျဖင့္။

"ေနအုံး..!"

"Yah...! Jung Jae Min နားမၾကားဘူးလား..?"

တစ္ဖက္လူရဲ႕နက္ကတိုင္ကိုဆြဲသည့္ ေပေစာင္းေစာင္း မ်က္ႏွာေဘးႏွင့္တစ္ေယာက္။

"Wae...? ငါ့ဆီက.ဘာ..ဘာလိုခ်င္လို႔လဲ..?"

သိသိသာသာတုန္ေနသည့္ အသံက နားထဲကိုးလိုးကန္႔လန္႔ဝင္လာသည္။

"ေမ့သြားၿပီးလား..? က်စ္!
ဒါဆိုလည္းသားေလးကို အေဖတို႔က. ျပန္ေျပာရမွာေပါ့~

လိုေနတာက .. money."

လက္မနဲ႔ လက္ညႇိဳးကို အဝိုင္းပုံလုပ္ျပၿပီး က်က္သေရမရွိတဲ့ ပုံစံနဲ႔ ေျပာေနတဲ့ နာနတ္သီးလို ဆံပင္နဲ႔တစ္ေယာက္။

"အားနာေပမယ့္~
ဟို.. ငါ့မွာ ေလာေလာဆယ္ သုံးစရာမရွိ...မရွိဘူး.
အဲ့ဒါေၾကာင့္_"

"ဘာ..!?
ဘာတဲ့~ ေဟ့ေကာင္ေတြ ငါ နားၾကားမ်ားမွားသလား..?"

မခ်ိဳမခ်ဥ္ မ်က္ႏွာထားနဲ႔ ေခါင္းေဆာင္လို႔ထင္ရတဲ့ေကာင္က တစ္ဖက္တစ္ခ်ပ္မွာရွိတဲ့ ႏွစ္ေယာက္ကို ဘာမထီတဲ့ေလသံနဲ႔ ေမးတယ္..။

"တကယ္ေျပာတာပါ...
ဟိုတစ္ခါ ေပးၿပီးကတည္းက..ဟို..ငါ့..."

ခြပ္!

ပါးေစာင္မွ စီးက်လာေသာ ေသြးေတြ။

"ဘယ္သူ႔ကို ျပန္ေျပာေနတာလဲ..?!

မင္းက. ဘာမို႔လို႔လဲ..?!

ငါတို႔က ေတာင္းရင္..

ေပးလိုက္ေပါ့....!!

ဘာေတြ အဲ့ေလာက္ေတာင္လွ်ာရွည္ေနတာလဲ..!?"

တစ္ခြန္းေျပာတိုင္း Jung Jae Min ဆိုသည့္ ေကာင္ေလး၏
ရင္ဘက္ကို တြန္းသည္။ ေနာက္ဆုံးမွာေတာ့ တိုက္နံရံနဲ႔ ေက်ာျပင္ထိလုၿပီျဖစ္သည္။